sailing-dulce.nl

Logboek 2013/2 Kreta+Gorcum

 

Direct naar

het laatste

verslag

 

In deze periode van drie maanden staat vooral het verschijnen van mijn debuut centraal: deel 1 van de romantrilogie 'Soms priemt een lichtstraal': 'Lucas scholier'. Hiernaast de voorlopige cover, nog zonder 'deel 1' en de subtitel.

 

Wie zien we hier? In het midden - met de priemende vinger - onder het schilderij van HM Koningin Juliana de auteur. De foto is genomen in het voorjaar van 1969 in de senaatszaal van het Academiegebouw van de Universiteit Utrecht op het Domplein. De namen van de beide anderen links en rechts zal ik niet noemen; ze gaven overigens volgaarne toestemming voor het tonen van hun beeltenis op de omslag. Wat betoogt de schrijver hier? Dat staat niet in het boek, maar ik zal met veel plezier onthullen op de boekpresentatie op 2 mei a.s.

 

Ik weet niet precies wat ik allemaal kan verwachten. In elk geval gaan we na twee maanden terug naar Kreta om ons in te schepen voor een nieuwe zwerfocht. Eindelijk weer varen! Waarheen de tocht zal leiden staat niet exact vast, zoals gewoonlijk. Gewoon: zwerven waar de wind ons brengt.

Aghios NikolŠos (6)

Op het terras van koffiehuis AsterŪa
Op het terras van koffiehuis AsterŪa

Maandag 01-04-2013, 2e Paasdag

Geen wind, vannacht en overdag, en stralend zonnig weer. Gisteravond de Matthäus Passion gedraaid, de uitvoering van Ton Koopman met The Amsterdam Baroque Orchestra uit 1993. Een vertolking met tempo en met ondermeer de prachtige tenor Prégardien. Vanmorgen evanals gisteren een eitje bij het ontbijt. Onze buurman, een Beneteau van 50-voet met een opstand voor zonnepanelen op het achterschip, net zo hoog als die van ons of zelfs iets hoger, vertrekt. Hij gaat de wal op. Natuurlijk gaan we dat eens bekijken, want nog steeds zijn we ongerust of we achterwaarts wel onder de kraanbalk passen. Drie jaar geleden deden we het voorwaarts en toen moesten we ons voorstag losmaken. Dat doen we liever niet nog een keer. Kraanmeester Roussos doet het heel voorzichtig (de buurman gaf hem een fles whisky), buurmans boot past er precies onder, dus moet het bij ons (43 voet) ook wel kunnen. We wandelen door het stadje naar de oude haven en drinken koffie op ons favoriete terras van koffiehuis Astería (foto hiernaast en in de linkerbovenhoek van de pagina) Duidelijk zijn er wat meer toeristen. Bij Wind Hellas laat ik mijn prepaid data-SIM-kaart opladen.

 

In de loop van de middag liggen we in de kuip te lezen, als er zomaar opeens een narrige, harde wind uit het westen opsteekt. Je hoort hem vanaf de bergen aan komen stuiteren; opeens valt hij loeiend over ons heen. Ik zie dat de naad van een van de doorkijkpanelen van de buiskap begint los te scheuren. Aan de onderkant. Het stiksel is verweerd, de stof en het paneel zelf zijn nog wel goed. Morgen op zoek naar een zeilmaker. Het is een sterk lokaal fenomeen, die winden steeds, je vindt ze niet terug in de weerberichten.

 

Dat boek van Jan Brokken uitgelezen. Tergend dat je nooit zult weten wie de sabotage met de hoogspanningskabel heeft gepleegd. Treffend ook hoe uitzichtloos en vreugdeloos de levens zijn van de mensen in het verhaal. Brokken volgt ze allemaal tot aan het eind van hun leven. Nu begonnen in de nieuwe John Gray, die ik van mijn dochter kreeg: 'De stilte van dieren. Over de vooruitgang en andere mythen' (Ned. vert. Ambo, 2013) Een boek dat je wel een paar keer mag lezen. Grappig is hoe Gray steeds meer de draad van zijn betoog verliest door zijn oprechte bewondering voor een aantal dichters en schrijvers zoals Llewelyn Powys en Samuel Beckett. Ik leer een bijzondere, mij volkomen onbekende grootheid kennen: de dichter T.E. Hulme (1883 - 1917) Hij sneuvelde, zoals zovelen van zijn generatie, in de Vlaamse loopgraven en was auteur van nog geen dertig gedichten. Eentje maakt een grote indruk op me:

 

Autumn

 

A touch of cold in the Autumn night—
I walked abroad,
And saw the ruddy moon lean over a hedge
Like a red-faced farmer.
I did not stop to speak, but nodded,
And round about were the wistful stars
With white faces like town children.
                

Herfst

 

Een vleug koude in de herfstavond-

Ik liep in den vreemde.

En zag de blozende maan over een heg leunen

Als een boer met z'n rode gelaat.

Ik stopte niet, maar knikte;

En om ons heen waren de weemoedige sterren

Met witte gezichten als stadskinderen.

 

Terug naar boven

 

Aghios NikolŠos (7)

Aghios NikolŠos (7)

Dinsdag 02-04-2013

De maandelijkse update van de gemiddelde wereldtemperatuur in de lagere atmosfeer is er deze maand snel (hiernaast) De afwijking blijft plus 0,18o, net als vorige maand. Onnodig hier conclusies uit te trekken (kan trouwens ook niet) Ik blijf het volgen, met ongerustheid, dat wel.

 

Nog steeds geen lente in Holland. Vannacht was het hier windstil, maar om acht uur 's ochtends steekt de venijnige zuidenwind weer op. Windkracht 6 met uitschieters naar 7 en 8. Enigszins benauwd zien we naar de buiskap; waaien de panden met de vergane stiksels er niet uit? Het valt mee. Ik bel een zeilmaker, die onze buren kennen. Hij komt en zal a.s. maandag alle naden van onze buiskap opnieuw stikken en er een nieuw, doorzichtig voorpand in zetten. Als hij het goed doet, mag hij ook de zeilhuik doen. Ik mail nog wat gegevens naar Fons; hij hoeft in elk geval geen afvoerslangen voor de toiletten en nieuwe schroefasanodes mee te nemen. Die kun je hier kopen bij de kleine chandlery. Vet e.d. voor de onderhoudsbeurt van de vaanstandsschroef heb ik ook nog.

 

Om half vijf komt er een duiker bij Anégada om de anodes te checken. Hij neemt bij ons de extra offeranode weg, die ik een half jaar geleden ophing en om onze eigen schroefas sloeg. Hoef ik zelf niet te water. Morgen kunnen we de scheepsdiesel eens aanzetten. De resterende dagen tot we de wal op kunnen, zal er niet zoveel mis gaan (hoop ik) Van voorzitter Ed Braad van buurtvereniging KNAKE ontvangen we de laatste nieuwsbrief. Daarin lezen we ondermeer dat de gemeente vanaf heden de nieuwe, antieke straatlantaarns zal plaatsen langs de Havendijk, de Appeldijk en rondom de Lingehaven. Kijk, zo blijf je op de hoogte. Daarna komen Geert & Ine een borrel drinken. De snoeiharde zuidenwind weet nog van geen wijken. Dat is alles voor vandaag. Terug naar boven

Aghios NikolŠos (8)

De bewolking is wazig van al het zand dat erin zit
De bewolking is wazig van al het zand dat erin zit

Woensdag 03-04-2013

Windkracht 7, soms 8, het grootste deel van de nacht. Opnieuw uit het zuiden. We slapen onrustig. De Navtex zendt voortdurend stormwaarschuwingen uit voor de hele zuidelijke Egeïsche Zee. Om half drie houd ik het niet meer uit in bed en neem poolshoogte vanuit de kajuitingang. De wind krijst door de wanten, om ons heel allemaal slingerende masten. Snel overtuig ik me van mogelijke schade; die is er niet. De loopplank moet anders liggen om niet tegen het water- en electrakastje aan te slaan. Over de havenmuur slaan grote wolken schuim en water van de branding; tot bij ons toe slaan ze neer. Het ziet er huiveringwekkend uit en het kabaal is enorm. Maar...er is niks mis, we liggen goed vast. Je moet je echter niet voorstellen nu buiten op zee te zijn.

 

Om vijf uur tikken er verdwaalde druppels op het dek, regen vermengd met roodbruin zand. De wind is wat afgenomen, we vallen weer in slaap. Om negen uur staan we op, het is zwaar bewolkt en kil maar de wind is vrijwel weg (foto hierbij) Het dek ligt vol met roodbruin zand (zie hieronder), wat zonde van al ons schrobben en poetsen. Het heeft geen zin om het nu schoon te spuiten, voor vandaag voorspelt Radio Iraklion méér regen en opnieuw harde wind, nu uit het westen.

      Saharazand op het dek, vanmorgen

Vanwege die voorspelde regen doen we meteen maar boodschappen in de stad. Op een terras op het centrale pleintje drinken we koffie. Altijd is er verwonderlijk veel politie op dat pleintje aanwezig. Misschien preventief, omdat er een concentratie van banken is? Ans belt haar zoon Derrick, die vandaag jarig is.

                         Idem

Als we terug zijn kijk ik op de website van TCTubantia naar berichten over de tweede hoorzitting in de strafzaak tegen Ernst Jansen Steur. In de loop van de dag blijf ik het volgen. In elk geval zal de rechtbank op 17 april a.s. bepalen welke onderzoekswensen van Jansens' advokaat worden ingewilligd. Hij wil zo'n dertig mensen horen, onder wie ex-patiënten, en een onpartijdig onderzoek door een neuroloog/hoogleraar. Het OM wil vaart maken en wijst vrijwel alles af; over drie maanden zou er een volgende regiezitteing moeten komen. Er is nog geen enkel zicht op het moment van inhoudelijke behandeling. Dat noem ik geen vaart maken. Ondertussen regent het hier nog een paar keer; helaas niet hard genoeg om het dek weer schoon te spoelen.

 

Tegen kwart over drie klaart de hemel ineens helemaal op en verschijnt er een egaal blauwe lucht. Ik zet de motorafsluiter open, check de wierpot (schoon) en schakel de startonderbreker af. Daarna start ik de motor en zie of liever, hoor: het dieseltje start en loopt probleemloos en spoelt koelwater met ruime plonzen terug in het water. Welk een genot! Voor- en achteruit geen probleem, de beide boegschroeven doen het prima. Ik zie dat er te weinig water in het inwendige koelcircuit zit en voeg wat radiatorvloeistof toe. Heerlijk! Alles loopt als een tiet! Ondertussen trekt vanuit de bergen in het westen de hemel weer helemaal dicht met dreigende wolkenpartijen. Volgens de Navtex mogen we een thunderstorm verwachten. Nou, die valt dan ook binnen een kwartier. Felle bliksemslagen, knetterende donder, hagel en slagregen. Zo spoelt de boot wel schoon!

 

Het onweer duurt ook een kwartier. Daarna schijnt de zon weer, maar de volgende bui kondigt zich al rommelend aan boven de bergen. Ondertussen beantwoord ik een mail van mijn advokaat. Die zal over een paar dagen ons verweerschrift indienen bij het regionaal tuchtcollege in Zwolle. Terug naar boven

Aghios NikolŠos (9)

De (vrijwel) definitieve cover van mijn boek, deel 1
De (vrijwel) definitieve cover van mijn boek, deel 1

Donderdag 04-04-2013

Gisteravond mailt Jan-Willem, mijn uitgever, de vrijwel definitieve cover van mijn boek. Zie hiernaast. Compleet met het afgesproken vignet van TenPages. Rug en achterblad komen nog. Voor de rug geldt: titel, auteur en een prominente Romeinse I. Jan-Willem is ook met de voorverkoop gestart op zijn website: je kunt het boek bestellen voor € 17,95 (i.p.v. € 19,95) excl. porto op deze webpagina. Eind april krijg je het toegestuurd.

 

Na een wonderlijk rustige nacht zet ik me aan het schrijven van een bericht aan mijn 200 aandeelhouders: een uitnodiging voor 2 mei a.s. en over de start van de voorverkoop. Ook meld ik de voorverkoop op Facebook, Twitter en LinkedIn. Mooi dat je dat allemaal vanaf de boot kunt doen. Nu eens zien wat er gebeurt; het zal nog niet al teveel zijn. Van verdere marketing-acties zie ik nog even af.

 

In de loop van de ochtend steekt er een stevige, vlagerige westenwind op. Twee boten verlaten onze steiger; eentje voor een korte tocht en eentje om de wal op te gaan. 's Middags maak ik een lange wandeling langs de kust en door de stad. De Toedeledoki-bar van Lucia Jongbloed, waar we ons vaak vermaakte, is nog niet open. Negen van de tien bars, restaurants, hotels en winkels zijn nog niet open, kennelijk begint het seizoen pas goed per 1 mei. Sommige gaan misschien helemaal niet meer open vanwege de crisis.

 

Vanavond nemen we Geert & Ine mee uit eten, uit dank dat ze een halfjaar op ons schip gepast hebben en ons van het vliegveld hebben gehaald. De wind is nog niet minder geworden.

 

 

 

Terug naar boven

Aghios NikolŠos (10)

Oppompen van onze oude dinghy. Zou hij lek zijn?
Oppompen van onze oude dinghy. Zou hij lek zijn?

Vrijdag 05-04-2013

Vanochtend haal ik onze oude dinghy tevoorschijn. Het bootje is zeker meer dan tien jaar oud. We hadden hem lang niet gebruikt en zolang in het voorste toiletje gestald, dat immers niet gebruikt wordt vanwege de vastzittende afsluiter. Eens zien hoe het eruit ziet en met name of het geen lekken heeft. Voor het laatst hebben we hem in Ashkelon gebruikt. Ik herinner me dat in hem daar geplakt heb met - ik meen - Jaap samen. Nu we ons vaste bootje willen afschaffen, kan de dinghy misschien weer dienst doen.

Op de steiger pompen we hem op (foto hiernaast) Het valt niet tegen. We laten hem liggen om in de loop van de dag te kunnen zien of hij leegloopt.

 

Daarna gaan we voor a.s. zondag, als Fons in Heraklion aankomt, een huurauto te reserveren. We doen vervolgens boodschappen bij de kleine supermarkt. Men begint ons al te kennen; we worden blij begroet.

 

Het is een mooie, zonnige dag, ondanks het feit dat Radio Iraklion op de Navtex weer een near gale warning uitgeeft voor Z tot ZW 6, occ 7. Soms lijkt de zuidenwind inderdaad aan te wakkeren, maar dan zakt hij weer in. Iraklion heeft het vaker bij het verkeerde eind, en trekt dan de waarschuwing in: 'Cancel galewarning and this message.'  Nu niet. Tijdens een lome middag in de kuip worden we opgeschrikt door de capriolen van een lesboot met een Russische crew, die naast ons poogt aan te meren. Ze gaan wild tekeer, gebruiken teveel de motor, krijgen een lijn in de schroef en rammen bijna onze boot met hun anker. Het duurt een uur voor ze goed liggen.

 

Later moeten we vaststellen dat stuurboordhelft van de dinghy heel langzaam leegloopt. Helaas, morgen zullen we het lek trachten op te sporen en te plakken. Na zes uur trekt de zuidenwind aan. Toch weer harde wind. 

Terug naar boven

Aghios NikolŠos (11)

B-pontoon, onze steiger. We liggen bijna aan het einde, links.
B-pontoon, onze steiger. We liggen bijna aan het einde, links.

Zaterdag 06-04-2013

Gisteravond kijken we naar de DVD van 'Der Untergang', de indrukwekkende film uit 2004 met Bruno Ganz als een bezeten Hitler, die niet wenst op te geven terwijl de Russen Berlijn veroveren en om hem heen zijn Derde Rijk in elkaar stort. Alles en iedereen moet hem ten onder gaan. We hadden de DVD nog hier aan boord liggen.

 

Vandaag waait het weer flink uit het zuiden. Duidelijk dat er weer een depressiekern ten noorden van Kreta langs trekt. Ondanks de wind besluiten we de dinghy aan te pakken. Met wat zeepsop vinden we het lek zo. Het is een oud gaatje, al eens geplakt, destijds in Israël. Het plakkertje zit er niet meer op. We krabben de lijmresten eraf. Duidelijk heb ik toen de verkeerde lijm gebruikt. Bij de kleine chandlery aan de haven hebben ze PVC-lijm, een potje met een apart flesje waar 'activator' opstaat - in zulke kleine letters (en in het Italiaans) dat ik niet lezen kan wat erin zit. Je moet 8 - 10% ervan in een hoeveelheid lijm mengen, 10 minuten wachten, het aanbrengen en een kwartier wachten. Dan moet je een nieuw mengseltje maken, op beide oppervlakken smeren en weer 10 minuten wachten. Dan moet je met een föhn de oppervlakken opwarmen en tegen elkaar drukken. Aldus uitgevoerd; het lijkt goed te plakken.

 

Na het middagdutje lig ik in de kuip naar de dingen om me heen te kijken. Ik hoor een doffe klap. De wind blijkt onze dinghy van de steiger in het water te hebben gekwakt. Gelukkig had ik hem vastgebonden. Terug op de steiger leg ik hem beter vast. Het plakkertje zit nog goed vast; het moet liefst 72 uur drogen. De wind lijkt wat meer uit het westen te waaien, teken dat de depressiekern verder in oostelijke richting trekt. De hemel betrekt, in een volledig grijze hemel staat de zon als een vage, zilverkleurige vlek. De bergen zijn niet goed te zien. Opeens blaast er een snoeiharde wind uit het westen en krijst en loeit door de wanten. Zeker windkracht zeven, zo niet 8. We krijgen zelfs Bf 9, zegt buurman Geert. Ik leg de loopplank beter vast en loop alles na terwijl de wind naargeestig brult en de masten om ons heen als takkenbossen door elkaar lijkt te slaan. Op de Navtex geen enkele gale warning.

 

Tegen half zes lijkt de wind wat af te nemen. Zometeen moeten we onze huurauto ophalen. Dan gaan we boodschappen inslaan bij de Carrefour supermarkt. Morgen tegen 11 uur arriveert Fons in Heraklion. Terug naar boven

Aghios NikolŠos (12)

Fons pakt de nieuwe stuurcomputer uit. Helaas de verkeerde uitvoering.
Fons pakt de nieuwe stuurcomputer uit. Helaas de verkeerde uitvoering.

Zondag 07-04-2013

Vannacht onrustig, een nacht met voortdurend harde zuidenwind en merkwaardig genoeg, een uurtje pauze, een windstilte omstreeks half vier waarvan je wakker werd. Wakker, omdat we inmiddels hebben leren slapen in de harde wind. Windstilte is dermate ongewoon, dat je er wakker van ligt. Na dat uurtje stak de eeuwige wind weer op en hij blijft de rest van de nacht doorstaan en als we wakker worden en opstaan, op tijd om af te rijden voor onze rit naar Heraklion, staat hij er nog.

 

We zijn een halfuur te vroeg op the airport. Ook hier waait het snoeihard. Kan het vliegtuig wel landen? De vlucht van Fons staat nog on schedule. We drinken koffie in de stoffige, vliegenvervuilde koffiehoek in de vertrekhal. In de aankomsthal zijn er - behalve vieze toiletten - geen voorzieningen. Grijnzend komt Fons door de automatische schuifdeuren. Aangenaam weerzien. 'Vanmorgen vroeg stond ik mijn autoruiten nog te krabben', vertelt het hij. We rijden terug langs de noordkust en de bergen naar Aghios N. Het waait er nog steeds als een oordeel. We tonen Fons de kraan. 'Net zo een als we in Numansdorp hebben, een graadje zwaarder zelfs', oordeelt hij. We lunchen aan boord. Gezellig om mijn oude werfmaat aan boord te hebben. Dan - dan begint het klussen. In no time is het een zooi aan boord. Ans trekt zich wijselijk en discreet terug. We beginnen vanzelfsprekend eerst aan de klussen, waarbij de boot te water moet zijn. Dus; het vervangen van de stuurcomputer. Dan blijkt na een uur of wat dat Fons de verkeerde versie kreeg aangeleverd: de Raymarine SPX-10 in plaats van de SPX-30. De eerste is te licht voor onze boot. Kloten, Fons zit er erg mee in zijn maag en we leven met hem mee. De doos stond al een aantal maanden bij hem op de werf en hij had gevraagd om de opvolger van onze computer en geen aanleiding gezien om te checken. Wat een klote-pech! Frustratie alom. Wat nu? We bedenken diverse oplossingen: moren zoeken of ze een SPX-30 op Kreta hebben. In Elounda is een grote watersportwinkel. Misschien hebben ze hem daar of kunnen we hem bestellen en ontvangen voor Fons weer weg is. Of, in het uiterste geval, zal ik hem zelf meenemen en inbouwen eind juni a.s. Voor die laatste optie maakt Fons alles in orde, een soort plug-and-play optie. In elk geval doen alle andere systemen het weer, met name de radar.

 

Volgende klus. De vervanging van de kapotte radar/plotter repeater op de stuurstand en de inbouw van de nieuwe Raymarine stuurpilotscreen. De laatste hoort bij de ontbrekende SPX-30. Deze operatie verloopt gelukkig vlekkeloos (zie foto hier) Dat is bijzonder, want al jaren had ik een gereviseerde RTL70-radar/plotter bij me (destijds gerepareerd door Holland Nautic toen we in Gibraltar lagen) Het nieuw systeempje werkt vlekkeloos. Reden tot te vredenheid. We zitten buiten in de kuip. Het is 24o Celsius, de wilde wind is eindelijk gaan liggen. Ans heeft gekookt, morgen verder klussen. Terug naar boven

Aghios NikolŠos (13)

Samen olie verversen van de generator. Onderste arm van Fons, bovenste van mij
Samen olie verversen van de generator. Onderste arm van Fons, bovenste van mij

Maandag 08-04-2013

Redelijk rustige nacht, af en toe wat harde wind, meestal rustig. Grillig. Ieder keer als de wind aantrekt, worden we wakker. Op zeker moment tikt het zachtjes boven ons hoofd. Regen. In mijn onderbroek ga ik aan dek om de hoes over de stuurstand te trekken, want de nieuwe radar/plotter is nog niet afgekit. het is knap koud; volgens de weerkaarten trekt een koufront over.

 

's Ochtends loopt Fons de verstaging langs: staat er prima bij. De lokale zeilmaker Gianni komt de buiskap halen, morgen is hij klaar. Kostas, een andere lokale wonderboy komt ook langs; hij zal proberen een Raymarine SPX-30 vanuit Athene tijdig hier te krijgen. Verder beziet hij kritisch de situatie van ons roerkwadrant; bij Jeanneaus 45 zijn er corrosieproblemen mee. Bij ons niet, zo blijkt bij inspctie, wij hebben een ander model. Ik loop naar Roussos, de kraanmeester. Via een van zijn pupillen, die het Engels machtig is, laat hij genadiglijk weten dat we overmorgen de wal op kunnen. 'Any time that suites you.' Zelfs zonder hem een fles whisky te hebben gegeven. Dat is mooi. We rijden met de huurauto naar een electriciteitszaak voor kroonsteentjes en knipsluitingen. Daarna door naar Elounda, waar een grote watersportwinkel schijnt te zijn. Die valt tegen; er is weliswaar veel maar het is een rommeltje, alles staat er door elkaar alsof er een explosie is geweest.

 

We rijden verder en tonen Fons vanuit het dorpje Plaka het voormalig melaatsen eiland Spinalonga. We drinken er koffie aan de wal, onder de indruk van de schoonheid van deze plek. Geheel zonder toeristen. Terug in A.N. gaan we aan de slag: servicen van de generator (zie foto hierbij, impeller is nog goed), gangbaar maken van de electrische ankerlier, vervangen van de impeller en spannen van de V-snaar van de scheepsdiesel (flilters en keerkoppelingolie nog goed), afkitten van de radar/plotter op de stuurstand, verbeteren van de connectie van het kompaslichtje met het instrumentenpaneel, en wat nog meer? Ik vergeet de rest. De hele dag donkere luchten, we zien buien op de bergruggen en ook bij ons dreigt regen, maar die valt alsmaar niet.

 

Het is koud en winderig, als we rond zes uur stoppen en wat drinken in de kuip. Maar...er is beter weer op komst. We eten lekkere knoflookcarbonades, bereid door Ans. Er is nog geen redigeerexemplaar van mijn boek van de uitgever gekomen. Alles op het laatste moment. Enfin, vroeg naar bed. Terug naar boven

Aghios NikolŠos (14)

Ons harde bijbootje, creatie van Johan Huy, voor niks naast de ingang van het toiletgebouw
Ons harde bijbootje, creatie van Johan Huy, voor niks naast de ingang van het toiletgebouw

Dinsdag 09-04-2013

Laatste dag voor we de wal opgaan. Rustige nacht, ondanks gesnok door swell in de haven. Vandaag staat de wind in de NW-hoek met kracht 5 - 6. Aan het eind van de ochtend vertrekt Anégada, die in één ruk naar het eilandje Tilos wil zeilen, op weg naar het Turkse Marmaris.

 

Vandaag is er niet veel te doen. We gaan met Fons koffiedrinken op het terras van Astería aan de oude haven. Zoeken daarna vergeefs in een toeristische boekhandel naar het boek van Victoria Hislop over Spinalonga, waar Fons interesse voor heeft, als cadeautje voor zijn vrouw Astrid. We zullen zien of we bij bol.com er eentje kunnen bestellen. Na terugkomst aan het werk. We brengen ons harde bijbootje, waar Ans zo graag uit in het water valt, weg en stellen het naast de ingang van het toiletgebouw op met een papiertje erop: 'For free.' (foto hierbij) Nu zijn we toch benieuwd! Wie zal het ding meenemen, dat ooit door Johan Huy in Malta gewrocht werd?

 

Daarna wenden we ons - misschien de verkeerde volgorde - tot onze opblaasbare dinghy. We blazen het geplakte compartiment op (het plaksel moest 72 uur harden) en zie; het loopt niet leeg. Dinghy te water, buitenboordmotortje erop, aan het trekkoord trekken zonder veel fiducie, per slot draaide hij zeker negen maanden geleden voor het laatst en is de benzine (uit Israël) twee jaar oud en mogelijk vergumd. Maar zie: na de tweede trek doet hij prrrt...en draait als een zonnetje. Stukkie varen, geen probleem (zie foto hier) We leggen het bootje vast aan de steiger en laten de motor draaien, de oude benzine moet worden opgestookt (foto hier) Dat duurt uren, ik had hem beter op hoger toerental kunnen zetten. Ondertussen komt de zeilmaker de gereviseerde buiskap brengen. Helaas, hij heeft de strips voor het vastbinden van het opgerolde voorpand mee vastgestikt. Hij zegt dat zijn vrouw het deed. Een uur later is het hersteld en de buiskap ziet er uit als nieuw, de nieuwe plastic vensters zijn perfect doorzichtig.

 

Al maanden ligt er een aangespoelde loopplank op de steiger, precies bij onze boot. Geert heeft overal rondgevraagd maar niemand claimde het ding, dat ook een trap aan één kant heeft. Een tijd gedubt of we hem mogen annexeren. Af en toe gebruikte men hem om aan boord te komen om onze zlijnen beter te beleggen. Vandaag hangen we hem aan de zeerailing op (foto hier) en leggen onze eigen plank, ooit overgenomen van mijn zeilvriend Erik de H., ervoor in de plaats. Bye bye. Ondertussen tuft ons b.b.-motortje (Yamaha 2 pk) lustig de resterende benzine op. Fons ziet een stel zeilers die ons hard bootje wegsjouwen. We besluiten dat het mooi is geweest en gaan een glas in de stad nuttigen, aan het fameuze binnenmeertje. Het is er heel gezellig (foto hier) We treffen er een opmerkelijke Duitser met zijn vrouw, zijn zus en haar man. Hij was twintig jaar boer op de Orkney eilanden, in de buurt van Kirkwall. Hij is enthousiast omdat wij er ooit, in 2003, waren. Het boeren is hem niet gelukt, omdat hij er tegenop zag om de honderden wilde geiten dood te schieten, die alsmaar zijn akkers plunderden. Interessante levens, waar je spijtig genoeg niet op door gaat omdat het etenstijd is. We lopen terug en constateren dat de tank van de dinghy leeg is. Terug op de hekstoel, dat dierbaar, nooit genoeg geprezen ding(hy) Thuis zie ik dat TenPages de mailing aan de aandeelhouders heeft verzonden over de voorverkoop en de boekpresentatie op 2 mei a.s. We laten we ons de pasta van Ans goed smaken. Morgenochtend de wal op. Terug naar boven

page loading