sailing-dulce.nl

Logboek 2013/1 Gorcum+Kreta

Kaart: Wim van Heel
Kaart: Wim van Heel

 

Direct naar

het laatste

verslag

 

2013: Er ligt een volledig nieuw jaar voor ons. Wat zal het brengen? In elk geval hopen we medio februari met Fons naar Ayíos Nikoláos te vliegen, mits er dan plaats is en de boot de wal op kan. Er zijn een aantal klussen te doen: o.a. de vervanging van de vastzittende afsluiters van beide toiletten, de installatie van de nieuwe koerscomputer, de contrôle van het roer (dat piept), het servicen van de boegschroeven en zo nog het een en ander. Ook moet het onderwaterschip gedaan: nieuwe offeranodes, smeren van de vaanstandschroef en het aanbrengen van nieuwe antifouling. Mogelijk vinden we iemand die dat laatste tegen een redelijke vergoeding wil doen.

Daarna laten we de boot op de wal staan en vliegen terug. We blijven in Gorcum tot medio april. Dan hopen we verder te varen langs tal van Griekse eilandjes en om de Peloponnesos heen naar de Ionische zee. Daar zien we wel weer verder.

Ondertussen hoop ik dat er een of meerdere delen van mijn boek in 2013 uitkomt/komen. Dat kan de plannen nog doen veranderen, want dan moet ik me inzetten voor een promotiecampagne. Afwisseling genoeg dus, in 2013!

 

Gorinchem (90)

Gorinchem (90)

Dinsdag 01-01-2013, Nieuwjaarsdag

Nieuwjaarsdag, recuperatiedag, na een leuke oujaarsavond bij Wiger & Arina. Wiger had een lekkere, ouderwetse erwtensoep gemaakt. Buiten regende het als een oordeel. In mijn mooie smoking gevoelde ik mijzelve een ietwat overdressed. Na twaalven ging ik nog even kijken op de 3e Waterkering, waar de KNAKE-borrel plaatsvond. Toen was het een beetje droog. Halverwege de avond pakte de harde wind de beide tenten op en kwakte ze tegen de grond. Overbleef een staketsel van verwrongen en geknakte buizen en doornatte tentzeilen.

Toen ik op de borrel tenslotte drie Zuidkoreaanse meisjes ontmoette, kreeg ik het vermoeden dat ik al behoorlijk in de olie was. Op weg naar huis zag ik Ans bij onze voordeur. Thuis heb ik mijn kinderen gebeld en kreeg ze alledrie aan de lijn. Het was inmiddels ongeveer half drie, dus niet zo erg laat.

 

Vandaag wat uitgeslapen en zelfs de hele dag mijn kleren niet aangetrokken. De nieuwe scheurkalender opgehangen (zie hiernaast) Het is zoals ieder jaar de wetenschappelijke scheurkalender van het blad Natuurwetenschap & Techniek. Samen kijken we knus op de bank liggend naar de speelfilm Nova Zembla, over de beroemde overwintering op het gelijknamige eiland. De film is redelijk boeiend maar er zitten storende fouten in. Zo ziet men in de maand augustus een sterrenhemel met het sterrenbeeld Orion. Maar in de zomer is het op Nova Zembla permanent licht, er is geen ster te zien. Terug naar boven

Gorinchem (91)

De Merwede is verder gezakt. Links vaart de veerboot naar Woudrichem. (foto Dries de Zwart)
De Merwede is verder gezakt. Links vaart de veerboot naar Woudrichem. (foto Dries de Zwart)

Woensdag 02-01-2013

Alles is vandaag weer gewoon, als anders. De kop is van het nieuwe jaar af. We ruimen samen de kerstboel op, de beide boompjes, de verlichting in de serre, enzovoorts. Alles kan weer voor een jaar in de kelder.

 

Op Buiten de Waterpoort blijkt het rivierwater verder gezakt. De foto hiernaast is in de ochtend gemaakt; hij is van Dries de Zwart van De Stad Gorinchem. Ik werk een aantal uren aan het maken van een fotopresentatie; op 18 januari a.s. moeten we namelijk een voordracht houden voor de plaatselijke Watersportvereniging De Merwede over onze reizen door de Middellandse Zee. Het roept veel herinneringen op; wat hebben we mooie jaren achter ons liggen, die kan niemand ons meer afnemen!

 

Later schrijf ik wat verder aan mijn nieuwe boek. Met aarzeling, want ik weet nu al niet goed hoe ik verder moet. Nu 1300 woorden over drie bladzijden. Terug naar boven

Gorinchem (92)

De ďoermodellenĒ van global warming, dertig jaar later: vergelijking van modelberekeningen van Hansen uit 1981 met daadwerkelijke waarnemingen
De ďoermodellenĒ van global warming, dertig jaar later: vergelijking van modelberekeningen van Hansen uit 1981 met daadwerkelijke waarnemingen

Donderdag 03-01-2013

De lezer die dit weblog al lang, al jaren dus, volgt, denkt wellicht dat mijn belangstelling voor klimaatverandering en opwarming van de aarde wat is weggezakt. Inderdaad, in het jaar dat ik mijn eerste boek schreef, was mijn aandacht daar vooral op gericht. Maar ondertussen gaat de global warming door en sneller dan dertig jaar geleden door klimaatwetenschappers werd voorzien. Dezer dagen vond ik bijgaand plaatje in een gastblog van Hans Custers. Je schrikt daar wel even van. Het laat zien dat de werkelijk gemeten globale temperatuurstijging over de achterliggende 30 jaar de modelberekeningen van de bekende klimatoloog James Hansen overstijgt en tot dusver zelfs meer is dan het meest alarmerende model (van toen). Je ziet in de (paars gekleurde) lijn van waarnemingen wel de afvlakking, waarvan sedert een jaar of tien sprake is en op basis waarvan klimaatsceptici zeggen dat van verdere opwarming geen sprake is. Dat is een stelling die strijdig is met de jongste modellen. Die zijn een stuk beter. Het wereldklimaat is uiterst ingewikkeld en grillig. Sinds de jaren '80 zijn de modellen sterk verbeterd en de voorspellingen accurater geworden (zie b.v. hier) Daar luidt de conclusie:

 

'Tropospheric warming is mainly driven by human-caused increases in well-mixed greenhouse gases. The multidecadal cooling of the stratosphere and warming of the troposphere, which is evident in all satellite datasets and simulations of forced climate change examined here, cannot be explained by solar or volcanic forcing, or by any known mode of internal variability.'

 

Vandaag ga ik voor het eerst naar de diabetescontrôle naar de praktijk van onze huisarts. De contrôle wordt verricht door praktijkassistent Harrie. We kennen elkaar nog van de tijd dat we allebei in het ziekenhuis werkten. Hij heeft alle gegevens en uitslagen verzameld en is dik tevreden. Alleen mijn niet-nuchter bloedsuiker is hoog, drie kwartier na het ontbijt: 12,8 mmol/l. Mijn bloeddruk is goed en ik moet over een maand terugkomen.

 

We hebben de hele dag kleinkind Esri in huis, omdat haar moeder Barbara werkt. Ans gaat met haar boodschappen in de stad doen en daarna bruinebonensoep maken voor vanavond. Ik werk verder aan de fotopresentatie voor ons optreden op 18 januari a.s. en peins verder over mijn boek. Er komt echter geen letter op papier. Wel verdiep ik me in twee contracten, die Eva van TenPages me mailt: het Titelcontract (TenPages - Uitgever - Schrijver) en de Samenwerkingsovereenkomst (Tenpages - Uitgever) De laatste maakt deel uit van de eerste. Samen met de Modelovereenkomst (Uitgever - Schrijver) zijn er dus drie contracten te tekenen. Een paar dingen worden duidelijk, onder andere dat wat de royalties van TenPages, de aandeelhouders in mijn boek en ikzelf betreft, straks alleen het eerste deel (Boek één) van mijn boek van belang is. De andere twee delen vallen daarbuiten. Ik vermoed dat er een aanvullende bepaling nodig is over de royalties van die laatste delen.

Terug naar boven

Gorinchem (93)

Gorinchem (93)

Vrijdag 04-01-2013

Ditmaal op tijd: de update van de maandelijkse ontwikkeling van de gemiddelde wereldtemperatuur in de lagere troposfeer van Roy Spencer (hiernaast) Over de maand december blijft hij in de plus.

 

Lezers. In de kerstvakantie heeft mijn broer mijn manuscript gelezen. Hij was er erg enthousiast over. Nu leest mijn dochter Floor het, vast benieuwd naar haar vaders' jeugdzonden. Inmiddels heeft ze een stomme fout gevonden, een naamsverwisseling.

 

Het is een stille, grijze dag met een temperatuur van liefst 11o. Ik ga even bij Rijk langs om nieuwjaar te wensen. VVD-wethouder Trix van der Torren is afgetreden, zegt hij, een belangrijk functionaris voor de Poëzieroute. Ze kon haar ambtenaren niet aan, lijkt het. 'Ik kan niet tegen de bedrijfscultuur in het stadhuis', zegt ze in een interview. Haar terugtreden zal de realisatie van de route niet schaden; de politieke en ambtelijke beslissingen zijn al eerder genomen.

 

Ik verdiep me verder in de drie contracten voor het uitbrengen van mijn boek. Gisteravond zond ik al een reactie met een aanvullende bepaling aan TenPages.

 

PS: Op de terugweg van een bezoek aan Inge in Heukelum hoor ik op de radio dat Ernst Jansen Steur gesignaleerd is in een ziekenhuis in het Duitse Heilbronn. Hij zou daar al een paar jaar werken als neuroloog. De ontdekking werd gedaan door RTV Oost, waarschijnlijk door Rob Vorkink. Verbluffend feit, Ernst leeft nog steeds in zijn eigen wereld, waarin alles om hem draait en waar hij het voor het zeggen heeft. Een andere wereld dan de onze.  Terug naar boven

Gorinchem (94)

Ernst Jansen Steur, anno nu.
Ernst Jansen Steur, anno nu.

Zaterdag 05-01-2013

Op  de terugweg uit Heukelum, gisteren aan het eind van de middag, gebeuren er een hoop dingen in korte tijd. Allereerst ontvang ik uit het niets opeens een ingeving over hoe ik verder moet met mijn nieuwe boek, inclusief een beginzin. Auto aan de kant en genoteerd. Ik had Radio 4 aan. Om zes uur hoorde ik met stijgend ongeloof op het nieuws dat Ernst Jansen Steur opnieuw in een Duits ziekenhuis aan het werk was. In Heilbronn. Ernst leeft in een eigen wereld, schreef ik gisteren, een wereld waarin hij heer en meester is. Volstrekt buiten de werkelijkheid. Ik vermoed dat hij misschien helemaal niet snapt waarom 'ze' hem alsmaar moeten hebben.

Zo denkend rijd ik Gorcum binnen. Op de Appeldijk schuift, ter hoogte van de lokale coffeeshop, opeens een grote SUV de weg op. Vlak voor mijn auto. We staan vast. In feite heb ik gewoon voorrang, dus ik blijf staan in de verwachting dat de SUV terugschuift in de parkeerplaats. Dat kun je net denken. Aan de passagierszijde gaat het raam open en een jonge griet begint me uit te schelden, terwijl naast haar de bestuurder uitstapt en naar me toeloopt. Ik draai mijn raam open. Of ik aan de kant wil gaan staan, vraagt hij. Achteruit rijdend verkeer moet altijd voorrang geven, zeg ik. Haveloze jongens met baseballpetjes op, klanten van de coffeeshop, staan op de stoep en gaan er zich mee bemoeien. Ze gebaren me achteruit te gaan; de chauffeur zal wel hun maat zijn. Een belangrijk moment: ga ik op mijn strepen staan, met de kans dat het een hele agressieve toestand wordt? Bovendien heb ik enige glazen wijn gedronken, niet veel, maar toch. In een seconde neem ik mijn beslissing en zet mijn autootje achteruit. Ieder gaat zijns weegs. Beschaving is een dun schilletje over een samenleving waarin het recht van de sterkste vlak onder de oppervlakte ligt.

 

Thuis kijk ik naar de nieuwsuitzendingen en zoek de berichten op Internet over Jansen Steur op. Daar vind ik bovenstaande foto, die in de hal van de kliniek waar hij werkt hangt. Ik bestudeer het portret, verdraaid, de wilde haardos is weg maar het is inderdaad Ernst. 'Facharzt für Neurologie'. Hij overtreedt geen enkele wet met zijn aanstelling, blijkt. De directie van de kliniek heeft nergens referenties opgevraagd. 'Wij hadden vertrouwen in het bemiddelingsbureau', zegt een woordvoeder.

Wonderlijk, waarom kan Ernst het niet laten? Niet om het geld, dunkt me. Dokter-zijn is een onmisbaar element in zijn zelfbeeld, vrees ik. Onlangs bij de pro-forma zitting aan het begin van zijn strafproces, zei zijn advokaat dat hij zeer teruggetrokken leeft, als een kluizenaar. Dat is evident niet zo. Dat kan Ernst klaarblijkelijk niet. En hij heeft er geen idee van wat hij teweeggebracht heeft.

 

Vandaag blijkt dat de Duitse kliniek hem heeft ontslagen. Het is een zachte, grijze dag. Nét niet miezerig. We doen samen boodschappen en drinken koffie bij Sweet Ima op de Langendijk. Merkwaardig genoeg zitten er aan de grote tafel in het midden van de zaak alleen maar zeilers: iemand uit Hardinxveld die komende zomer voor zes weken naar de Hebriden wil, een jonge vrouw die met haar man in een Bavaria 37 voor het eerst gaat oversteken naar Engeland en een ouder echtpaar dat op het IJsselmeer zeilt. 's Middags gaat Ans naar haar moeder en daarna naar Kate, Liam en Caelan, die gisteren uit Tsjechië terugkwamen. Ik krijg onverwachts mijn oude zeilvriend Erik en zijn Thea op de thee. Er moet hoognodig een vergadering komen van de 'Watersportvereniging Deil', constateren we. Erik zal het initiatief nemen. Vanavond gaan Ans en ik naar een Frans chanson avond in Theater 't Pand. Morgen zal ik verder werken aan mijn nieuwe boek. Terug naar boven

Gorinchem (95)

Trio Joliecoeur in Theater 't Pand
Trio Joliecoeur in Theater 't Pand

Zondag 06-01-2013

Dat was een leuke avond, gisteravond in Theater 't Pand. Het kleine zaaltje was goed gevuld; men luisterde ingetogen naar al wat oudere chansons, die werden vertolkt door het Trio Joliecoeur (foto hiernaast) De bassist en de accordeonist kwamen we voor de jaarwisseling al eens tegen bij een proeverij in De Franse Winkel in de Tinnegietersteeg. Nu leren we ook Esther Bax-Knijft kennen, de zangeres. Zij s de zus van Saskia Knijft, de blueszangeres die wel eens met Ans' dochter Barbara optreedt. Kleine wereld, daar in Gorcum. Natuurlijk komen 'La Mer' van Charles Trenet en 'Les Feuilles Mortes' voorbij. De twee begeleiders spelen fraai, de accordeon (Hans Dubbeldam) teer en melancholiek terwijl de donkere tonen van de contrabas (Willem Wijnbelt) accentueren het ritme. Op het toneel was een Frans cafeetje nagebouwd. Erg mooi allemaal.

Later, in het knusse theatercafé, is het gezellig. Ik ontmoet een dichter uit Werkendam, Marcel Vaandrager, die notabene een neefje blijkt te zijn van de gedoemde Rotterdamse dichter-junk Cor Vaandrager (1935 - 1992) Een jaar of wat geleden las ik diens biografie 'Vaan', geschreven door Menno Schenke (De Bezige Bij, 2005) Zangeres Esther geeft nog een paar toegiften in het café, begeleid door haar accordeonist, nu aan de krakkemikkige piano van het theatercafé (zie foto hier)

 

Gisteravond om half twee thuis. We slapen uit en doen niet veel. 's Middags komen zwager Cees, schoonzusje Mieke en hun zoon Bob langs. Daarna peins ik verder over mijn nieuwe boek, maar er komt geen letter op papier. Morgen bij TenPages in Amsterdam verder onderhandelen over de uitgeefcontracten. Terug naar boven

Gorinchem (96)

Poseidon windvoorspelling voor dinsdag 9.00 uur UTC
Poseidon windvoorspelling voor dinsdag 9.00 uur UTC

Maandag 07-01-2013

Regen en harde wind, vannacht in Ayíos Nikoláos. Noord Bf 7. Dat blijft zo tot morgenochtend (zie kaartje hiernaast) Er ligt een depressiekern boven Israël en die schuift enigermate naar het westen. Dan gaat het nog wat harder waaien, vooral in de zeestraat tussen Kreta en het oostelijker liggende eiand Karpathos.

 

In het Gastenboek wordt ik (anoniem) beknord door iemand, die zich 'Onverbeterlijk' noemt. Hij/zij signaleert dat ik onlangs met een glaasje op achter het stuur zat. Dat klopt. Weliswaar had ik, al proevend in Wijnhuis Heukelum, alles opgeteld niet meer dan twee glazen wijn op en had, zo ik aangehouden was door politie, vol vertrouwen kunnen blazen, maar niettemin heeft 'Onverbeterlijk' natuurlijk het grootste gelijk van de wereld.

 

Vanochtend lijkt het wel weer even Sinterklaas. Een bode brengt een pakje met twee boeken van Amazon.com en tien minuten later brengt een andere bode nog een pakje, een prachtige CD. Ook van Amazon.com. Alles nog geen week geleden besteld en nu al hier! Vergenoegd pak ik het uit. De CD is 'Sogno barocco', waarop de mezzosopraan Anne Sophie van Otter smartelijke barokarea's zingt met het Ensemble Capella Mediterranea. De mooiste vind ik tot dusver het 'Lamento de la regina di Suezia' van Luigi Rossi (circa 1597 - 1653)

 

Bij de boeken gaat het om het jongste boek van Jared Diamond, 'The World Until Yesterday. What Can We Learn from Traditional Societies?' (Viking, 2012) Van Jared Diamond las ik tot dusver alles, ondermeer het beroemde 'Collapse' uit 2005. het andere boek is 'Edge of the Universe. A Voyage tot the Cosmic Horizon and Beyond' (Wiley, 2012) van de Amerikaanse astrofysicus Paul Halpern. In het laatste laatste raak ik meteen verzonken. Hij schrijft over begrippen als 'donkere materie' en 'donkere energie', begrippen waar ik al eerder mee in aanraking kwam, maar ook over 'donkere stroom'. Dat kende ik nog niet.De dark flow werd in 2008 ontdekt in de onafzienbare hoeveelheid gegevens van de WMAP-satelliet door de astronoom Alexander Kashlinsky. Hij ontdekte dat honderden sterrenclusters zich eendrachtig als een snelle rivier door de ruimte bewegen met een snelheid van miljoenen mijlen per uur, naar een gedeelte van de sterrenhemel tussen de stelsels Centaurus en Vela. Binnen de context van het waarneembare heelal is daar geen verklaring voor, dus de specuatie is dat de stroom wordt veroorzaakt door de aantrekkingskracht van enig massaal object in het niet-waarneembare heelal. Fascinerend!

 

Het loopt tegen enen. We vertrekken zometeen naar TenPages in Amsterdam, voor het vervolggesprek met de uitgever.  Terug naar boven

Gorinchem (97)

Het tekenen van de uitgeefcontracten. Vlnr. Jan-Willem Gerth, ikzelf en Eva de Visser van TenPages
Het tekenen van de uitgeefcontracten. Vlnr. Jan-Willem Gerth, ikzelf en Eva de Visser van TenPages

Dinsdag 08-01-2013

Breaking news! Deze week hebben we bij TenPages in Amsterdam de contracten getekend voor de uitgave van mijn manuscript 'Soms priemt een lichtstraal'. Zie de foto hiernaast en een tweede hier. Omdat het manuscript zo dik is, ruim 260.000 woorden, zal het worden uitgegeven als romancyclus: een trilogie. Drie delen dus, met als subtitels 'Lucas scholier', 'Lucas student' en 'Lucas dokter'. De hele cyclus zal bij elkaar circa 1000 bladzijden tellen en blijft de naam 'Soms priemt een lichtstraal' dragen.

De uitgever is Jan-Willem Gerth van Uitgeverij Van Brug in Nijkerk. Deel 1 zal al in april/mei 2013 uitkomen, de eerste oplage bedraagt 1000 exemplaren, de andere twee delen volgen in de loop van 2013 en 2014. De delen 2 en 3 worden los van TenPages door Van Brug worden uitgegeven voor eigen rekening en risico. In de opbrengst van die boeken delen de aandeelhouders dus niet mee. Uiteraard wel in de opbrengsten van Deel 1.

Ik ben erg trots dat mijn debuut in de wereld van de schone letteren meteen een trilogie zal zijn. Er is veel gebeurd in de achterliggende maanden. Er zijn drie correctierondes geweest en vier proeflezers (twee boekhandelaars, een docente Nederlands en een organisatieadviseur/boekenliefhebber) hebben met enthousiasme het manuscript doorgelezen. Van hun op- en aanmerkingen heb ik graag gebruik gemaakt. Ook in de komende weken en maanden moet er veel gebeuren, zoals vormgeving, redactie, promotie en boekpresentatie. Ook zal er een voorinschrijving komen, waarbij men Deel 1 alvast kan reserveren.

 

Na twee uur van enthousiast plannen maken zijn we klaar. Voorlopig. Met een feestelijk gevoel lopen we de Herengracht af naar ons autootje. We besluiten het te vieren door ergens in de Utrechtse binnenstad te gaan eten. We parkeren in de garage aan de Springweg en lopen de stad in. Ik krijg een idee: vlakbij was op 't Wed vroeger de kroeg 'De Vriendschap', met erboven het gelijknamige restaurant. De eigenaar/uitbater - ik praat over de jaren '70 - was vroeger meestal dronken. Soms stuurde hij iedereen weg, of je je eten op had of niet. Ik schreef er al eens eerder over in 2007. (Het komt overigens niet in mijn boek voor) Maar nu blijkt erin hetzelfde pand een ander restaurant te zitten: 'De 3 Vrienden'. het is niet druk; maandagavond, natuurlijk. Deswegen vinden we een leuk en passend plekje naast een kast met oude boeken (foto hier) Vergenoegd nemen we plaats en het eten is smakelijk en - geachte lezers! - de wijn is lekker. Ans, die niet meer dan twee glazen drinkt, rijdt ons later naar Gorcum terug.

 

Vandaag lever ik nieuwe teksten aan TenPages aan. Een tekst voor een mailing aan de aandeelhouders en een andere voor de TP-webpagina 'Uitgegeven manuscripten'. De oude tekst rept namelijk nog niet van een trilogie. Ook plaats ik berichten op Facebook en LinkedIn. Marketing, nietwaar? Morgen verder. Terug naar boven

Gorinchem (98)

Vijf van de pleurants, tentoongesteld in Brugge. De rechts lijkt vrijwel exact op de beeldjes die Bert & Mieke en ik bezitten
Vijf van de pleurants, tentoongesteld in Brugge. De rechts lijkt vrijwel exact op de beeldjes die Bert & Mieke en ik bezitten

Woensdag 09-01-2013

Onze zeilvrienden Bert & Mieke mailen informatie en foto's van een tentoonstelling van zogenaamde 'pleurants' in het Sint Janshospitaal in Brugge. Wat zijn pleurants? Dat is een lang verhaal; ik schreef er driekwart jaar geleden over. Daar heten ze op zijn Engels 'mourners'. Ergens in de jaren '70 kocht ik zo'n gipsen beeldje van een treurende figuur op het Waterlooplein en sindsdien heeft het altijd een plek in mijn verschillende huizen gehad. De herkomst ervan was me nooit duidelijk, tot ik een klein jaar geleden precies hetzelfde beeldje zag op de schoorsteenmantel bij Bert & Mieke thuis. Maar dat was van hout. Volgens hen behoorden de treurende figuren oorspronkelijk bij een of ander praalgraf.

De tentoonstelling in Brugge was afgelopen zomer en is inmiddels voorbij. De aldaar tentoongestelde 'mourners' kwamen van het praalgraf van Jan zonder Vrees in Dijon. De beelden in Brugge zijn het werk van de Middeleeuwse beeldhouwers Jean de La Huerta en Antoine Le Moiturier. Elk beeldje, amper veertig centimeter groot, is verbluffend realistisch. Zelfs de gezichten die meestal in een kap van de monnikspij verborgen zitten, werden tot in de kleinste details uitgewerkt. De beeldjes van Bert & Mieke en van mij zijn replica's van hetzelfde formaat. Daarmee is het raadsel dus opgelost.

 

Vandaag een actieve dag. Er zijn veel felicitaties van aandeelhouders en anderen over het uitkomen van mijn manuscript. Uitgever Jan-Willem mailt een nieuwe versie van ons contract, nu aangevuld met een artikel over de uitgave van mijn manuscript als e-book. Dat was per ongeluk vergeten. Ik mail terug dat het in orde is; JW zal de papieren versie ter ondertekening opsturen. Daarna lees ik deel 3 van de Reve-biografie uit, doe boodschappen in de stad en zoek op verzoek van mijn jongste zoon Bas een paar gedichten uit, die hij op muziek kan zetten. Dat is een compositieopdracht van zijn school. Ik kies 'Thebe' en 'Droomballade' van Gerrit Achterberg, in de hoop dat hij er iets aan heeft. Er belt een journaliste van KRO-radio met de vraag om een live-interview over Ernst Jansen Steur morgenochtend. Ik wimpel het af; ik heb er geen zin in en heb ook niks nieuws te vertellen.

Tenslotte zak ik lekker achterover in mijn luie leesstoel met de laatste legal thriller van John Grisham: 'De Afperser' (Bruna, 2012) Terug naar boven

page loading