sailing-dulce.nl

Logboek 2012/3 (Cyprus en verder)

Kaart van het Griekse eilandje Kastelorizo, door Piri Reis,
Kaart van het Griekse eilandje Kastelorizo, door Piri Reis,

 

Direct naar

het laatste

verslag

 

Vanaf Egypte steken we over naar Cyprus. De komende maanden willen we rustig langs de kust van Turkije naar het westen varen. Het mooie Griekse eilandje Kastellorizo willen we niet overslaan. We waren er al eerder. Langzaamaan gaan we richting Kreta, voor de overwintering. We hebben geen haast. Ergens moet ons onderwaterschip een beurt hebben en ondermeer moeten twee afsluiters van de toiletten vervangen worden. Ondertussen werk ik verder aan mijn roman.

Paphos (5)

Pyramus & Thisbe, mozaÔek uit de 2e/3e eeuw AD in Paleo Paphos.
Pyramus & Thisbe, mozaÔek uit de 2e/3e eeuw AD in Paleo Paphos.

Zondag 01-07-2012

Vandaag - per slot zondag - geen klusjes, maar een kleine expeditie naar de World Heritage Site naast de haven. Zoiets mag je niet overslaan. We zijn er om tien uur, voor de hitte van de dag. Nou, dat valt tegen. De site is de lokatie van opgravingen van een uitgestrekte Helleens-Romaanse stad, die ze Palea Paphos noemen, Oud Paphos. Een mooie plaats, voor een groot deel nog niet eens opgegraven. Interessant zijn de resten van laat-Romeinse villa's met fraaie mozaïeken vloeren. Zie 2 foto's hier. Een tijdje kijken we naar een mozaïek uit eind 2e/begin 3e eeuw na Christus, over de onmogelijke liefde van Pyramus & Thisbe. Ze woonden naast elkaar, maar mochten elkaar niet zien. Door een spleet in de muur kusten ze elkaar. Het loopt slecht af. Mijmeren. Het mozaïek beeldt Thisbe af en op de achtergrond de leeuw die er met haar bebloede sjaal vandoor gaat (zie foto hiernaast) Maar eerlijk is eerlijk, de afbeelding van Pyramus geeft niet de indruk dat hij zich zojuist in zijn zwaard heeft gestort (nogmaals foto hiernaast) Het is veel en veel te heet, we houden het voor gezien. Via een achteruitgang komen we vlak in de buurt van de supermarkt. Daar hebben ze al dagen heerlijke kersen. Met een kilo lopen we naar de boulevard. Koffie in een koffietentje op een hoekje. Het wordt vandaag liefst 34o.

 

Halverwege de middag raak ik weer aan het schrijven, gelukkig. Stand is 224.600 woorden over 509 bladzijden. Vanavond nemen we een taxi naar de binnenstad om er te gaan eten. Terug naar boven

Paphos (6)

Op de bovenverdieping van de toeristenbus door Paphos
Op de bovenverdieping van de toeristenbus door Paphos

Maandag 02-07-2012

Gisteravond verrukkelijk chinees gegeten aan het oostelijk uiteinde van de boulevard, dat 'Cloë's' heet. Lang geleden, dat we chinees aten, en ten onrechte. Vanmorgen nemen dagkaarten voor de stadsrondrit op een open tweedekkerbus (foto hiernaast) Altijd een handige manier om  een stad te verkennen. Je kunt op een tiental plaatsen uitstappen en dan heb je een uur om een of andere bezienswaardigheid te bekijken. We stappen uit op Fabrica Hill en ik raak terstond bijna onder een auto. Linksrijdend verkeer hier! Hiet is een ondergrondse kerk uit de vroege christentijd, de Agia Solomoni, met een heilige boom die volhangt met witte doekjes met smeekbeden. Even verder langs de weg zijn grotten uit de oertijd, ongeveer 8000 jaren geleden (foto hier) Er is verder weinig aan te zien en onderhand wordt het geleidelijk snikheet.

 

Toch vatten we moed om verder te rijden op de circle tour naar de Tombs of the Kings (foto hier) Die koningen waren vroeg-Helleense vorsten uit de 4e eeuw voor Christus. De site is ook al een World Heritage Site. Eerlijk gezegd zijn we er niet zo erg van onder de indruk. Op onze reizen zagen we veel indrukwekkender dodensteden, zoals in Syracuse, Malta of (natuurlijk) in Luxor. We worden vast blasé. Het is onderhand moordend warm, dus rijden we verder met de bus, lekker in de wind op de bovenverdieping. Op de boulevard puffen we uit en lopen naar de boot. Middagslaapje. Lezen. Ik dwing mezelf om ook wat verder te schrijven aan mijn boek. Stand: 225.200 woorden over 511 bladzijden. daar ben ik niet erg tevreden over. Morgen moet ik proberen meer te doen, dan komt er een cruciale passage. We eten vanavond aan boord. Zin om hier weg te gaan en naar Turkije over te steken, hebben we nog niet. Terug naar boven

Paphos (7)

Op de oversteek uit Egypte verloor ons windmolentje een van zijn wieken. Linksonder de bakboord-tuinkabouterzonnelamp uit Malta
Op de oversteek uit Egypte verloor ons windmolentje een van zijn wieken. Linksonder de bakboord-tuinkabouterzonnelamp uit Malta

Dinsdag 03-07-2012

Na het ontbijt zet ik me meteen aan het schrijven. De cruciale passage staat er na een aantal uren goed op. Ik schrijf verder, over een paar bladzijden komt er weer een aan. Die is voor morgen. Stand van boek: 227.200 woorden over 516 bladzijden. Tijd voor klusje: het draaien aan het stuurwiel geeft ergens onderin de stuurstand gepiep en gefluit. de bewegingen van het wiel worden doorgegeven aan het roer via een roerkwadrant, dat draait door stalen kabels die over wielen lopen. De assen van die wielen kan ik in onze slaaphut bereiken achter een paar panelen. Als ze gesmeerd zijn is het gepiep en gefluit over. Daarna de stuurautomaat getest; die deed het.

 

's Middag dutten en lezen in Rob de Wijk zijn recente boek "5 over 12, Hoe Nederland sterker uit de crisis kan komen", Amsterdam, 2012.  Veel goed analyses, weinig recepten. Ons zicht op het verleden is nu eenmaal beter dan dat op de toekomst. Stricte begrotingsdiscipline en meer macht voor Europa, daar ben ik het erg mee eens. Of dat gebeurt? Vandaag waait het flink uit het westen. De lucht in het noorden is heiïg. Geen weer om naar Turkije te vertrekken en dat willen we ook helemaal nog niet.

 

Vandaag wordt mijn jongste zoon Bas 22 jaar. In het begin van de avond bel ik hem thuis op. Gelukkig neemt hij op. Het nieuws: hij zoekt een kamer in Den Haag, de opleiding op het conservatorium begint op 3 september, hij gaat met vrienden in een auto op vakantie naar Frankrijk, Spanje of Italié en, o ja, hij was helemaal vergeten om bij ons te komen eten, die zondag voor ons vertrek. Sorry, verslapen. Verslapen? Ja, pa, het was erg laat worden de nacht tevoren. Toch was het slap van je om niet even op te bellen en excuses aan te bieden. Ja, pa. Terug naar boven

Paphos (8)

Paphos (8)

Woensdag 04-07-2012

Weinig verandering in de gemiddelde wereldtemperatuur in de lagere atmosfeer over de maand mei ten opzichte van april (zie hiernaast) Geen commentaar, derhalve.

 

Vandaag een rustige dag. Vroeg begonnen met schrijven zonder dat er enig schot in zit. Uren kreunen en steunen, totdat ik gaandeweg meer en meer op papier krijg. 'Op papier' is overdrachtelijk, het is uiteraard 'op de schijf'. Stand aan het eind van de ochtend: 228.500 woorden over 518 bladzijden. We bereiden ons langzaam voor op een vertrek uit dit gastvrije plaatsje. Ik herprogrammeer de Navtex op de stations Cyprus, Antalya en Heraklion. De afstand van de oversteek naar Finike in Turkije is 140 mijl. Dat is goed vierentwintig uur varen. 's Ochtends vroeg weg en de volgende ochtend bij daglicht aankomen. Zodra de wind naar het oosten draait, gaan we weg, want we hebben niet veel zin om een etmaal lang tegen de wind in te motoren.

 

Bij CERN in Zwitserland is een nieuw elementair deeltje ontdekt. Of dit het langgezochte HIGGS-deeltje is, staat nog niet vast. Het HIGGS-deeltje is verantwoordelijk voor het bestaan van het HIGGS-veld in het universum, dat alle andere elementaire deeltjes hun massa geeft. Het kan bij de vondst echter ook om een exotische soortgenoot van het HIGGS-deeltje gaan, een WIMP (weak interacting massieve particle), een deeltje dat het bestaan van de donkere materie in het heelal verklaart.

 

Van Ed Braad van de Kriekenmarkt in Gorcum ontvangen we via e-mail het jongste nummer van het Knake-nieuws. ter herinnering: Knake is onze buurtvereniging. Het belangrijkste nieuws is de aanstaande vervanging van de rare vissenkomlampen rond de haven door ouderwetse lantaarns, en de schoonmaak door Knake-leden van het geometrisch kunstwerk van de Pool Winiarski naast de sluis. Dat zat onder de alg en viezigheid, ik heb er op deze website al eens schande van gesproken. De Gorcumse Courant bericht ook ervan. Verder pleiten ze voor een autovrij maken van 't Eind, om er een mooie wandelboulevard van te maken (zie hier) Natuurlijk staan we daar graag achter.  Terug naar boven

Paphos (9)

Het paneel aan Ans'kant van het echtelijk bed. Je kijkt op een van de transportwielen van de stuurinstallatie
Het paneel aan Ans'kant van het echtelijk bed. Je kijkt op een van de transportwielen van de stuurinstallatie

Donderdag 05-07-2012

Gistervond maken we kennis met onze overburen van de Maestro, een Gib'sea 44. Ze heten Rogier & Miriam en komen uit Amsterdam. Jonge mensen die juist begonnen zijn om een jaar te varen met hun drie kinderen Boaz, Isa en baby Olav. De boot kochten ze in Marmaris en de tocht naar Cyprus was hun eerste oversteek. Ze willen geleidelijk de Middellandse Zee uitvaren en eind november de Atlantic oversteken.

 

Vanmorgen maak ik opnieuw het paneel vast bij het hoofdeinde van Ans' zijde van het echtelijk bed (zie hiernaast) Erachter zie je een van de transportwielen van de stuurstand, die ik gisteren smeerde. Daarna even naar het oliepeil van de motor kijken: in orde. We lopen naar de stad. Heen en weer is een warme aangelegenheid, maar in de supermarkt van Papantonio is het heerlijk koel. Voor de terugweg koffie op een straathoek. daarna aan het werk. Vergeef me, maar het schrijven is gebaat bij een aaneenschakeling, een tredmolen van eendere, saaie dagen.

 

Stand eind van de middag: 230.000 woorden over 521 bladzijden. Bij een glas ouzo werk ik de website bij en bekijk de weerkaartjes, de email en het nieuws. Vanavond passen we op de kinderen van Rogier & Myriam, zodat ze een keer samen uit eten kunnen gaan. Die kans hebben ze nog niet gehad. Terug naar boven

Paphos (10)

Het kasteel aan de haven in Paphos. De kern is Frankisch, dus uit de tijd van de kruistochten.
Het kasteel aan de haven in Paphos. De kern is Frankisch, dus uit de tijd van de kruistochten.

Vrijdag 06-07-2012

Gisteravond op de kinderen gepast van Miriam & Rogier van de Maestro, terwijl ze samen uitgaan. Na twee uur keren ze terug en we hebben nog een gezellige avond bij hen in de kuip tot een uur of half één. Vanmorgen reken ik op het havenkantoor het liggeld af tot en met aanstaande maandag. De havenmeester is content dat we langer blijven. Op zijn vroegst dinsdagochtend willen we bij het krieken van de dag vertrekken. Ik bezoek op mijn eentje het kasteel aan de haven van Paphos (foto hiernaast) Een in de zon gestoofde brok steen, ooit gebouwd als een burcht door de Frankische vorsten die onder Richard Leeuwenhart in de tijd van de kruistochten Cyprus veroverden. Morgen zal ik er iets meer over vertellen.

 

Vanaf half elf schrijf ik verder. Ik merk dat ik neig om de volgende cruciale episode uitstel, om ze niet te dicht op elkaar te hebben. Ik vlecht er wat andere verhaallijnen tussen. Geen idee of dat goed werkt of niet. Ik zit zo midden in mijn boek en sta er volstrekt niet boven. Ik heb het nog nooit over gelezen, dus weet ik niet hoe het werkt, of er genoeg spanning in zit (de spanningsboog!) en dergelijke. Eerst wil ik gewoon aan het einde raken. Dan komt de rest, een grondige revisie. Dusof die omleidingen goed werken, weet ik niet.

 

Aan het eind van de middag komen Rogier & Miriam met hun kinderen gezellig theedrinken en later borrelen. De stand is dan: 231.100 woorden over 524 bladzijden. Die kinderen borrelen natuurlijk niet, die krijgen drinkdanoontjes en chips, die Ans speciaal voor ze gekocht heeft. Veel tijd voor dit verslag is er daarna niet meer. Morgen vertrekken ze naar het Turkse Kas. Hier een foto van het gezinnetje. Ze krijgen natuurlijk ook een ereplaats in de rij van yachties, die we ontmoet hebben op onze reizen op de homepage, omdat ze een eigen website hebben. Terug naar boven

Paphos (11)

Klassiek beeld. Een vrouw zoekt een jurkje in de toeristenmarkt van Paphos
Klassiek beeld. Een vrouw zoekt een jurkje in de toeristenmarkt van Paphos

Zaterdag 07-07-2012

Een eerste blik uit de kajuitopening leert dat de Maestro is vertrokken. Vanmorgen nemen we voor acht euro een taxi naar de oude binnenstad van Paphos. De chauffeur zet ons af bij de overdekte groente- en fruitmarkt, die als de rest van de binnenstad hoog boven de omringende stads wijken ligt. In de laagte zien we de haven liggen en ernaast de ruïnes van het oude, Griekse Paleo Paphos. Achter de markt ligt een overdekte toeristenmarkt, type souq. Mijn geliefde onderzoekt talrijke jurkjes (foto hiernaast) en koopt er tenslotte geen een. Waarom niet? Er was wel een leuke, maar ze vergat het. Ik vind een mooie replica van een beeldje, dat in Paleo pahos werd opgegraven. Het is uit de kopertijd, 3500 jaar voor Christus. Het zal een mooie plek krijgen in onze virtinekast met reistrofeeën krijgen.

 

Het is wel leuk slenteren in de binnenstad van pahos. Er is een mooie, compacte moskee met een minaret, afgesloten voor het publiek (foto hier) Achtergelaten door de moslimbevolking, die in 1974 op de vlucht werd gejaagd door de Grieks-Cypriotische putschisten. Het gebouw lijkt niet beschadigd, zelfs de moslimgraven er omheen zijn nog intact. Een verlaten plek waar slechts een enkele toerist komt kijken.

Om half twee zijn we terug aan boord. Het warmste deel van de dag dutten we weg. Daarna schrijf ik lekker een eind weg. Stand is: 232.800 woorden over 528 bladzijden. Ik zit midden in een cruciale episode waar je je als schrijver de vingers bij aflikt. Hopelijk doet de lezer dat straks ook. Geen gezicht eigenlijk, al die hun vingers aflikkende lezers.

 

Ik zou nog meer over de burcht aan de haven vertellen. Dat doe ik morgen. We gaan eten in Theo's Restaurant aan de kade. Een oude foto toont dat het er al was bij het Turkse bombardement van 1974.  Terug naar boven

Paphos (12)

Zondag 08-07-2012

De burcht aan de haven van Paphos, dus. In feite een kleine burcht, die bestaat uit een toren uit de Frankische tijd, binnen een Venetiaanse muur. De Frankische vorsten van Cyprus bouwden hier twee verdedigingstorens, na de aardbeving van 1222. De torens waren verbonden door een muur. De Genuezen veroverden de stad Paphos in 1373. Ze maakten de muren een stuk hoger. De buitenste toren werd tegen het einde van de 15e eeuw door

 

  Paphos in juli 1974, bij het bombardement door de

  Turkse luchtmacht. De foto is van Michalis Haritos,

                genomen vanaf de burcht.

         Deze foto nam ik eergisteren, ongeveer

                     vanaf dezelfde plaats.

een aardbeving verwoest. De resten staan er nu nog steeds. Voor de verovering door de Ottomaanse Turken in 1570 bliezen de Venetianen de beide torens met explosieven op. Ze concentreerden hun verdediging van Cyprus op de steden Famagusta, Lefkosia en Kyrenia (het tegenwoordige Turks-Cyprische Girne, waar we twee jaar geleden waren) Na die verwoesting knapten de Ottomaanse heersers de binnenste, westelijke toren weer op in 1592, aldus de vertaling van de Arabische inscriptie boven de poort.

De burcht is klein en overzichtelijk. Ik zie aan iedere zijde gevangeniscellen van de Ottomaanse heersers. In de bodem zitten gaten, die toegang geven tot twee oubliettes, waar tot levenslang veroordeelden werden opgesloten. Intrigerend woord: oubliettes, ‘vergeetcellen’ zou je ze kunnen noemen. Vestdijk schreef een kort verhaal onder die titel. Op de bovenverdieping leefde de Turkse garnizoenssoldaten, de centrale ruimte was in gebruik als moskee. Rond de muren is ruimte voor twaalf kanonstellingen. In 1878 werden de kanonnen weggehaald, toen het zieltogende Ottomaanse Rijk Cyprus overgaf aan de Britten. To 1935 werd de burcht gebruikt voor de opslag van zout. Daarna werd hij gerestaureerd.

In 1974 was op de burchtmuur een stelling van afweergeschut, waarmee de Grieks-Cyprioten de Turkse bommenwerpers bestookten. Dat zie je op een foto (zie hieronder links) uit het boekje van de lokale fotograaf Michalis Haritos, waar ik het eerder over had. Van vrijwel dezelfde plaats nam ik eergisteren een foto (hieronder rechts) Het is allemaal nog geen dertig jaar geleden.

 

Vandaag vroeg aan het werk. De catamaran naast ons vertrekt voor een charterreis met Belgen (Vlamingen) langs de Turkse kust en de Griekse eilanden. Nu hebben we een beter uitzicht. Ik schiet goed op met mijn boek en schrijf ondermeer een lang stuk met dialogen. Daar krijg ik steeds meer plezier in. Je kunt dingen laten gebeuren in plaats van ze te beschrijven. In het Gastenboek vraagt een lezer wat we doen als het bliksemt (zie daar) De pas verkozen, gematigde moslim-Egyptische president Morsi lijkt de confrontatie met de legertop aan te gaan. Hij roept het afgezette parlement bijeen, zolang er geen nieuw verkozen is. Benieuwd hoe dat afloopt! De stand van mijn boek: 234.800 woorden over 532 bladzijden. Vanavond eten we aan boord. Morgen voorbereiden en uitchecken, dinsdagochtend vroeg weg, op weg naar het Turkse FinikeTerug naar boven

Paphos (13)

Haventje van Paphos. Bij de gele pijl ligt  'Dulce', het zonnezeil over de giek
Haventje van Paphos. Bij de gele pijl ligt 'Dulce', het zonnezeil over de giek

Maandag 09-07-2012

Gisteravond blijkt een van de gasflessen leeg. Vraag: is de andere nog vol? Volgen mij wel. Ik herinner me vaag dat ik ze in Ashkelon, Israël, allebei heb laten vullen. Sedertdien hebben we elektrisch gekookt. De sluiting zit muurvast, pas na een fikse krachtsinspanning komt hij los. Let op: de schroefdraad bij gasflessen is letterlijk tegendraads! Gelukkig blijkt de tweede fles inderdaad vol.

 

Vanmorgen langs de douane om uit te klaren. Geeft geen problemen. Vanavond om zeven uur moet u even langs de havenpolitie, zegt de beambte. Met het boodschappenkarretje lopen we naar de Papantoniou Supermarkt om van alles in te slaan. Ik zie een flacon WD40; daar heb je nooit genoeg van.

 

Thuis weer aan het schrijven. Het begint op te schieten; het eind komt in zicht. In 'romantijd' is er nog ongeveer een jaar te gaan van de in totaal 15 jaar die het boek beslaat. Stand eind van de middag: 236.000 woorden over 535 bladzijden.

 

Als de zon achter de taverna's verdwijnt, ruimen we het zonnezeil op van de giek en laten we het bijbootje zakken boven het luik van de voorste hut en binden het vast. Via de WiFi in het Kastro Café kijken we naar het nieuws en de weerkaartjes voor morgen. Spanning in Egypte. het is niet duidelijk of het door de militairen en het Constitutioneel Hof ontbonden parlement morgen kan vergaderen, zoals de nieuwe president Morsi heeft bepaald. Dat besluit is door het Constitutionele Hof vandaag echter weer verworpen. De Moslimbroederschap heeft tot demonstraties opgeroepen. De weerkaartjes lijken dan wat minder interessant, maar we hebben er morgen wel mee te maken. Ze tonen lichte tegenwind en volgens Passageweather krijgen we onderweg vanuit de Golf van Alanya een noord- tot noordoostenwind. Dat zou mooi zijn, want het betekent dat we dan kunnen zeilen. De overtocht duurt ongeveer 24 uur. Morgen tussen zes en zeven kiezen we zee. Terug naar boven

page loading