sailing-dulce.nl

Logboek 2014/1 Gorinchem

Zeilen en boeken, wenskaart van Wim van Heel
Zeilen en boeken, wenskaart van Wim van Heel

 Direct naar

 het laatste

 verslag

 

Nog drieëneenhalve maand overwinteren in Gorcum voordat we zullen terugvliegen naar Sicilië om ons eindelijk weer in te schepen. We hebben een week of wat nodig om het schip weer vaarklaar te maken. Dan komen onze vrienden Wiger & Arina aan boord voor een tocht rond Sicilië. Of naar Malta, we zien wel. Daarna gaan we op weg naar het westen. Eerst naar Sardinië dat we oversloegen op de heenweg. Dan de overtocht naar de Balearen en vervolgens naar Spanje. Langs de kust naar Gibraltar en verder naar Lagos of Portimão in Portugal voor de winter van 2014 op 2015. En dan in 2015 terug naar Nederland.

Gorinchem (106)

Kerstkaart van Peter, Yvonne en Woezel van de 'Ilja' uit Marina di Ragusa
Kerstkaart van Peter, Yvonne en Woezel van de 'Ilja' uit Marina di Ragusa

Woensdag 01-01-2014, Nieuwjaarsdag

Oudjaarsavond met zijn tweeën. We kijken met plezier naar de oudejaarsconference van Theo Maassen. Een wat omstreden cabaretier voor wie ik altijd een zwak heb gehouden. Niet ten onrechte, zo blijkt. Fraaie, snedige uitspraken en passages komen langs, zoals waar hij 'schaamluisvader' op de crèche van zijn kinderen is. '"Hoezo?", zeggen mensen me, "die baby's hebben helemaal nog geen schaamhaar?" Dat maak ik zelf wel uit! Ik ben per slot de schaamluisvader!' Over de recente discussies over Zwarte Piet: 'De verdedigers zeggen dat er meer mensen plezier van hebben dan die er last van hebben. Dat is net een argument pro groepsverkrachting!' Over vrouwen die een orgasme faken: 'OK, maar waarom doe je dat pas na een halfuur? Lig ik daar al een tijd een doorligplek te beffen!' Het tempo van de show ligt hoog en wordt steeds hoger. 'Friso unplugged'. Over premier Rutte, die dit jaar in een voordracht zei: 'Visie is als een olifant die het zicht belemmert'. Een uitspraak waar ik geneigd ben het mee eens te zijn. 'Hoe vaak zie je in Nederland een olifant?' Over mensen die hun kinderen niet willen vaccineren omdat de mazelen van God komen, zei Rutte: 'God bedacht de mazelen, maar hij bedacht ook het vaccin.' Alweer, zou ik ook gezegd kunnen hebben. Maassen is genadeloos: 'God bedacht de aambeien en hij bedacht ook Sperti.' Geweldig! Aan een vrouw op de eerste rij in het publiek vraagt hij een cijfer voor zijn kop, tussen 0 en 10. Hij krijgt een 7 à 8 en is daar zichtbaar mee ingenomen. 'Maar bij de Neanderthalers zou mijn kop een 9 krijgen.' En tenslotte bekend hij zich tot een koning, die een mongool zou moeten zijn. Die koning richt zich tot het volk en stamelt vol emotie: 'Landgenoten, ik vin lullie liéééf!!'

 

De show eindigt een kwartier voor middernacht. Samen zitten we het jaar uit met twee flessen champagne. Kussen elkaar (best lang) en klinken op het nieuwe jaar. We schuiven de gordijnen open en kijken naar het vuurwerk. Het regent en er zijn weinig mensen op straat. Er drijven een aantal feloranje lichtfakkels over; een zeiler die zijn verlopen noodsignalen afvuurt. Mijn broer Wiebe belt om nieuwjaar te wensen. Aangezien er verder weinig spectaculairs gebeurt, sluiten we de gordijnen weer en kijken nog op TVWest naar de conference van Sjaak Bral waar Gorcums oud-burgemeester Piet IJssels nog even in voorkomt. Wel geestig, maar om twee uur houden we het voor gezien.

 

Vanmorgen uitgeslapen tot tien uur. Uitvoerig ontbijt. Ik bel mijn kinderen. We hebben het jaar 2014 gehaald. Enige klusjes verricht, de eerste van het jaar, zoals het bijvullen van het CV-circuit en het repareren van de schakeling van wasmachine/droger. Buiten is het zonnig en helder. Veel Gorcumers op de been. Ik maak een halve wallenwandeling. Aan het eind van de middag komt de Steers-tak op nieuwjaarsbezoek: Ans' dochters Barbara en Tessa met mannen en kinderen. Gezellig. Onderwijl is het gaan regenen. Terug naar boven

Gorinchem (107)

Gorinchem (107)

Donderdag 02-01-2014

De dag verloopt geheel anders dan verwacht. We brengen een bezoek aan de moeder van Ans (waar alles redelijk in orde is) Op de terugweg krijgen we bericht dat Ans' kleindochter Nikita (14) in mijn oude ziekenhuis is met haar ouders. Wij er naartoe. De hele rest van de dag gaat heen met laboratoriumtesten, ECG, gesprekken en oneindig lang wachten. Tenslotte wordt ze opgenomen op verdenking van acuut reuma na een doorgemaakte keelontsteking. Ze had koorts en verspringende gewrichtspijnen, ze kreeg al antibiotica, maar de pijnstillers hielpen onvoldoende. Acuut reuma komt niet zo vaak meer voor in Nederland en als het voorkomt, is het vooral  bij kinderen. Gelet op het risico van complicaties aan de hartkleppen, wordt ze bewaakt en krijgt hoge doses prednison. Moeder Barbara kan bij haar op de kamer blijven slapen. Morgen komt de kindercardioloog, die een echo-onderzoek gaat doen.

 

We zijn er de hele dag bij geweest. Ik neem aan dat de lezers begrijpen dat ik verder geen verslag doe over de dag. Terug naar boven

Gorinchem (108)

Vrijdag 03-01-2014

Het maecenaat bestaat nog! In dit geval voor de Gorcumse Poëzieroute. Vandaag gaan medebestuurslid Willeke Kentie en ik met uitvoerend coördinator Bert van 't Land mee naar Ottoland in de Alblasserwaard. Daar wonen een voormalig industrieel en zijn vrouw, beiden bevlogen kunstliefhebbers. Ze hebben een stichting opgericht die met donaties de uitvoering van kunstprojecten wil bevorderen. Het is een erg plezierig gesprek (zie foto hiernaast), dat erin resulteert dat de stichting de plaatsing van liefst vier gedichten in de route zal subsidiëren. Welke? Onder andere eentje met een regel van de Vlaamse dichter Paul van Ostaijen bij de kruidmagazijntjes op de Dalemwal. Een zeer toepasselijke regel voor de lokatie (hieronder weergegeven in de originele typografie uit zijn bundel 'Bezette stad' (1921))

                                                       

 

Voor de voltooiing van de route resteerden 9 gedichten, binnenkort zijn het nog vijf.

 

Even na twee uur ben ik thuis. Het is droog, er schijnt een wat aarzelende zon tussen trage wolken. De harde wind van gisteren is weg. Die hoorde overigens bij een nieuw lagedrukgebied, dat de volgende storm in Engeland bracht met veel overstromingen en andere overlast in Cornwall en Wales. Nu is het hier echter rustig en het wordt met bijna 12o de warmste 3e januari sinds het begin van de metingen. Vaker extreem weer. Er is nog geen enkel uitzicht op winterse temperaturen.

 

We wachten vol spanning op nieuws over Ans haar kleinkind Nikita. Om half vier telefoon uit het ziekenhuis van moeder Barbara: de echografie van haar hart toont geen afwijkingen. De opluchting is groot. Bovendien reageert ze goed op de behandeling met prednison. Die hoeft nog maar een week voortgezet te worden. Wel moet ze een jaar lang profylactisch penicilline slikken. Maar ze mag in elk geval naar huis!

 

Kwart over vijf. Het regent met bliksem en donder. 't Kan verkeren. Terug naar huis

Gorinchem (109)

Gorinchem (109)

Zaterdag 04-01-2013

De update van de gemiddelde wereldtemperatuur in de lagere atmosfeer over december 2013 van klimaatscepticus Roy Spencer: + 0,27o Celsius t.o.v. het langjarig gemiddelde. Vorige maand was het nog + 0,19o (zie hiernaast) Je kunt goed zien dat de aarde sedert 1979 ongeveer 0,6 graden is opgewarmd.

 

Het is een aangename dag met temperaturen tegen de 10o. Vijf graden boven de gebruikelijke temperatuur. In een marokkaans kraampje op de Groenmarkt haal ik olijven met knoflookvullig en halloumi en bij de marokkaanse kruidenier op de Westwagenstraat een pak bacalao (stokvis) Na de boodschappen drink ik een kop koffie bij Rijk in de winkel. Het nieuws over de financiering van vier gedichten in de Poëzieroute weet hij al. In een van de kasten vind ik een Afrikaans kookboek, waar ik Ans mee hoop te verrassen - zodat zij mij weer kan verrassen. Ook vond ik een boekje met foto's uit het oude dorp Dalem, dat aan de oostkant aan Gorcum vast ligt. Ans' moeder is er geboren en getogen.

 

Later zitten we met Oma Steers (94) het boek te bekijken (foto hier) Ze herkent veel mensen op de oude foto's (uit de jaren '20 en '30) feilloos. We laten het boek bij haar achter. Thuis zie ik dat collega-TenPagesauteur Marion Poeste-Thomas een leuke recensie over deel 2 van mijn boek op Bol.com en enige andere online-boekensites heeft geplaatst. De zaterdagavond valt vroeg in. Nog steeds leveren harde wind en hoogwater in het zuidwesten van Engeland problemen op. We mogen van geluk spreken dat de Britse eilanden voor ons land een prima stormvloedkering vormen.

 

Met Ans' kleinkind Nikita gaat het goed. Ze is weer op en, al kan ze nog niet goed lopen, de gewrichtsontstekingen verminderen snel. De prednison werkt bij haar als een paardenmiddel. Als het zo doorgaat, kan ze maandag weer naar school. Terug naar boven

Gorinchem (110)

Gorinchem (110)

Zondag 05-01-2014

Al avonden lang zijn we tot laat gekluisterd aan de TV. Meestal tot bijna half twee. Dat komt door de Britse detectiveserie die de KRO uitzendt: 'Luther' met de acteur Idris Elba in de hoofdrol als inspecteur John Luther. De Britse actrice Ruth Wilson speelt de intrigerende rol van een psychopathische moordenares, die steeds op cruciale momenten Luther te hulp schiet. Er zijn 3 seizoenen en in totaal 14 afleveringen; iedere avond zijn er om kwart over elf twee van. Duivels spannend! Tot en met aanstaande donderdag loopt het door.

 

In het universum bestaat slechts één magnetisch veld, als ik het goed begrijp (en vermoedelijk ook één zwaartekrachtveld) De magneetvelden van alle afzonderlijke magneten worden bij dat ene veld opgeteld. Hoe curieus! Altijd gedacht dat een magneet, hoe klein ook, zijn eigen magnetisch veld had. Beter is: electromagnetisch veld, omdat electriciteit en magnetisme kanten van dezelfde medaile zijn. Dat ene veld heeft op elke plek in het heelal een bepaalde waarde; ook al is die nul, het veld is er toch. Steeds opnieuw merk je dat de werkelijkheid volkomen anders is, dan wij hem waarnemen. Ook al 'zie' je het niet, het electromagnetisch veld is overal. Net als het zwaartekrachtveld en het Higgsveld. Het universum is gemaakt van velden. Soms zien die velden eruit als deeltjes, afhankelijk van de eigenaardigheden van de quantummechanica, maar in wezen zijn er alleen maar velden. Dichtbij een magneet is het electromagnetisch veld sterker dan op afstand, net zoals de zwaartekracht dichtbij massadeeltjes sterker is dan veraf. Er zijn nog meer velden, zoals voor de sterke en zwakke kernkrachten. Samen heten ze quantumvelden, de bouwstenen van de kosmos. Dieper kan je niet gaan (misschien met uitzondering van de snaartheorie) Maar wat zijn deeltjes dan? Deeltjes zijn vibraties of rimpelingen in een veld. In de werkelijkheid geldt: niets is wat het lijkt.

 

Het weer is kalm en zacht. Morgen schijnt het een op deze datum nog nooit vertoonde 14o te kunnen worden (vanaf het begin van de metingen in 1910 natuurlijk) Ans gaat even naar Barbara om bij haar kleindochter Nikita te kijken. Hoewel Rommert ziek is (hij kwam snotverkouden uit Praag terug) en zijn optreden op het Gorcums Akoestisch Open Podium moest afzeggen, ga ik toch even luisteren in Café 'De Keizer'. Ik schuif aan op een kruk aan de bar en kijk naar het kleine podium aan het eind van het zaaltje. Er treedt een singer/songwriter uit Schiedam op met nummers van John Fogerty. Geen gerook hier en de koffie en de thee zijn gratis. Het is gezellig en later neem ik 9voor de verandering) een glas Four Roses met ijs. Mmmm, dat is lang geleden! Ondertussen is er een mooi, aanstekelijk optreden van Elrieke van Gelderen & Leopold Geldtmeijer. Na mijn tweede wiskey houd ik het voor gezien, hoewel juist de bluesartiest Ron Krop binnenkomt. Gewoon naar huis, Ans zal onderhand terug zijn.

 

Het huis is echter leeg en donker. Ze is er nog niet. Een glas wijn en dit verslag afmaken. Vanavond laat weer twee afleveringen van 'Luther'. Terug naar boven

Gorinchem (112)

De Gorcumse PoŽzieroute. Sokkel met tekst van Rudie van Meurs op de binnenplaats van Bastion 7.
De Gorcumse PoŽzieroute. Sokkel met tekst van Rudie van Meurs op de binnenplaats van Bastion 7.

Maandag 06-01-2014

In De Bilt is het vandaag de warmste 6e januari sinds de start van de metingen in 1901. De komende dagen kunnen er nog meer warmterecords sneuvelen. Wie zei een aantal maanden geleden ook weer dat de winter dit jaar erg streng zou worden? Ja, dat was in september. Toen zeiden Duitse meteorologen op basis van kaarten en modellen: ' Der kommende Winter kann für Europa der kälteste in den letzten 100 Jahren werden.' Maar het kan nog komen, want 'Die stärksten Fröste sollen auf Januar und Februar fallen.' Warm wordt het pas in april. Hm. De straalstroom blijft hardnekkig warme lucht aanvoeren en van een blokkade van oceaandepressies is geen sprake. Integendeel, de volgende is alweer op komst. Maar het kan dus nog helemaal omslaan.

 

Het is een dag van snel jagende wolken en wind. Na een bezoek aan de kapper en het doen van de boodschappen op de maandagochtendmartkt maak ik een begin met de correctie en het gedeeltelijk herschrijven en aanvullen van deel 3 van mijn boek. Een intensieve klus. Aan het eind van de middag heb ik de eerste twintig pagina's gereed. Dit deel wordt dikker dan de andere, ruim 260 bladzijden.

 

Tussendoor een korte wandeling. De bewolking toont kortdurende openingen voor de zon. Op de binnenplaats van het appartementencomplex Bastion 7 staat een van de nieuwe aanwinsten in de Poëzieroute, een sokkel met een tekst van Rudie van Meurs over het voormalige Rivas-verpleeghuis ''t Nieuwe Gasthuis', dat hier stond. De tekst staat hier.

 

In het avondlijk donker staat een jonge vrouw op ons raam te tikken. Ik gebaar dat ze om moet lopen, naar de voordeur. Ze is lichtelijk in paniek. 'Ik heb iets stoms gedaan', zegt ze, 'Ik heb mijn auto op het parkeerterreintje van de havendienst gezet en nu kan ik er niet meer uit. Er staat een paaltje voor de uitrit. Dat is op slot. En ik moet over een halfuur mijn kinderen van school halen in Sleeuwijk!' Het is een bekende vergissing. Het onooglijke bordje dat ervoor waarschuwt, ziet iedereen over het hoofd. Wat nu? De havendienst is al naar huis en de employé die op de sluis woont, is niet thuis. Maar op de deur staat het telefoonnummer van de bedrijfsleider. Met onze telefoon belt ze die en haar man, die hun kinderen van school zal halen. Een kwartier later komt de employé chagrijnig aansloffen om het paaltje weg te halen. Tja. Die afgesloten en gereserveerde parkeerplaatsen van de havendienst zijn alle bewoners hier al jarenlang een doorn in het oog. Waar is dat privilege voor nodig?

 

Vanavond weer detective-avond. 'The Blacklist' en daarna 'Luther'. Terug naar boven

Gorinchem (113)

Goudsbloemen bloeien in begin januari 2014
Goudsbloemen bloeien in begin januari 2014

Dinsdag 07-01-2014

De nieuwe, dure belasting voor plezierjachten, langer dan 7 meter, in de Griekse wateren is op 1 januari jl. van kracht geworden. Kijk hier voor de tarieven en uitvoeringsregels. Hier is het vertaalde document van de Griekse overheid. De wereld van boaties, marina's en haventaverna's heeft er grote moeite mee. De laatsten vrezen dat de klandizie het land gaat verlaten. Jachten langer dan 12 meter betalen 100€/meter per jaar. Voor ons zou het dus 1321 euro zijn. Maandelijks betalen is overigens mogelijk. Als je de port police of de kustwacht geen betalingsbewijs kunt tonen, bedraagt de boete 100% van het verschuldigde bedrag. Zonodig kunnen ze je schip aan de ketting leggen. We kennen nogal wat yachties die al jaren in Griekenland rondvaren omdat het er zo goedkoop is. Velen leven van een klein pensioentje en hebben geen cent te makken. In elk geval is er voor permanent verblijf een korting van 30% op de belasting. Voor zover ik kan zien is er geen extra verhogende factor voor catamarans.

 

Opnieuw een ongewoon warme dag. De thermometer buiten het raam wijst 13o aan. Sommige bomen en struiken lopen uit en bloemen staan in bloei: winterakonieten, goudsbloemen, sneeuwklokjes en berenklauw.

 

In Hurghada werden onlangs twee Zwitserse toeristen beroofd en vermoord. Nu blijkt dat er op oudjaarsdag ook een Nederlander is omgebracht door 7 messteken. Hoewel het leger de macht terug heeft gegrepen, zijn het tekenen van desintegratie. We zijn er niet te vroeg weggegaan.

 

In de media duikt naar aanleiding van een casus aan de Vrije Universiteit een (voor mij) nieuw begrip op: zelfplagiaat. Dat betekent, vermoed ik, dat je in een wetenschappelijke studie uit je eigen werk citeert. Zonder bronvermelding, neem ik aan. Hergebruik van eigen teksten dus. Waarom mag dat niet? En waarom zou iemand dat doen? De NRC geeft de reden: het scheelt tijd en levert daardoor méér publicaties op en derhalve een hogere score op de citation-index. Okay, maar dat zou ook mét bronvermelding het geval zijn - en dan is er niks tegen, lijkt me. Of zou een artikel met veel kenbaar gemaakte citaten uit eigen werk niet meetellen en zonder wel?

 

Vanmiddag gaat Ans bij haar moeder kijken en daarna bij haar kleinkind Nikita. Ik wil me wijden aan de correcties van deel 3, maar steeds komen er interupties. Eerst mijn advokaat (a.s. vrijdag is de uitspraak van het regionaal tuchtcollege) en dan mijn zoon Bas vanwege problemen met een huurachterstand. Nondeju. Tenslotte komt ook Herman U. langs voor een kop thee, een welkom bezoek natuurlijk, maar het is al vier uur als ik achter de laptop kan zitten werken. Zo kom ik aan bladzijde 24. Terug naar boven

Gorinchem (114)

De bovenste helft van een gecorrigeerde bladzijde uit deel 3
De bovenste helft van een gecorrigeerde bladzijde uit deel 3

Woensdag 08-01-2014

Vandaag goed en hard gewerkt aan deel 3. Ik heb de eerste 2 hoofdstukken nu af en ben op bladzijde 49. Zo schiet het goed op en ik geniet ervan. Verder niets te melden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terug naar boven

Gorinchem (115)

Delen 1 en 2 van mijn boek op een apart krukje bij de ingang van Boekhandel De Mandarijn. Daarachter de 'kerstboom' van 2e hands boeken.. Een dezer dagen wordt hij afgebroken en verkocht.
Delen 1 en 2 van mijn boek op een apart krukje bij de ingang van Boekhandel De Mandarijn. Daarachter de 'kerstboom' van 2e hands boeken.. Een dezer dagen wordt hij afgebroken en verkocht.

Donderdag 09-01-2014

Aan het eind van de middag liep ik gisteren even door de stad, om de benen te strekken na urenlang ingespannen schrijven en corrigeren. Even in de Gasthuisstraat bij Boekhandel De Mandarijn kijken, dacht ik. Laat ze daar beide delen 1 en 2 van mijn boek prominent op een krukje bij de ingang hebben gezet! Voorwaar, een fraai gezicht (zie foto hiernaast), zo verkoopt een boek wel, dunkt me.

 

Gisteravond hebben we alvast onze terugreis naar Sicilië geboekt. Goedkoop! Een enkele reis naar Catania in een directe vlucht met Ryanair vanaf Eindhoven op 15 april, voor slechts 97 euro p.p.. Natuurlijk komt er nog een toeslag bij ('dossierkosten', € 9,50), terwijl je ook moet bijbetalen voor ruimbagage (20 euro per koffer van 20 kg) Met het oog op de kwetsbare situatie van Ans' moeder hebben we ook een annuleringsverzekering afgesloten.

 

Vandaag veel wind en jagende wolken. Ik wijd me weer aan deel 3. Om tien uur belt een ANP-journalist of ik morgen naar de uitspraak van het regionaal tuchtcollege in Zwolle ga. Mag hij me dan na afloop interviewen? Nou, zeg ik, laten we eerst maar eens de uitslag afwachten, dan zie ik wel. Maar u bent er morgen wel? Ja.

 

Ik heb de hele dag het rijk alleen. Ans past vandaag op de kinderen van Barbara, dat wil zeggen op de nog zieke Nikita en ze haalt Esri van school. Hun moeder werkt op donderdag. Ik werk ondertussen flink door en voeg dialogen toe ('Show it, don'tell') en herschrijf hele passages. Het gaat weer lekker. Radio 4 staat zacht op. Tussendoor maak ik een rondje door de binnenstad. Nog steeds zacht weer, overwegend droog maar harde windvlagen. De komende dagen gaan de temperaturen zakken. gaat die winter toch komen? Om vier uur ben ik op bladzijde 62. Tijd voor het verslag en om Ans op te gaan halen. Terug naar boven

page loading