sailing-dulce.nl

Logboek 2011/3 (Egypte+Gorcum II)

Kaart van Cyprus, begin 16e eeuw, getekend door de Ottomaanse admiraal Piri Reis
Kaart van Cyprus, begin 16e eeuw, getekend door de Ottomaanse admiraal Piri Reis

Direct naar

het laatste

bericht

 

De komende periode zullen we nog eens proberen uit het Egyptische Hurghada weg te komen en tegen de harde noordwestenwinden in de Straat van Gubal en de Golf van Suez omhoog te varen naar de ingang van het Suezkanaal. We hopen op een gunstig weatherwindow. Helaas zijn die zeldzaam in deze tijd, maar wie weet. We hebben definitief afgezien van doorvaren naar de Indische Oceaan vanwege de toegenomen piraterij. In plaats daarvan willen we na het Suezkanaal doorvaren naar (Grieks) Cyprus om dat deel van het eiland eens te verkennen. Vervolgens willen we verder naar de Turkse zuidkust. Mogelijk zetten we de boot in Marmaris op de wal voor de winter.

Hurghada (28)

Onze Dulce vanmorgen, zwaar onder het grijsgele woestijnzand
Onze Dulce vanmorgen, zwaar onder het grijsgele woestijnzand

Donderdag 31-08-2011

De Egypt Air vlucht naar Caïro vertrekt met drie kwartier vertraging. Reden: teveel verkeer in het Europese luchtruim. Het is een rustige vlucht van 4,5 uur en door bewolking en later donkerte is er niets te zien. In Caïro wachten we anderhalf uur op de connectie naar Hurghada. We ondergaan driemaal een veiligheidscontrôle die weinig voorstelt. In tegenstelling tot elders hoef je hier niet je laptops uit te pakken en metalen voorwerpen van je lichaam te verwijderen voor je door het poortje stapt. Dat geeft een snerpend signaal en een beambte fouilleert je oppervlakkig. De Airbus naar Hurghada maakt ook al een onaangenaam en verontrustend snerpgeluid bij het opstijgen. Gelukkig staan we na 45 minuten alweer aan de grond. Net als de vorige keer is er verwarring over de ruimbagage. Veiligheids- en douanemensen roepen alle internationale reizigers op hen te volgen naar een andere terminal, die van de internationale vluchten (we vlogen op een domestic flight), waar onze bagage van de band rolt. Ze contrôleren voor de vorm onze paspoorten en vragen wat er in onze koffers zit. "Books", oh, geen interesse. Buiten vinden we een taxi die ons voor 15 euro - te duur maar we laten het maar zo want ach, het is al laat - naar de marina brengt. Ans zit achterin en ik naast de chauffeur. Uit een luidspreker klinkt de monotone, maar niet onaangename stem van een man. Alsof hij reciteert. Na een tijd luisteren zeg ik tegen de chauffeur: "Nice music, what is it?" 'It is not music", zegt hij, overigens niet onvriendelijk, "it is the Quran" Oh. Het zijn koran-recitaties. Zou de chauffeur een Moslimbroeder zijn? Vanwege mijn moeheid vraag ik het maar niet. De chauffeur zet ons op verzoek voor de middelste poort van de marina af. het dichtst bij onze steiger. De bewakers herkennen ons nog. "Welcome!"  Op de promenade langs de bars en restaurants is het een drukte van jewelste. Veel vakantiegangers maar ook veel Egyptenaren. Ja, en dan komt het grote moment. Ans ziet ons bootje het eerst. Het ligt er dus nog. We lopen de steiger af, er liggen nog wat andere jachten, waaronder de Sunce van de Sloveen Peter. Die is er dus nog en ook op ander jacht is licht. De andere zijn donker, de Duitse tweemaster naast ons is er ook nog.

 

De boot zit onder het zand. Hij ziet gewoon grijsgeel. We worden meteen vuil als we met enige moeite de bagage over de preekstoel op het voordek tillen. Toch lijkt er verder niks mis. Alle landvasten zitten op hun plek, geen ervaan is doorgeschavield. Het is half twee, de koffers pakken we maar niet meer uit. We koppelen de walstroom aan (de zonnepanelen hielden overigens de accu's keurig op 100%) en ik vul een van de tanks met drinkwater en zet de aflsuiters van de toiletten en de gootsteen open. Alleen bij de afsluiter van de toiletafvoer van het achtertoilet lukt dat niet. Die zit moervast. Morgen naar kijken. We stikken van de dorst dus ik koop bij een barretje snel wat frisdrank. Daarna gaan we gauw naar bed.

 

Vanmorgen haal ik ontbijtspullen bij het supermarktje en beginnen we aan de schoonmaak, het inruimen en het opstarten van het schip. Ongelooflijk, zoveel zand erop gewaaid is! (zie foto hierboven en twee andere hier)Het moet hier wel erg ongezond zijn, zoveel stof zit er in de lucht. Na een eerste afspuitbeurt is het al een stuk toonbaarder. De mobiele SIM-kaart van MobiNil werkt nog, dus internet via de dongel is voor elkaar. Ik bestel per SMS een doos wijn en roep Kareem, onze agent van Felix Maritime Agency, op om langs te komen voor de douane-documenten en diesel. Het waait in de haven NW 4 - 5 en in Gubail Strait NW 6. Ook nu krijg ik geen beweging in de kogelafsluiter van het achterste toilet. Ik haal de slangen eraf inclusief de driewegklep, waarvan de andere tak naar de vuilwatertank leidt. De gedachte was dat ik dan de afsluiter misschien à vue zou kunnen krijgen en er WD40 op zou kunnen spuiten, enzovoorts. Maar door de bocht kan dat niet en bovendien staat de buis vol water. Misschien sluit hij niet eens goed meer. In elk geval durf ik de hendel niet met nog meer kracht te forceren, uit angst dat hij afbreekt of nog erger. We besluiten dat deze klus moet wachten tot we van de winter op de wal staan en dat we het voorste toilet moeten gebruiken. Het achterste kan overigens wel gebruikt worden, want we kunnen via de vuilwatertank de faecaliën afvoeren - op zich niet eens zo erg want ook de wasmachne voert via de vuilwatertank af en spoelt hem dus regelmatig schoon.

 

's Middags, op het heetst van de dag, rusten we wijselijk wat. Daarna soppen we nog een keer de boot af. Er komt minstens zoveel vuil los als vanmorgen. Vervolgens ga ik te water - heerlijk helder en warm water! - om gewapend met een houten wokspatel de enorme wouden te verwijderen die in de afgelopen tweeëneenhalve maand op de scheepshuid zijn gegroeid. Het is hele dikke aangroei, met roodbruine kleurtinten en soms witte blaasjes erin. Het doet wat denken aan een heel erg dure koningsmantel of ook aan zo'n langharig type hond, je weet wel, zo eentje die het haar altijd voor de ogen heeft hangen. Met de wokspatel gaat het redelijk vlot, grote vlokken en slierten aangroei drijven rond me en benemen me soms het uitzicht, maar ik ben nog lang niet klaar. De scheepsbodem, de kiel en het roer moeten nog, en dat zijn de moeilijkst bereikbare plekken. Ik moet er steeds voor onder de boot duiken. Daarna moet ik het nog een keer met een borstel na doen. De vuilniszak is om de schroef blijven zitten, daar kijk ik later nog naar.

 

Ondertussen begint de zon achter de huizen te zakken. Het was hier altijd vroeg donker, herinner ik me. Ik dacht gisteren dat het in Egypte een uur later zou zijn, maar dat is niet het geval. Het is net als bij ons UTC + 2 uur. Derhalve vroeg donker. De Navtex begint na uren geen reactie te hebben vertoond, opeens berichten te ontvangen. Mooi, werkt dus ook weer. Het is te warm om te koken, we gaan straks lekker ergens op de kade eten. Kwart over zes, het licht moet aan. Enige armatuurtjes moeten opgewekt worden te schijnen door een ferme klap. Ik hang het Turkse lampje, ooit in Fethiye gekocht, in de kuip op. Bij dat vriendelijke licht drinken we een glas wijn (ik) en een Campari met hibiscussap (Ans) Bij Campari schijnt alles te smaken. Terug naar boven

Hurghada (29)

De supermarkt op het terrein van de marina
De supermarkt op het terrein van de marina

Vrijdag 02-09-2011

Lekker samen gegeten in The Heaven Restaurant, vlakbij onze steiger. Zij: sushi. Hij: caprese en een pasta met zeevruchten. Rode Grand Marquis erbij, gekoeld want anders is het niet te drinken. Drukte op de kade. Veel Egyptische families, het is de derde dag van het suikerfeest. De ober herkent ons nog - ja, dat zou ik ook zeggen als ik ober was - maar hij meent het, hij wijst met zijn vinger naar de donkere hemel en zegt: "Last time you were here there was a lunar eclipse" Verdraaid, dat klopt.

 

Klussen in de ochtend, zolang het nog niet zo warm is: loszittend stuk fineer op deur tussen kajuit en achterhut vastgelijmd (heel netjes), EPIRB schoongemaakt (zat onder het stof) en getest (OK) en een uurtje aangroei weggekrabt van onder het voorschip en de helft van het roer (beide kanten) Samen voorraden ingeslagen bij het supermarktje op de haven (foto hiernaast) Met het oog op een mogelijk lange, moeizame tocht naar het noorden langs de kust van het Sinaï-schiereiland, met veel ankeren, is het goed het nodige in voorraad te hebben. Kareem van Felix Maritime Agents zou om elf uur komen, maar hij komt niet. De bestelde wijn is ook niet afgeleverd. Morgen maar weer bellen. Misschien komt het omdat het vandaag vrijdag is, de dag van het vrijdaggebed. De moskeeën om ons heen zijn vanaf een uur of half twaalf van alle kanten in de lucht. De imams proberen in hun zang naar elkaar toe te moduleren, soms met verrassend succes. In Syrië gaan demonstranten na het vrijdaggebed weer de straat op. Er vallen zes doden door vuur van veiligheidstroepen. De Europese Unie stelt een olieboycot van het regime in.

 

Na de lunch van half twee valt alles stil, ook bij ons aan boord. We slapen, lezen of suffen wat. De temperatuur loopt op tot 39 graden. Pas na vijfen is er weer enige activiteit mogelijk. Daarbij waait het het grootste deel van de dag in de haven een vette NW 6 met soms heftige vlagen. Buiten op zee golven met witte schuimkoppen. Over een uur is alweer donker. Tot en met a.s. dinsdag blijft het hard doorwaaien uit het noorden. Terug naar boven

Hurghada (30)

Hurghada (30)

Zaterdag 03-09-2011

De maandelijkse grafiek van de gemiddelde wereldtemperatuur in de lagere atmosfeer van Roy Spencer is er weer (zie hiernaast) Voor augustus een plus van 0,33o Niet opzienbarend. Spencer windt er zich op zijn weblog meer over op dat de hoofdredacteur van het klimaattijdschrift Remote Sensing, Wolfgang Wagner, is afgetreden vanwege het plaatsen van Spencers' artikel "On the misdiagnosis of Climate Feedbacks from Variations in Earth's Radiant Energy balance"  Wagner schrijft over het artikel: "that it essentially ignored the scientific arguments of its opponents. This latter point was missed in the review process, explaining why I perceive this paper to be fundamentally flawed and therefore wrongly accepted by the journal" Tja, had dan beter opgelet. Spencer is het er uiteraard niet mee eens. Lees het op zijn website en lees hier een paar reacties op de Nederlandse website Klimaatverandering van blogger Bart Verheggen. Over het algemeen houd ik me verre van het opgefokte klimaatgeruzie; meestal kan ik het niet beoordelen en je moet toch maar afwachten wat er met het klimaat gebeurt.

 

Gisteravond stond onze agent Kareem opeens te roepen op de steiger. Toch nog gekomen. Hij zal de douaneverklaringen regelen voor € 220 (inclusief agents fee) Of we hem kunnen vertrouwen is een vraag waar je maar niet achter komt. Hij zou wel willen meevaren naar Suez, als we deze maand vertrekken. Misschien moeten we daar ook maar een mooie fee voor vragen. Vanmorgen SMS't hij dat het douanekantoor vanmorgen gesloten is en dat hij later met de papieren zal komen.

 

Vanochtend haal ik onze reservesleutel op het havenkantoor op. Over de muur van het marinacomplex zie ik dat de grote moskee-in-aanbouw ernaast een stuk verder is. Vooral de prachtige, slanke minaretten zijn opgeschoten (foto hier) Ik loop de stad in en bezoek een aantal apotheken, omdat ik in Holland vergat om een recept te vragen voor mijn hoge-bloeddrukpillen (Micardis 40 mg) Stom, ik heb nog maar voor drie weken en het lijkt me niet slim om ermee te stoppen. Bij de vierde apotheek hebben ze ze warempel. Een echte apotheker met een knijpbrilletje met dikke glazen haalt ze zo uit de kast. Zonder recept uiteraard en spotgoedkoop. In Nederland kosten ze het tienvoudige.

Ik loop over Sheraton Road, de straat in het uitgaanscentrum die de vorige keer een hopeloze puinhoop was van ontbrekende trottoirs en plaveisel en die er nu geheel gerenoveerd bij ligt. Eigenlijk bevalt het me wel, deze drukke en bedrijvige Egyptische stad met zijn vrolijke inwoners. Na een paar kilometer kom ik bij een filiaal van MobiNil, waar ik een maand mobiel internet koop, 7 GB voor 150 pond (= € 18) In de Metro supermarkt koop ik fruit en frisdrank en neem een taxi voor 10 EP (= € 1,20) terug naar de marina. Het is drukkend warm en - o wonder - er is vandaag ternauwernood wind. Alléén vandaag, zo blijkt uit de prognose. Enfin, we waren toch niet klaar om uit te varen.

 

Terug aan boord is het tijd voor de middagrust. Tegen vijf uur neemt de hitte af en werk ik weer een uurtje aan de schoonmaak van het onderwaterschip. Nu niet met de wokspatel maar met een niet te harde borstel, waarmee het beduidend vlugger gaat. We spannen een lijn onder de boot door, zodat ik me snel onder water naar/van de te behandelen scheepshuid kan trekken. Ik ben haast op de helft. Half zeven, het is alweer aardedonker. Terug naar boven

Hurghada (31)

Vanwege de mokerende  hitte hebben we het zonnezeil over de giek gespannen. Naast ons de Duitse tweemaster. De bemanning is al 3,5 maand naar huis
Vanwege de mokerende hitte hebben we het zonnezeil over de giek gespannen. Naast ons de Duitse tweemaster. De bemanning is al 3,5 maand naar huis

Zondag 04-09-2011

In de ochtend maken we een tocht in de stad (2 foto's hier) Ondermeer naar dezelfde bijziende, maar goed voorziene apotheker als gisteren, om voor Ans Betaserc tabletten te kopen tegen de duizeligheid waar ze de laatste tijd nogal eens last van heeft. We drinken ijskoude koffie op een geclimatiseerd terras in Sheraton Road. Aan boord begin ik een inventarisatie van reservespullen, zoals lampjes, zekeringen, e.d. We zijn nog goed voorzien. Daarna bewerk ik een uurlang de aangroei op het onderwaterschip. De hangende tuinen. Ik ben voorbij de kiel, die nu ook klaar is, en begin aan het achterschip.

 

Ondertussen lopen onze frustraties behoorlijk op, want ook vandaag is er nauwelijks wind (ZO 1!) Ongemerkt maken we het weatherwindow mee, waar we zo op zitten te wachten. We hadden gisteren of vandaag gemakkelijk door de Straat van Gubail naar El Tor kunnen varen, ware het niet dat onze agent Kareem niet met de benodigde douaneverklaring voor de dag komt ("Customs are closed") en ook de beloofde 200 liter diesel niet aflevert. "Customs are closed"!!, het zou me niet eens verbazen dat de beambten het er gewoon van nemen, want wanneer komt er hier nog een schip langs?

 

Uit arren moede en omdat het zo warm is en de zon ongenadig op het kajuitdak straalt, spannen we het zonnezeil over de giek (foto hierboven) Je zult zien dat onze agent Kareem ook vandaag niet komt en dat het vanaf morgen voor weken weer hard uit het noorden gaat waaien. Het wordt me overigens wel iets duidelijker hoe het hier meteorologisch werkt. Dezer dagen hangt er een klein lagedrukgebiedje in het oostelijk bekken van de Middellandse Zee, in de buurt van Cyprus, en dat doet de gebruikelijke noordenwinden inzakken. Op de weerkaartjes zie ik dat het morgen inderdaad alweer weg is, maar in deze tijd komt dit fenomeen toch iets vaker voor. Hoop doet leven (stroop doet kleven) Terug naar boven

Hurghada (32)

Het pleintje in de wijk naast de marina
Het pleintje in de wijk naast de marina

Maandag 05-09-2011

Gisteravond meldt zich per SMS de wijnleverancier, Reach Trading & Marketing. Ze staan met twee dozen rode Grand Marquis klaar bij de HSBC-bank op de kade. Mooi zo, die houdt zich tenminste aan zijn afspraken. Met het steekkarretje vervoer ik de dozen naar de boot. Kareem van Felix Maritime Agency SMS't dat hij morgen met de douanepapieren zal komen. Dan krijg ik ook mijn paspoort en het eigendomsbewijs van de boot weer terug.

 

Zonder de koelte van wind is het een warme nacht. De ventilator stuwt warme lucht door de slaaphut. Voor een deel slaap ik buiten op een kuipbank. Vanmorgen loop ik het wijkje naast de marina binnen. Ik vind het daar steeds leuker, met al die kleine zaakjes en de levendige drukte die er heerst. In de meeste zaakjes staat een gebedsdienst op het scherm, mogelijk vanuit een van de plaatselijke moskeeën. Andere winkeltjes zijn dicht, de eigenaar is misschien gaan bidden. Je ziet voornamelijk Egyptenaren, het toerisme van Sheraton Road is een stuk verderop. Gisteravond knapte het 10W-peertje in ons Turkse kuiplampje. Bij het pleintje in de wijk (foto hierbij) vind ik nieuwe. Ik koop er ook een potje beits voor het bijkleuren van het teakhouten houdertje, een dikke week geleden gekocht bij Yachting Willemstad, dat ik tegen de wand wil schoeven om de satelliettelefoon in te plaatsen. Tenslotte neem ik nog een kilo kleine, zoete druiven mee voor mijn geliefde, die daar gek op is.

 

Ook vandaag weinig wind in Hurghada, N 1 - 2, maar wél in de Straat van Gubail. Kareem brengt inderdaad de douanepapieren, die geldig zijn tot 28 september (dan moeten we het land uit zijn), en mijn paspoort en de bootpapieren. Ik duik weer onder de boot om de rest van het onderwaterschip schoon te borstelen. Nu zie ik ook dat de twee vuilniszakken, die ik tweeëneenhalve maand geleden om de schroef bond, tamelijk vergaan zijn. Er hangen lange sluiers van aangroei aan. Met een mes snijd ik het touw los, dat ze op hun plaats moest houden. Schroefas en -bladen hebben een hoeveelheid aangegroeide kokkels, maar alles is goed beweegbaar. De offeranodes zien er nog goed uit. Hoewel nu alleen het diepste puntje van het roer nog moet, schei ik ermee uit omdat mijn hele huid ontzettend begint te jeuken. Op het zwemplatform douche ik me af met zeep en shampoo. Dat helpt.

 

's Middags zet ik de scheepsmotor aan, hij slaat gelijk aan, en laat hem een halfuur lopen. De boegschroeven doen het aan beide kanten. Ik controleer de apparatuur, de GPS, de radar/plotter, de VHF, en de AIS. Alles toont zich van zijn goede kant en werkt zoals het hoort. We hebben nu alleen nog de 200 liter diesel nodig en moeten nog afrekenen op het havenkantoor. Dan kunnen we weg. De watertanks toppen we alvast af. De wind in Gubail Strait lijkt mogelijk vanaf donderdag weer wat af te nemen. Iets anders: het valt me op dat ik hier in de warmte beduidend minder pijn heb van de arthrose aan mijn linkerschouder en -pols. Sinds we hier terug zijn, heb ik nog geen pijnstiller genomen. Waar warmte niet goed voor is.

 

Terwijl oud-dictator Moebarak vandaag weer in Caïro voor de rechter staat - nou ja, ligt - en voor- en tegenstanders elkaar in de haren vliegen voor het gerechtsgebouw, breken er in de Syrische hoofdstad Damascus gevechten uit tussen Assads troepen en soldaten die naar de oppositie zijn overgelopen. Dat is een hoopvolle ontwikkeling. Terug naar boven

Hurghada (33)

Het havenkantoor van Marina Hurghada. Aan de palmboom kun je zien dat het flink waait
Het havenkantoor van Marina Hurghada. Aan de palmboom kun je zien dat het flink waait

Dinsdag 06-09-2011

De wind uit het noordwesten is weer helemaal terug. Hier in de haven NW 4 - 5 en in Gubail Strait NW 6. Lege dagen van wachten kondigen zich aan, het zij zo. Ik sjouw in de matig hete ochtenduren naar het winkelwijkje (foto hier) hierachter het marina-hek, om de 10W-bulbjes die ik gisteren kocht voor het Turkse kuiplampje te ruilen. De fitting is te klein. Ze hebben bulbjes met grotere fitting, die ik zonder probleem meekrijg, maar die zijn 15W. We zullen het zien. Dan langs de apotheek. Die is nu al twee dagen gesloten. Tenslotte langs het havenkantoor (foto hiernaast) om een contract voor de ligplaats af te sluiten: 2100 EP voor een maand, dat is € 250. Je kunt ook per dag betalen, maar dan ben je in veertien dagen al aan de 2100 pond. Een gokje, derhalve. Morgen kunnen we 200 liter diesel tanken voor € 200 bij de bunkersteiger van de duiksafari-boten. Die is in elk geval van goede kwaliteit. Een van de beambtes op het kantoor vraagt of ik een fles rode wijn voor hem heb. Zeker van onze transactie van gisteren gehoord. Egyptenaren zijn gewend om ongegeneerd om cadeautjes te vragen. "Of course, my fiend, I will bring you one" Onze gevoelens over het langer durende oponthoud, dat zich nu begint af te tekenen, zijn tamelijk lakoniek. Alleen hoop ik niet dat de lethargie die de vorige keer begon toe te slaan, ook nu de kop weer opsteekt.

 

Nu de wind weer waait is het onder de bimini in de kuip beter toeven. Het zonnezeil kanaliseert de wind recht de kuip in, waar we ieder op een bank liggen te lezen. Ik lees het boek "De Schuldenberg. Hoe de wereldwijde schuldenlast ons allemaal gaat raken" uit, het nieuwe boek van de econoom en voormalige Robeco-directeur Jaap van Duijn (De Bezige Bij, 2011), dat ik op de valreep op Schiphol wist te bemachtigen. Van Duijn vond ik altijd een gisse man. Ik word er wel een beetje somber van. "Gezinnen doen er verstandig aan schulden zoveel mogelijk af te lossen en niet uit te gaan van stijgende huizenprijzen", schrijft Van Duijn (blz. 297) dat is zeer vetsandig, dunkt me. "Ontschulden", noemt hij dat, iets dat overheid, gezinnen, banken en bedrijven moeten gaan doen en dat wel eens tientallen jaren van geringe economische groei kan kosten. Maar ik ben niet zozeer somber over onze eigen financiële positie, ook al hebben sinds het begin van dit jaar ook weer een hypotheekschuld, en met ons eigen land zal het ook nog wel loslopen - mits er een aantal belangrijke beslissingen worden genomen, zoals het afbouwen van de hypotheekrente-aftrek, het snel verhogen van de pensioenleeftijd en het verhogen van de rente en last but not least het investeren in goed onderwijs en onderzoek. Maar dat zie ik het kabinet Rutte niet doen. Dat bepaalt zich tot het fikse bezuinigingspakket van € 18 miljard en daarmee houdt het op.

 

Nee, somberder ben ik over de toekomst van de Europese Unie en meer specifiek de muntunie. Van Duijn gelooft niet dat de Griekse schuldencrisis - en in het kielzog daarvan die in Portugal, Ierland, Spanje en Italië - opgelost kan worden, zonder een afwaardering van die schulden én het uittreden van in elk geval Griekenland uit de euro. Zo zie je voor je ogen het ideaal van de Europese eenwording, van een politiek-economisch sterk, welvarend en vreedzaam Europa, steeds sneller ineen zakken. Of is dat te somber? Terug naar boven

Hurghada (34)

Overzicht van wereldtemperaturen over de laatste 5,3 miljoen jaar (boven) en de laatste 800.000 jaar (onder), gebaseerd op boorkernen uit oceaanbodems (Bron: Hansen & Sato, Juli 2011, NASA)
Overzicht van wereldtemperaturen over de laatste 5,3 miljoen jaar (boven) en de laatste 800.000 jaar (onder), gebaseerd op boorkernen uit oceaanbodems (Bron: Hansen & Sato, Juli 2011, NASA)

Woensdag 07-09-2011

Hiernaast staat een erg interessante grafiek. Het is een overzicht van de wereldtemperaturen over de laatste 5,3 miljoen jaar, zoals die werd samengesteld op basis van metingen in boorkernen, genomen uit sedimentbodems in de oceanen. Ik vond hem in een recent artikel van twee klimaatwetenschappers van de NASAJames E. Hansen en Makiko Sato, "Earth's Climate History: Implications for Tomorrow" (July 2011) Hansen wordt door klimaatsceptici beschouwd als een van de allerergste klimaatalarmisten. Beoordeel het zelf. De bovenste grafiek laat zien dat de aarde geleidelijk aan over die ruim vijf miljoen jaar afkoelde, maar dat er grote wisselingen zijn. Vooral in de laatste miljoen jaar lijken die steeds groter te worden. Daarom geeft het onderste plaatje, dat zich uitstrekt over de achterliggende 800.000 jaar, meer details. Je ziet dat die grote wisselingen zich ontpoppen als langer durende ijstijden met korte, warme pieken ertussen. Dat zijn de zogenaamde interglacialen, zoals we er nu - na de laatste ijstijd - ook een beleven. Dat zie je helemaal rechts onderaan, bij de warme piek met Holoceen. Het Holoceen is de huidige (warme) periode, van 10.000 jaar na het einde van de laatste IJstijd tot nu. Het is de periode waarin de menselijke beschaving zich ontwikkelde.

 

Je ziet in de bovenste grafiek dat er interglaciale periodes waren, waarin de aarde warmer was dan vandaag de dag: het Eemian (130.000 jaar geleden) en het Holsteinian (ongeveer 400.000 jaar geleden) "In both periods sea level reached heights at least 4 - 6 meters greater than today", schrijven Hansen & Sato. "In the early Pliocene global temperature was no more than 1 - 2o Celsius warmer than today, yet sea level was 15 - 25 meters higher" De impact is duidelijk: dat staat ons mogelijk ook te wachten en het zou een enorme wereldramp betekenen. Niettemin stijgen de zeespiegels momenteel lang zo snel niet, als gevolg van "inertie" van de oceanen en de ijskappen van met name Groenland en Antarctica. Dat betekent dat er in het begin van de ongekend snelle stijging van broeikasgassen zoals CO2 in de atmosfeer - een stijging die we gedurende de laatste tweehonderd jaar zelf veroorzaken - de zeespiegels en de ijskappen sterk vertraagd reageren. 'But that inertia is not our friend - it means that we are building in changes for future generations that will be difficult, if not impossible, to avoid" Hansen & Sato presenteren in hun artikel twee grafieken van de Groenlandse en de Antarctische ijskappen, waaruit blijkt dat die op het ogenblik versneld - dus niet-lineair - afsmelten, met verliezen van een aantal kubieke kilometers per jaar. "If either ice sheets were to lose mass at a rate with doubling time of 10 years or less, multi-meter sea level rise would occur this century" Helaas zijn de meetreeksen nog te kort om definitief uitsluitsel te geven over de omvang van het verlies aan ijsmassa's. Voortzetting van de satellietmetingen is daarom erg belangrijk, eindigen de auteurs.

 

Ik heb de inhoud van het artikel, althans de publieksversie ervan, in extenso weergegeven, maar lees het vooral ook zelf (via deze link) Is dit nou alarmisme of realisme? Alarmerend is het in elk geval wel, dunkt me.

 

Gisteravond samen heerlijk gegeten in "The White Elephant", een Thais restaurant op de kade. Geraffineerde gerechten maken die Thais. We dronken er overigens geen thee bij. Vandaag waait het NW 4 - 5 en in Gubail Strait NW 6. Een rustige dag van lezen, die slechts onderbroken wordt door een jongen van Felix Maritime Agency met de vraag naar de scheepspapieren en een crew-list. Die zijn bedoeld om alvast door te sturen naar hun filiaal in Suez. "You will leave tomorrow", stelt de jongen vast. Hoe komt hij daarbij? "We will leave when the wind dies down, maybe next week or two weeks later", antwoord ik, "we cannot say now". Hij haalt zijn schouders op en je ziet hem iets denken in de trant van "ik verzin wel wat", want de officials moeten nu eenmaal een datum hebben. Een half uur later heeft hij ze gekopieerd en brengt ze terug. Ondertussen verneem ik van het havenkantoor dat we morgenochtend aan de bunkersteiger 200 liter diesel kunnen innemen.

 

De avond valt tegen zes uur. Goed bericht uit Somalië: het Deense gezin met de drie minderjarige kinderen van zeiljacht ING, dat in februari door piraten gekaapt werd, is gisteren vrijgelaten, meldt Noonsite. Bij NOS/nieuws lees ik dat er 3 miljoen euro losgeld zou zijn betaald. In elk geval is er aan hun ellendige beproeving een eind gekomen. Terug naar boven

Hurghada (35)

Wachten op de slang aan de bunkersteiger
Wachten op de slang aan de bunkersteiger

Donderdag 08-09-2011

Vanmorgen om half elf het havenkantoor op de VHF geroepen. Kunnen we naar de bunkersteiger? "In five minutes we send you assistence", is het antwoord. Snel rollen we het zonnezeil op, ontkoppelen waterslang en walstroomleiding, starten de motor en halen de lange lijnen op de middenbolders binnen. Er is weinig wind, NW 3 - 4, precies op de kop. Een marinero in een dinghy maakt de achterlijnen los van de boeien. Daarna trekken we de korte landvasten voor los en hopla, we varen. Ik koers naar de bunkersteiger en leg voorzichtig aan hoge wal aan (foto hiernaast en een andere hier) Ja, voorzichtig, want het is wel even geleden dat we gevaren hebben.

 

De 200 liter zit er snel in, we betalen de bediende en schrijven op zijn verzoek een ontvangstbewijs mét scheepsstempel. Ook terug aanleggen aan onze steiger gaat vlot. Afgezien van de allerlaatste futiliteit, pardon, formaliteit - bezoek van twee douaniers aan boord vlak voor het vertrek - zijn we klaar om weg te varen zodra de weer- en windsituatie gunstig is. Misschien in de komende week?

 

We spannen het zonnezeil weer over de giek en sluiten water en walstroom weer aan. Ik schakel de de pomp tussen de grote dieseltank (nu vol) en de dagtank in. De laatste zit nog 68% vol (116 liter) Na een paar uur zie ik dat er verdorie niets is bijgekomen. We veronderstellen dat de opvoerbuis in de grote tank weer verstopt zit. Ongeveer een jaar geleden, in Jounieh in Libanon, was dat ook zo. In het verslag van toen lees ik na wat ik toen deed om het op te lossen - ziedaar het nut van dit weblog! Enfin, ik schroef de opvoerstang uit de tank, haal de fietspomp en samen blazen we de buis door. Al gauw komen er wat zwarte proppen uit. Ik plaats de zaak weer terug en sluit het aan de pomp aan, en Klaar is Kees. Zeker als een halfuurtje later de dagtank gewoon weer 100% gevuld is. Hierna duik ik van het zwemplatform bezweet in het lauwwarme water en dan kan er uitvoerig gerust worden.

 

Ik ben begonnen aan een al wat ouder boek, nou ja ouder, het is van begin 2009 maar alles gaat zo snel: "De Weg uit de Crisis. Hoe Europa de wereld kan redden" van de voormalige premier van België, Guy Verhofstadt (De Bezige Bij, 2009) Pas nog op de VPRO-TV als Zomergast. Verhofstadt is een onverbeterlijke optimist maar hij heeft wél een verhaal en een visie. In 2005 schreef hij "De Verenigde Staten van Europa", een bestseller waarin hij het échec beschreef van de natiestaten en de noodzaak bepleitte van het oprichten een volledig federaal Europa. Kom daar eens om bij Nederlandse politici! Die schrijven (sedert Frits Bolkestein) trouwens geen boeken. Het is natuurlijk wel vermakelijk dat in dit boek - ik griste het nog gauw mee op Schiphol - opnieuw een Europese oplossing wordt bepleit, terwijl direct na het verschijnen de Europese euro- en schuldencrisis losbarstte, iets waar de auteur (en hij was niet de enige!) duidelijk geen rekening mee had gehouden. Maar nog een paar weken geleden toonde hij zich in "Zomergasten" onvervaard nog steeds een warm pleitbezorger van een federaal Europa  - en ik denk dat hij daarin ondanks alles gelijk heeft. Terug naar boven

Hurghada (36)

Uitsnede uit de 24-uurs prognose van Sembach van vanmorgen
Uitsnede uit de 24-uurs prognose van Sembach van vanmorgen

Vrijdag 09-09-2011

Vanmorgen bij het opstaan weinig wind: NNW 2 - 3. Niet voorspeld. Wat is er aan de hand? Een onverwacht weatherwindow? Snel de weerkaartjes opgezocht. Nee, hoor. Hiernaast is de Sembach-prognose voor vandaag. Je ziet een lagedrukgebiedje van slechts 1005 hP bij de Turkse zuidkust. Dat veroorzaakt het. Helaas vult het snel op en trekt naar het noorden over Anatolië weg. De komende dagen herstelt de noordenwindsituatie zich. Toch veelbelovend.

 

Vanmiddag is het lagedrukgebiedje al niet meer zichtbaar op de Sembach 24-uur prognose. Het waait dan ook weer NW 3 - 4 in de haven en NW 5 - 6 in Gubail Strait. We suffen en lezen in de kuip. Daar valt niets over te vertellen.

 

Op het Tahrirplein in Caïro ageren duizenden demonstranten na het vrijdaggebed tegen de Militaire Raad, die sinds de val van Moebarak Egypte bestuurt en die geen vorderingen maakt met hervormingen. De Moslimbroederschap boycot de demonstraties. Ook in Syrische steden zijn mensen na het vrijdaggebed de straat op gegaan.

 

Tegen het van de avond is de wind weer weg. ZO 1, nota bene. Ik word helemaal onrustig en kijk een tijdlang naar de diverse windvoorspellingen. Passageweather, WetterOnline, Weather Online en Windfinder hebben vanaf zondag allemaal rustig weer in de Golf van Suez. Overleg met de Fransen van het jacht Minas even verder op de steiger. Zij denken ook te gaan. OK, morgen hakken we de knoop door of we zondag weg gaan.

Terug naar boven

page loading