sailing-dulce.nl

Logboek 2018/2 Voorjaar naar Engeland

   Direct naar

   het laatste

   verslag

 

Over een paar weken is het zover: we vertrekken voor een maand of vier naar de Engelse zuidkust. Vorig seizoen waren we aan de oostkust en bezochten hartje Londen, dit jaar hopen we als het weer meezit de Scilly's te bereiken. Op ons gemak, zoals we dat gewend raakten, soms wachtend op mooi weer. Aan storm en harde wind hebben we geen behoefte meer. We gaan vier maanden weg, maar mogelijk vliegen we halverwege even terug om de familie te zien.

 

Gorinchem (211)

Re-entry dashboard voor het Chinese ruimtestaion Tiangong-1 op de website van Aerospace. De inslag in de atmosfeer wordt komende nacht verwacht.
Re-entry dashboard voor het Chinese ruimtestaion Tiangong-1 op de website van Aerospace. De inslag in de atmosfeer wordt komende nacht verwacht.

Zondag 01-04-2018, 1e Paasdag

Sinds een paar weken ben ik begonnen aan het opknappen van de eerste jaren van mijn website. Met name het vervangen van interne links die obsoleet zijn geworden, en het plaatsen van grotere foto's boven de tekst. Vroeger kon je bij Maakum geen foto's op groot formaat boven de tekst plaatsen, zoals ik tegenwoordig gewend ben. Waarom ik al die moeite doe, weet ik eigenlijk niet; naar mijn indruk leest vrijwel niemand de oudere verslagen. Ach, het komt omdat ik sinds kort op FB de posts van 10 jaar geleden op dezelfde datum doorschiet. Die vernieuw ik dan maar gelijk, plus een aantal andere (anders kost het 10 jaar).

 

Vannacht regen, vanmorgen droog, grijs en fris. Een aantal passanten vertrekt weer uit de haven. Op de seiger voor ons huis vindt een Paas-idylle plaats: twee eenden slapen voor het eerst samen (foto hier). Het 'Hemels Paleis', het stuurloze Chinese ruimtestation Tiangong-1, is nog niet in de atmosfeer verbrand. Oorspronkelijk zou dat vanmorgen zijn gebeurd, maar bij Aerospace staat: 'Tiangong-1 is currently predicted to reenter the Earth’s atmosphere around April 2nd, 2018 02:00 UTC ± 7 hours.' Morgen dus en geen 1 aprilgrap. Op de site staat het bovenstaande re-entry dashboard.  De kans dat brokstukken mensen treffen is extreem gering. Waarom er over het Chinese object zoveel ophef is, snap ik niet. Vrijwel maandelijks vallen diverse ruimteobjecten terug naar de aarde en we hebben er zelden iets van gemerkt.

 

In de middag blijft het droog, maar donker. Je hebt het gevoel dat het ieder moment kan gaan regenen. Veel wandelaars over de sluis, die nogal eens moeten wachten op jachten die naar binnen schutten. Zometeen lopen we naar Barbara voor een Paasborrel met de familie. Terug naar boven

Gorinchem (212)

Radarbeeld van het neervallende ruimtestation Tiangong-1. (De opname is afkomstig van het Fraunhofer Institute FHR/A).
Radarbeeld van het neervallende ruimtestation Tiangong-1. (De opname is afkomstig van het Fraunhofer Institute FHR/A).

Maandag 02-04-2018, 2e Paasdag

Het Chinese ruimtestation Tiangong-1 is vannacht om 2.15 uur onze tijd neergestort midden in de Pacific, zo’n honderd kilometer ten noordwesten van Polynesische eiland Tahiti, zonder enige schade aan te richten. Eerder leek het er nog op dat het ruimtestation voor de kust van Brazilië boven de Atlantische Oceaan naar beneden zou komen, in de buurt van de steden São Paulo en Rio de Janeiro. Het station, zo groot als een autobus, verbrandde vrijwel volledig in de atmosfeer. Hierboven een mooie radaropname van het neervallende ruimtestation (Beeld: Fraunhofer Institute FHR/A). In diverse reacties op sociale media wordt betreurd dat er geen brokstukken op de Chinese Volksrepubliek neerkwamen.

 

Lichte motregen vanmorgen, als we naar Oost rijden voor wat boodschappen en sport. Helaas, anders dan voor 2e Paasdag op de website vermeld, gaat de Plus supermarkt pas om twaalf uur open. Dan niet, morgen haal ik wel wat in de stad.

     Personeel van de havendienst deelt paaseieren rond aan de passanten. Er is warm lenteweer op komst. Vanaf volgende week vrijdag of zaterdag kan het kwik oplopen tot temperaturen van 20 graden Celsius! Kans op rokjesdag in dat weekeinde. Vandaag op het middaguur geen test van het luchtalarm. Dit keer niet vanwege het achterlopen van electrische uurwerken, maar omdat het een feestdag is. Inmiddels is de oorzaak (ruzie tussen Servië en Kosovo) opgeheven en de wisselstroomfrequentie geleidelijk naar 50Hz teruggebracht, maar nu kan het zijn dat er klokken vóór lopen. In de loop van de middag klaart het weer wat op.

     Inmiddels heeft Donald Trump zijn handelsoorlog gekregen. De grillige president is er niet bang voor, zei hij een week geleden. China heeft gisteravond de tarieven verhoogd op de invoer van 128 Amerikaanse producten tot maximaal 25 procent. Het gaat vooral om voedsel, zoals ingevroren varkensvlees, wijn, fruit, noten en gerecycled aluminium voor een totaalbedrag van 3 miljard dollar (2,4 miljard euro). Amerikaanse boeren zullen fors de rekening betalen. Terug naar boven

Gorinchem (213)

Dinsdag 03-04-2018

Weinig verschil met vorige maand in de update over maart 2018 van de gemiddelde wereldtemperatuur, gemeten door satellieten, in de lagere atmosfeer. Toen + 0,20 graden Celsius, nu + 0,24 graden ten opzichte van het gemiddelde over de jaren 1981 - 2010. Zie hierboven.

     Er valt lichte motregen vanochtend, later wordt het droog met af en toe zon. Over een aantal dagen zal het seizoen beginnen. Voor het weekeinde wordt al 20 graden genoemd. Naast ons op de sluis is de havendienst bezig de huurkano's tevoorschijn te halen uit de berging (foto hier) en bij Bon'Apart bouwen ze het terras op de 3e Waterkering op.

     Het is oppasdag voor Anna. Ik rijd naar de zeilmaker in Made om de gerestaureerde bimini op te halen. Daarna lever ik de auto bioj Anna af en loop terug naar de stad. 's Middags kan ik het niet bedwingen: ik ga naar de boot en zet de bimini erop en bindt hem op onder zijn hoes op de buizen (foto hier). Ondertussen laat ik de generator een halfuur lopen. Hij start meteen. Ook haal ik het logwieltje uit de bodem. Hij is helemaal schoon; er zit totaal geen aangroei op. Te donker geweest? Het is veelbelovend; mogelijk is er ook weinig aangroei op de scheepshuid. Terug naar boven

Gorinchem (214)

Opname van het Amerikaanse Chandra X-ray Observatorium van het gigantische koufront bij het sterrencluster Perseus op 240 miljoen lichtjaren afstand.
Opname van het Amerikaanse Chandra X-ray Observatorium van het gigantische koufront bij het sterrencluster Perseus op 240 miljoen lichtjaren afstand.

Woensdag 04-04-2018

Niets kan in onze ruimtetijd sneller dan het licht reizen, hebben we altijd geleerd. In vacuüm, overigens. Behalve de versnelde uitbreiding van het heelal zelf, die gaat sneller; ruimtetijd is zelf namelijk niet aan die limiet gebonden. Maar materie en straling wel. Volgens de wetten van de relativiteit neemt de massa van een deeltje toe tot oneindig, als het lichtsnelheid nadert (300.000 km/seconde). Een foton (lichtdeeltje) kan de lichtsnelheid wel halen (nomen est omen), omdat het geen massa heeft. Maar nu lees ik dat er bij het sterrenstelsel Perseus een koufront is ontdekt, dat een snelheid heeft van 500.000 km/sec. Hoe kan dat nou?

     Je ziet het koufront hierboven op een foto die werd gemaakt door het Amerikaanse Chandra X-ray Observatory. Het is de kromme, grijze structuur aan de linkerzijde van de opname (een bewerkte röntgenfoto, dus). Het front is 2 miljoen lichtjaren lang en spreidt zich al 5 miljard jaar uit sinds het ontstond. Dat is een derde deel van de leeftijd van het heelal. Het front bestaat dus al veel langer dan ons eigen zonnestelsel. Normaal gesproken zou zo'n koufront geleidelijk vervloeien en uiteen rafelen door de heftige turbulentie in de omgeving ten gevolge van uitbarstingen van het zwarte gat in het centrum van het sterrenstelsel Perseus. Men vermoedt dat het toch zo lang intact kon blijven door sterke magnetische velden, die zich om het front heen bevinden en het bij elkaar houden.

     Hoe kon het ontstaan? Het idee is dat het komt door botsingen van het zware Perseusstelsel met andere clusters van sterrenstelsels. De enorme zwaartekracht trok die clusters naar de binnenste kernregio van Perseus. Daar raakten ze in een heftige klotsbeweging - vergelijk het met wijn die je in een glas spiraalsgewijs rondwalst - en zo sleepten ze koudefronten met zich mee.

     Oh, hm. Ik kan het me moeilijk voorstellen. Want wát is er eigenlijk koud? Dat kunnen alleen maar deeltjes zijn, bijvoorbeeld gas- en/of stofdeeltjes. Of straling. Temperatuur is zelf niks. Het wordt bepaald door de snelheid waarmee deeltjes zich bewegen en tegen elkaar botsen: snel = warm, langzaam = koud. Maar deeltjes kunnen nooit sneller dan het licht. Kan temperatuur als emergent verschijnsel wél sneller dan het licht in de ruimte doorgegeven worden? Dat weet ik niet.

 

Vandaag een dag met soms wat regen en soms geen regen. Anna gaat met haar jeugdvriendin een dagje naar Dordrecht met de trein. Jeugdsentiment, zeggen ze. Vroeger als tieners deden ze dat ook. Ik heb 's middags college in het museum van de KLU over architectuur in Europese steden. Vandaag Sint Petersburg en Helsinki. Daarna een bespreking in het café beneden van de besturen van de Gorcum Academy, die twee maal per jaar cursussen Gorkumkunde organiseert, en de Poëzieroute over de vraag wat we voor elkaar kunnen betekenen. Mogelijk nemen ze onze mooie routebundel in hun studiepakket op. Anna komt rond half vijf terug. Erg leuke dag gehad, zegt ze, en toont een nieuwe regenjas. Voor aan boord en op de fiets. Twintig minuten later wordt het buiten aardedonker en valt er een plensbui met bliksem en onweer. Terug naar boven

Gorinchem (215)

Donderdag 05-04-2018

Een uitstekende documentaire-serie op Netflix is Wild Wild Country (6 delen). Gisteravond zagen we de eerste 2 delen. Hij kwam vorige maand uit en gaat over de Bhagwan-secte en vooral over de tijd vanaf 1981, toen de groep uit het Indiase Poona verhuisde naar Oregon, waar ze neerstreken op een enorm terrein om er een bevrijde commune/stad van vrije liefde en spiritualiteit te bouwen naast een het dorpje Antelope. De 50 inwoners vonden dat niet leuk. Het is een fascinerende geschiedenis van machtsuitoefening en verkeerd gebrachte bedoelingen. De rol van de Ma Anand Sheela, de persoonlijk assistente van de goeroe en een doortrapte intrigante, wekt opperste verbazing. De makers wisten haar op te sporen in Zwitserland en ze blijkt nog altijd fel achter haar baas te staan. Die overleed zelf al in 1990.

     Boeiende bijkomstigheid is natuurlijk dat ik zelf die tijd nog heb meegemaakt. In ons land traden in de jaren 70 en 80 veel mensen tot de beweging toe als volgeling (sanyassin), onder wie enige BN'ers zoals Ramses Shaffy en de beroemde alternatieve psychiater Jan Foudraine (die toen Sva Deva Amrito heette en er een boek over schreef). Ook in de hulpverlening vond je er veel. Alle sayassins droegen oranje/rode kleding. Anders dan andere oosterse sectes vroeg Bhagwan geen ascese; integendeel, de volgelingen mochten zich overgeven aan materialisme en vrije seks. Als het maar leidde tot geestelijke bevrijding. Dat verklaart mede het succes van de beweging in het westen.

     In 1984/1985 volgde ik als beginnend ziekenhuisdirecteur de toen fameuze Cursus Ziekenhuisbeleid van de Universiteit van Tilburg. In het kader van 'polyparadigmatisch denken' en 'ontstroeving' - wat was het toch een heerlijke tijd! - bezochten we de Bhagwan-commune in Amsterdam, om er nieuwe manieren van organiseren te leren. De commune huisde in een overgenomen gevangenis. De celdeuren stonden allemaal open. Ik herinner me mijn fascinatie met een sanyassin die niets anders deed dan met grote aandacht WC's schoonmaken. Worshipping, noemde hij dat. Overigens begreep ik best waarom de beweging aantrekkelijk was voor velen, omdat je er volledig kon breken met je verwende leventje in de consumptiemaatschappij, om je over te geven aan zingeving, bezitloosheid, vije seks en 'spiritualiteit'. Het kwam er niet van wat mij betreft, daarvoor was (en ben) ik nu eenmaal veel te sceptisch van aard. Van het verlangen naar zingeving ben ik echter nooit genezen.

 

Vanmorgen breekt een koude dag aan, met veel wind uit het noordwesten. We rijden naar Oost voor boodschappen en sport. De aspergetijd is begonnen; we kopen verse voor vanavond.

     's Middags komt de zon tevoorschijn. Ik kijk even op de boot. Ondanks de zware buien van gisteren is er weinig lekkage. Om nog iets te doen - weer een stapje! - hang ik de grote stootwillen uit Egypte aan het achterschip. Verder knaag ik op interessante gedachtenexperimenten betreffen de aard van bewustzijn in de fysische wereld: De Chinese kamer en Mary the Color Scientist. Een hele leuke is ook De Filosofische Zombie. Ik kom er nog een keertje op terug. Terug naar boven

Gorinchem (216)

De Chinese Kamer van filosoof John Searle: input  → processor (verwerking)  → output van Chinese karakters.
De Chinese Kamer van filosoof John Searle: input → processor (verwerking) → output van Chinese karakters.

Zaterdag 06-04-2018

Gisteren noemde in een gedachtenexperiment, De Chinese Kamer. Het werd in 1980 bedacht door de Amerikaanse filosoof John Searle, als antwoord op de beroemde Turingtest. Die test was in 1936 bedacht door de ongelukkige Britse wiskundige Alan Turing. (Turing pleegde zelfmoord in 1954, omdat hij vervolgd werd voor homofilie en de autoriteiten hem dwongen chemische castratie te ondergaan).

     De test van Searle was bedoeld om te laten zien dat de Turingtest mogelijk tekort schiet om intelligentie (of denken en begrijpen) aan te tonen. Sluit een persoon op in een kamer met twee hoge stapels papier van blaadjes met Chinese karakters. Er is een brievenbusgleuf in de kamer waardoor iemand een vel papier met een zinvolle vraag in het Chinees naar binnen kan doen. Ook is er een dik instructieboek waarin alle Chinese tekens staan. De opgesloten persoon spreekt geen Chinees. Steeds als er een vel papier met Chinese tekens door de gleuf komt, zoekt de persoon dezelfde tekens op in het instructieboek. Op iedere bladzijde in het boek staat het adequate antwoord in Chinese tekens. De persoon zoekt het overeenkomende blaadje in een van de stapels op en stopt dat terug in de gleuf. De persoon buiten is er al gauw van overtuigd dat de persoon in de kamer Chinees spreekt. De test is een analogie voor een computer of een AI (Arteficial Intelligence).Wij weten echter zeker dat deze persoon géén Chinees spreekt. De kamer zou echter in de Turingtest een positief resultaat boeken, maar er is geen sprake van begrip of intelligentie in de afgesloten kamer. Searle's test leverde een bibliotheek aan commentaren op.

 

Gisteravond kijken we naar de delen 3 en 4 van de serie Wild Wild Country over de Bhagwan-commune in Oregon in de jaren 80. Dramatische ontwikkelingen als de persoonlijk secretaresse Ma Anand Sheela bij haar baas vandaan en  naar Europa vlucht. Haar machtspositie zou wankelen omdat Bhagwan steeds meer het oor leende aan rijke sanyassins uit Hollywood. Opeens horen we verschillende sirenes van politie en brandweer, die naar Buiten de Waterpoort scheuren. Met een van de schepen van de Veerdienst varen de hulpdiensten er naar toe. Vandaag vernemen we wat er aan de hand was: bij het veer van Brakel is een auto te water geraakt. Bij het optakelen vond men een dode man in het voertuig.

     Een stralende zonsopkomst vanmorgen. Anna gaat 's ochtends op bezoek bij een oude vriendin in Hardinxveld en ik ga naar de boot. Ondanks de overdadige zonneschijn is het knap fris. Ik neem alvast de bootlaarzen mee om op te bergen. Aan boord leg ik de grootschoot weer aan en de twee lijntjes voor het stellen van de traveller. Net als ieder jaar moet ik de schootvoering helemaal opnieuw uitdenken. Daarna plaats ik onze iconische kabouterlampjes op het achterschip, boven de zonnepanelen. Ettelijke passanten passeren onderwijl de sluis.

     Als ze terug is begint Anna de zomerkleren uit te zoeken. De komende drie dagen zal het rond 20 graden worden, is de voorspelling.

 

Opnieuw komt Donald Trump vannacht met het voornemen om nog eens voor 100 miljard dollar importheffingen op te leggen aan producten uit de Volksrepubliek China. De vorige stap was eergisteren, toen Trump Amerikaanse heffingen aankondigde ter waarde van zo'n 50 miljard dollar op 1.333 Chinese producten. Binnen twaalf uur reageerde China prompt met het bericht heffingen op te zullen leggen op 106 Amerikaanse producten, waaronder bepaalde landbouwgewassen en auto's, als de VS zich aan het voornemen houdt om de aangekondigde tariefverhogingen van 25 procent door te voeren. Een handelsoorlog dus, maar let wel: voorlopig zijn het nog slechts dreigementen over en weer. De daadwerkelijke uitvoering gebeurt pas vanaf eind mei, en ik neem aan dat Trump speculeert dat er voor die tijd met de Chinezen te praten valt. Een gok, zoals hij die in de vastgoedwereld gewend was te nemen. Soms won hij, soms verloor hij. Power play. Vuistdrukken, hij speelt het graag. Zo denkt hij China aan de onderhandelingstafel te dwingen. De vraag is of hij terug kan, als de Chinezen niet inbinden.

     Vorige week sloeg China nog op een andere manier terug; een manier die weinig aandacht kreeg. Het land maakte bekend zijn olierekeningen in de eigen munt - yuan - te gaan betalen in plaats van in dollars. Dat betekent dat de wereld na petrodollars ook met petroyuans zal worden overspoeld. Rusland en veel Arabische landen zullen graag - al is het alleen uit politieke redenen - liever yuans willen ontvangen dan dollars. De yuan kan de dollar als internationale munt naar de kroon gaan steken en dat kan grotere en blijvender effecten hebben dan een handelsoorlog..

     Ondertussen reageren de beurzen wereldwijd negatief. Miljarden verdampen op de beursvloer, zegt men dan. Dat geeft nu al effecten op de dekkingsgraden van pensioenfondsen. Die zakken weer. Al tien jaar zijn de pensioenen van miljoenen mensen niet of nauwelijks verhoogd. Zelfs niet geïndexeerd. Dat zit er voorlopig voorlopig niet in, Trump wordt bedankt. Terug naar boven

 

Gorinchem (217)

07-04-2018. Op deze schitterende lentedag in de eerste week van april maken we de boot in orde en hijsen de rolgenua.
07-04-2018. Op deze schitterende lentedag in de eerste week van april maken we de boot in orde en hijsen de rolgenua.

Zaterdag 07-04-2018

Het is vandaag een verrukkelijke lentedag. Al vroeg verdrijft de zon de laatste bewolking. De wind is licht tot matig uit het zuiden. Vandaag geen multiversumraadsels, geen hersenkrakers, geen filosofische puzzles, het is een ideale dag om aan de boot te werken. Om half elf beginnen we met het openen van alle afsluiters. Geen lekkages; ze hebben de vorst ongeschonden overleefd. We ruimen onderdeks op en maken de beide pomptoiletten schoon. Zoals altijd komt er eerst een vieze stank van stilstaande water uit, even later is die weg. Terwijl Anna beneden verder schoonmaakt, ga ik de waterslang aansluiten aan de kraan van het passantengebouw. We hangen hem in het vulgat van de grote watertank onder de kajuit. Even later horen we de bilgepomp aanspringen. In de bilge stroomt massaal water. Is de watertank lek? Nee, een klassieke fout van het prille seizoen: ik had verzuimd de aftapkraan van de boiler tevoren te sluiten. Die stroomt meteen door en dat is snel opgelost.

     Het begint ondertussen aardig warm te worden. De ene na de andere passant passeert door de sluis naar binnen, de haven loopt geleidelijk vol. Het terras van Le Bon'Apart op de 3e Waterkering is open en stroomt vol. Ik geniet van het werk aan de boot en maak met plezier de oprollijn voor den genua aan de trommel van het rolstag vast en draai hem erop. Genua afgerold, trommel opgerold, ieder jaar moet je dat beginsel even opnieuw uitvinden. Daarna maak ik genuaval los en geleid hem naar de electrische lier. Op onze leeftijd gaan we niet meer zelf staan zwengelen. Terwijl Anna op de lierknop drukt, voer ik het zeil door de gleuf van het voorstag. Tweede klassieke fout bij de aanvang van het seizoen: ik maak de val direct aan het zeil vast in plaats van aan het trekblok. Alles moet weer naar beneden en opnieuw ingevoerd worden, maar het gaat vlot (foto hierboven). We rollen met de electrische lier de genua op en spannen er twee elastieken om.

     Het is intussen kwart over een. Genoeg voor vandaag. We lunchen thuis en doen ons middagdutje. Daarna loop ik de stad in voor een boodschap en een snelle schoenreparatie. Grote drukte in de winkelstraten, de terrassen op de Grote Markt zijn afgeladen. Maar geen spoor van rokjesdag. Rokjes zijn niet meer in de mode, de meiden en jonge vrouwen van deze tijd dragen strakke broeken en gympen. Een zeer onelegante stijl, helaas. We brengen de middag lezend door. Ontelbare wandelaars lopen over de sluis, waaronder een ogenschijnlijk Syrisch bruidspaar, piepjonge mensen met een fotograaf erachteraan. Ze hebben er ook een drone bij om foto's te maken. Op de geometrische sculpturen van Winiarski spelen kinderen. Taferelen van vrede. Het is officieel de eerste warme dag van het jaar in Nederland. Op hetzelfde tijdstip vindt er in de oude binnnenstad van Münster een aanslag plaats, een bestelbusje rijdt op een groep mensen in. Er zijn meerdere doden, de dader pleegt zelfmoord. Terug naar boven

Gorinchem (218)

De nieuwe coalitie in het Gorcums gemeentebestuur.
De nieuwe coalitie in het Gorcums gemeentebestuur.

Zondag 08-04-2018

De vier grootste partijen in de nieuwe gemeenteraad van Gorcum gaan een college vormen, maakt fractieleider Dick van Zanten (Stadsbelang) gisteravond in een persbericht bekend. Stadsbelang is met 5 zetels de grootste partij; de Democraten Gorinchem nummer twee (4 zetels). De tekst lijkt te zeggen dat er alleen maar gepraat is over kandidaten voor het wethouderschap en niet over een programma voor het nieuwe college. Dat valt op want er zijn aanzienlijke verschillen qua mentaliteit tussen de twee grootste partijen. Stadsbelang was een aantal jaren geleden bijvoorbeeld mordicus tegen de noodopvang van asielzoekers in het vroegere belastingkantoor aan de Voermanstraat. Een opvang waar je nooit meer van hoort, omdat het er prima functioneert. Collegevorming in Gorcum heeft iets van een stoelendans: zorg dat je erbij zit, wat we gaan doen zien we later wel.

     Het taalgebruik van het persbericht is bedonderd: '...is een deel van de week in verdiepende zin besteed aan de nadere kennismaking niet alleen met, maar ook tussen deze kandidaten.' Natuurlijk moeten ze met elkaar door een deur kunnen, maar waar leidt die deur heen? Daar gaat het om, maar het staat er dus niet in.

     De partijen hebben samen 14 van de 25 zetels, maar ze zoeken nog naar steun van de andere partijen. Hoeveel wethouders zouden er komen? Vier lijkt me voor het formaat van Gorcum voldoende, maar het zouden er ook wel eens zes kunnen zijn: de beide winnaars ieder 2 en ieder 1 voor de twee bijwagens PvdA en CDA. De voormalige collegepartijen VVDSP en CU blijven buiten het nieuwe college. Spraakmakende en soms omstreden wethouders als Doodkorte, DansenRijsdijk en Freije worden afgeserveerd. Groen Links is na de electorale afstraffing - de partij werd qua zeteltal gehalveerd - voor het eerst in jaren helemaal uit beeld. Dat komt ervan als je teveel mensen in Gorcum schoffeert met de bouw van een foeilelijk modern hotel op pal voor de vestingwal bouwt op historisch erfgoed. De schennis is niet om aan te zien, dus ernaar kijken doe ik niet, maar iedere dag verschijnen er stuitende foto's op de FB-pagina van Kasteelcomplex Blauwe Toren. De kans dat het nieuwe college van B&W van die onzalige koers terugkeert, is echter nihil na de volte face van de cultivistische padvinder, die beoogd wethouder van de Democraten is.

 

Vanochtend poogt de zon door de grijs omfloerste hemel te dringen. Omstreeks tien uur slaat het opeens om en breekt de zon stralend door. Van de week waarschuwde de havendienst dat er ratten waren gezien in de 2e havenkom, voor de Peterbrug. Er zijn vallen opgesteld. Anna zegt dat er al ratten in de haven zaten zolang ze zich kan heugen. Straks zullen we naar Amsterdam rijden voor de verjaardag van Anna's zoon Derrick. Voor die tijd leg ik nog een zestal lijnen aan boord aan, waaronder de genuaval en de fokkenval, en wurm ze door de stopblokken (foto hier). Terug naar boven

Gorinchem (219)

Een hoogwerker voor de deur. In opdracht van onze VVE wordt de gevel van ons pand de komende dagen gereinigd.
Een hoogwerker voor de deur. In opdracht van onze VVE wordt de gevel van ons pand de komende dagen gereinigd.

Maandag 09-04-2018

Het is een lichtgrijze dag, een lichtend grijze dag, zou ik moeten zeggen, want steeds probeert de zon de aaneengesloten, dunne wolkenlaag te doorbreken. Maar het lukt steeds net niet. Niettemin is het aangenaam van temperatuur. Omdat Anna naar de mondhygiëniste moet, ga ik alleen sporten. De rest van de dag is voor de boot.

     Overigens wordt vandaag de gevel van ons huis gereinigd. Daartoe staat er iemand op een hoogwerker, die aanvangt met de dakpannen, de goten en de boeiborden (foto hierboven). Van boven naar beneden werken, dat snap ik. De hele dag werk ik heerlijk op de boot. Anna is 's middags oppassen bij Tessa. Ik plaats de resterende lijnen, maak de lazy jacks in orde, span de zeilhuik opnieuw mooi strak, maak schoon en tot slot zet ik de buiskap erop. Alles verloopt rustig en vlot, er zijn geen tegenvallers en er gaat niks verkeerd. Dat was wel eens anders. Voortdurend lopen er verderop groepen oudere mensen over de sluis. Ik vermoed dat er een cruiseschip afgemeerd ligt op Buiten de Waterpoort.

 

Vanavond om 18.00 uur (Nederlandse tijd) krijgen FB-gebruikers te horen of ze bij de 87 miljoen personen horen, wier gegevens werden misbruikt door Cambridge Analytica (90.000 in Nederland). Ik ben benieuwd. Als je erbij hoort, zegt dat niet met 100 procent zekerheid dat jouw data ook daadwerkelijk verzameld zijn. FB heeft namelijk zo ruim mogelijk gerekend en het werkelijke aantal kan dus lager liggen. Daarnaast is het bijvoorbeeld de vraag hoe de data zijn verwerkt en of Cambridge Analytica gegevens van niet-Amerikanen toentertijd heeft weggegooid, Dus weet je nog niet veel. Mogelijk hebben ze je gegevens via een of meerdere van je 'FB-vrienden' verkregen.

 

Bericht in de lokale media: stadsorganist Gerben Budding gaat onze stad verlaten. Helaas, ik ging trouw naar zijn concerten. Per 1 juli wordt hij stadsorganist in Gouda, waar ze een bijzonder 3-klaviers Moreau-orgel uit 1736 hebben in de St. Janskerk  Budding was pas twee jaar geleden in Gorcum benoemd, maat talent houd je niet tegen. Ik neem aan dat Gorcum nu een nieuwe gaat zoeken. Terug naar boven

Gorinchem (220)

Marie de kleurenwetenschapper stapt uit de zwart/witte kamer, waarin ze altijd opgesloten was, en ziet voor het eerst van haar leven kleuren.
Marie de kleurenwetenschapper stapt uit de zwart/witte kamer, waarin ze altijd opgesloten was, en ziet voor het eerst van haar leven kleuren.

Dinsdag 10-04-2018

Er is meer gebeurd dit weekeinde in de Gorcumse politiek. Gisteren werd bekend dat vier partijen een akkoord hadden gesloten, vanmorgen blijkt dat ze meteen ook hun stoelendans hielden. Vier wethouders, iedere partij een, de beide groten net zoveel als de twee kleinen. Gelukkig dus geen zes. In tegenstelling tot het vorige college geen enkele vrouw, maar vooruit, de B van B&W is tegenwoordig vrouw. De namen zijn Dick van Zanten (Stadsbelang). Hem kennende neem ik aan dat hij de machtspositie van Financiën krijgt. Natuurlijk als aangekondigd Van Doesburg (Democraten Gorinchem) en verder Eelke Kraaijeveld (PvdA) en Joost van der Geest (CDA). Kraaijeveld woont niet in Gorcum, maar in Hardinxveld. Hij belooft te verhuizen. Voorzover ik weet is de huidige wethouder Doodkorte ook nooit naar Gorcum verhuisd. Wat ze moeten gaan doen, wat hun programma is, is niet bekend gemaakt. Dat weten ze zelf nog niet, want ze zaten pas gisteravond bij elkaar voor de eerste opzet van het gezamenlijk programma, aldus AD/Rivierenland.

 

Neem eens een goede vraag in gedachten. Bijvoorbeeld de vraag of er meer in de wereld bestaat dan louter fysische objecten en feiten. In de traditie van bekende gedachtenexperimenten zoals De Chinese Kamer (die we onlangs bespraken) is er een hele mooie over: Mary the Color Scientist, in de jaren 80 geïntroduceerd door de Australische filosoof Frank Jackson. Het staat ook bekend als 'Knowledge Argument'. Zie de tekening hierboven. Mary is een briljante kleurenwetenschapper, die als kind opgroeide in een kamer die ze nooit verliet. De kamer heeft geen enkele kleur, alles is zwart, wit of grijs in alle gradaties. Haar huis is wit geverfd en al haar kleren zijn zwart. Hoewel ze nooit van haar leven kleuren zag, studeerde ze vlijtig en werd een specialist in de kleurenwetenschap. Ze heeft daarvoor alle apparatuur die nodig is en toegang tot alle wetenschappelijke bibliotheken, alleen zijn afbeeldingen en films erin in zwart/wit. Tenslotte weet ze alles dat er vanuit natuurwetenschappelijk oogpunt over kleuren bekend is. Ze kent de fysica van licht en de neurologie betreffende de manier waarop signalen vanaf het netvlies in het oog naar de hersenen gaan. Ze is volkomen thuis in de kleurenleer en de geschiedenis van kleurgebruik en de plantkundige kennis waarop je een perfect rode tomaat moet laten groeien. Alleen heeft ze nooit rood gezien.

     Wat gebeurt er als Mary besluit haar kamer te verlaten en ze buiten voor het eerst van haar leven kleuren ziet? In het bijzonder: leert ze iets volkomen nieuws?, dat is de vraag van Jackson.

'Wat gebeurt er als Mary uit haar zwart/witte kamer stapt of wanneer ze een kleurentelevisie krijgt? Zal ze iets leren of niets? Het lijkt voor de hand te liggen dat ze iets zal leren over de wereld en onze visuele ervaring ervan. Maar dan is de conclusie onvermijdelijk dat al haar vroegere kennis incompleet was. Maar - ze had wel alle fysische kennis. Ergo: er bestaat meer in de wereld dan dat, en fysicalisme heeft het bij het verkeerde eind.'

     Ook dit gedachtenexperiment lokte een stortvloed aan commentaren uit. Mary kan weliswaar alle natuurkundige feiten over kleur weten, maar ze weet niet 'hoe het is' om de kleur rood te zien. Dus zijn er meer zaken in de wereld dan alleen maar alle fysische feiten. Bijvoorbeeld 'geestelijke' dingen, stelt Jackson. Het gedachtenargument zegt niet dat we niet weten hoe we Mary's nieuwe ervaring in natuurkundige termen moeten uitleggen. De claim is dat zo'n verklaring helemaal niet bestaan kan.

    Tja, daar valt het nodige op af te dingen. Hoe compleet kán de kennis van Mary eigenlijk zijn in de zwart/witte kamer? Kent ze - om maar iets te noemen - de positie, het momentum en de frequentie van ieder foton van zichtbaar licht in het hele universum? Dat zou niet alleen praktisch, maar ook wel eens principieel onmogelijk kunnen zijn. Desondanks kan er een fundamentele beschrijving bestaan van het universum in termen van een ontwikkelende quantum-golffunctie of mogelijk iets nog diepers. Die fysieke kennis bezitten we (nog?) niet. Begrippen die wij gewend zijn te gebruiken, zoals 'kamer' of 'rood' zijn dan wel handig om met elkaar over onze werkelijkheid te kunnen praten, maar we kunnen ze zelf niet eens exact ontleden en analyseren. Dus zijn er altijd fysieke feiten, die buiten ons bereik zijn, en kan de bibiotheek in Mary's kamer nooit compleet zijn. Hier stuit het gedachtenexperiment tegen zijn eigen grenzen.

     Wat gebeurt er met Mary als ze naar buiten stapt? Fotons van gekleurd zichtbaar licht treffen voor het eerst in haar leven de netvliezen in haar ogen en de zenuwcellen geven de signalen door naar haar brein. Wat ervaart ze daardoor? Het is waarschijnlijk dat ze iets ervaart waar ze geen naam voor heeft, maar ze slaat er wel de herinnering aan op. Dus leert ze iets: ze heeft een herinnering die ze eerst niet had. Niet kon hebben. Die herinnering kan haar helpen als ze de volgende keer rood ziet. Zo leert ze misschien kleuren zien. Is dit een argument dat er meer in het heelal bestaat dan fysische feiten? Nee, natuurlijk niet. De neuronen van Mary vuren, de synapsen geven door, de visuele cortex in haar  hersenen interpreteren nieuwe fysieke feiten, dat is alles. Dat heet leren. Er is totaal geen reden om er een nieuwe categorie van 'geestelijke' feiten voor in het leven te roepen.

(Bij het schrijven van het bovenstaande maakte ik dankbaar gebruik van hoofdstuk 39 ('What thinks?') uit 'The Big Picture' van Sean Caroll (Dutton, 2016)

 

Een aantal dagen geleden werd bekend gemaakt dat een vrachtwagen op de Merwedebrug een slagboom kapot reed. Of de brug voor hoge scheepvaart gesloten is, weet ik niet. Voor 1 mei moeten we door de brug. Een slagboom is natuurlijk snel te vervangen. De scheepvaartberichten van Rijkswaterstaat maken geen melding van stremming van de brug voor scheepvaart.

 

Vandaag hebben we weer zo'n lichtend grijze dag. De zon is zichtbaar als een onscherp lichtend schijfje. Wind is er nauwelijks. Anna heeft haar wekelijkse oppasdag en ik ga naar de boot om alle instrumenten en de navigatieverlichting te checken. Alles doet het. Terug naar boven

Gorinchem (221)

Woensdag 11-04-2018

Verschillende modellen voorspellen de komst van warm weer in de volgende week. Bijvoorbeeld bij WXCharts hierboven. Weer een slinger van de polaire vortex, maar nu geen koude tong maar een warme. De zwakker wordende straalstroom maakt grotere lussen, enzovoorts. Vannacht hadden we flinke buien met onweer, maar de ergste dreven zuidelijk van Gorcum langs. Nu is er af en toe lichte regen en vanmorgen zelfs mist. In het weekeinde wordt het al zonniger en warmer. April lijkt dan ook uit te groeien tot een opmerkelijk warme lentemaand, zegt Weeronline. Na zondag kan het zelfs 20 - 25 graden worden, maar sommige modellen voorspellen 15 - 21 graden. Ik krijg de neiging om de boot in de loop van volgende week alvast naar Numansdorp te varen. We zien wel.

 

Vanmorgen maken we de boot verder schoon. Ook leg ik de genuaschoten aan. Na een paar uur werken hebben we het gehad. We worden ouder; langer houden we het niet meer vol. We zijn desondanks goed opgeschoten maar morgen verder (na de sport). 's Middags is er een erg boeiend college in het Gorcums Museum over Berlijn, in de KLU-reeks 'Pracht & Praal van Europese steden'. Die stad moeten we zeker een keer bezoeken. Het blijft overigens de hele dag droog, maar voor de avond valt schijnen flinke onweersbuien mogelijk te zijn.

 

Ondertussen wacht de wereld in spanning af of Donald Trump metterdaad met raketten Assad gaat straffen voor zijn moorddadige gifgasaanval op Douma.  Hij heeft zijn actie in een curieuze tweet aangekondigd: 'Get ready Russia, because they will be coming, nice and new and “smart"!' Hij weet dat de Russen dreigen de raketten neer te halen, wat niet zo gemakkelijk is omdat ze onder de radar vliegen - en 'smart' zijn.

 

We zien wel. Het kan verkeren. Enzovoorts. Binnen een halve dag is de weerprognose alweer sterk gewijzigd bij WXCharts. Géén zomerse periode volgende week, zoals ik hierboven schreef, maar juist tamelijk koud weer. Ergens in de wereld is een vlinder opgevlogen. Zo zie je maar. Terug naar boven

Gorinchem (222)

Donderdag 12-04-2018

Trump voerde ondanks zijn brallerige dreigementen op Twitter tot op heden nog geen represailles uit in Syrië. Onze eigen premier, op handelsmissie in China, heeft begrip voor een eventuele aanval van de Verenigde Staten op Syrië. In de hoofdsteden van Amerika, Groot-Brittannië en Frankrijk wordt druk overlegd. Wij gaan onderwijl gewoon door met ons leven. Wat anders? Het is een grijze en onverwacht kille dag met vanochtend niet meer dan 12 graden, als we naar Oost rijden voor boodschappen en sport.

 

Gisteravond zagen we op Netflix een film die we destijds helemaal gemist hebben: 'Das Leben der Anderen' (2006) van een regisseur met een zeer Duitse naam: Florian Henckel von Donnersmarck. Een film die zich afspeelt in de vroegere DDR, midden jaren 80, en toont hoe verrot en paranoïde het Stasi-bewind toen was.

 

Vanmiddag maken we verder schoon aan boord: de kajuit en de voorhut (foto hierboven). ondertussen valt er wat lichte regen. Het electrisch kacheltje aan om kilte en vocht te verdrijven. Ik maak een betere verbinding voor de antenne (digitenne) van onze televisie, stofzuig de matrassen en repareer een kapotte zaklamp. Anna controleeert de wasmachine (foto hier), die de winter prima overleefde. De magnetron doet het ook en krijg ons 20-jaar oude Garmin reserve-GPS'je weer aan de praat. Als de boel stuk gaat, heb ik altijd die nog. Ik moet alleen de batterijen nog vervangen. Heerlijk allemaal, vooral als na vier uur de zon ook nog gaat schijnen. Dan stoppen we; het is weer genoeg. Aan het eind van onze steiger, dichtbij de kademuur van de Kriekenmarkt, ligt een tamelijk verwaarloosd stalen motorjacht. We zien dat een meerkoet op het zwemplatformpje zijn nestje heeft gebouwd. De vogel zit er kalm zijn eieren uit te broeden (foto hier). We hopen dat de eigenaar nog even weg blijft.

 

Hoe zit het intussen met het uitzicht op het weer in de laatste week van april, als we de boot naar Numansdorp willen varen? Bij WXCharts is er rond 27 april sprake van een aanval van arctische kou en vorst op ons land. Niets is zo veranderlijk als de prognose op langere termijn. Terug naar boven

Gorinchem (223)

De boot gezien vanaf de 3e Waterkering. Helemaal rechts de geometrische figuren van Ryszard Winiarski (1936 - 2006)
De boot gezien vanaf de 3e Waterkering. Helemaal rechts de geometrische figuren van Ryszard Winiarski (1936 - 2006)

Vrijdag 13-04-2018

Vrijdag de dertiende, daar doen we niet aan. Ik doe een onverwachte vondst in een verhuisdoos in de kelder met ooit-nog-eens-uit-te zoeken en toch vergeten papieren: een schoolschrift met een lichtblauwe kaft. 'Schriften zur Eifersucht' staat voorop. Vijftien gedichten van 40 jaar geleden. Onrijp, onwijs, niet goed. Soms een passage die je pakt:

 

Wie wegloopt is een ander,

is een onbegraven dode.

 

In de stad zoek ik mijn dode

in het duister

in het holst van de kroegen.

 

Geen vrolijke poëzie. Het dateert uit de periode waar deel 3 van mijn romancyclus ophoudt. De tijd van deel 4 (als ik dat ooit afschrijf).

 

Het is een grijze dag, de zon is een matte schijf achter een onverbiddelijke wolkenlaag. We zijn even aan boord, maar doen niet veel. De narrow boat naast ons is van de week vertrokken. Anna koopt in de binnenstad tal van onmisbare zaken voor het boordleven: dweilen, schoonmaakmiddel, wasmiddel, e.d. Terug naar boven

Gorinchem (224)

Foto van een explosie boven Damascus vannacht omstreeks drie uur Nederlandse tijd. (Foto van AFP).
Foto van een explosie boven Damascus vannacht omstreeks drie uur Nederlandse tijd. (Foto van AFP).

Zaterdag 14-04-2018

Vanmorgen kijken we naar de extra-uitzending van het Journaal. (om een of andere reden zijn er normaliter in het weekeinde 's ochtends geen Journaals). Vannacht om drie uur Nederlandse tijd hebben de VS, het VK en Frankrijk ruim 100 raketten afgeschoten op drie lokaties in Syrië, die iets te maken hebben met de fabricage en opslag van chemische wapens. 'We hebben deze aanval ondergaan en uitgezeten', is de lakonieke reactie van het Assad-regime. Een nogal opgeluchte reactie; het is kennelijk meegevallen. Het regime had ruim de tijd om zich voor te bereiden en vliegtuigen en voorraden veilig te stellen. De Russen werden vooraf op de hoogte gebracht van de doelen die vannacht zijn aangevallen. Het komt me voor dat iedereen opgelucht is: de Westerse aanvallers, de Russen, Iran en Assad zelf. Waarschijnlijk moet je daar blij mee zijn, omdat de gevolgen dan ook wel beperkt zullen blijven. Het Russische parlement besloot bijvoorbeeld om de aanvallen pas volgende week te agenderen. Ondertussen heeft de bloedige dictator Assad zijn zin, want hij kon immers het rebellenbolwerk Douma zonder veel eigen schade veroveren. Het zou me niet verbazen als alles tussen de belligerenten tevoren was afgestemd. Inclusief de Turken. De zaak is geregeld. Het Westen heeft de gifgasaanval 'vergolden', Assad wint en blijft, Syrië is definitief een Russische vazalstaat en Trump kan zijn belofte houden de Amerikaanse troepen terugtrekken. Iedereen tevreden, behalve de Koerden. Die mochten tegen IS de kolen uit het vuur halen en worden nu aan hun lot overgelaten. Het cynisch realisme van machtspolitiek.

     Tegen de achtergrond van het bovenstaande geloof ik niet zo in de kritiek op de aanvallen van Guus Valk in de NRC vandaag. 'Trump riskeert lange tijd veel dieper betrokken te raken in de Syrische burgeroorlog, een geopolitiek wespennest, terwijl hij zich er juist uit wilde terugtrekken', schrijft hij. Mijns inziens gaat dat niet op. De vorige actie was een jaar geleden. Ik denk dat juist het incidentele karakter van de huidige acties en de afstemming met de andere oorlogvoerende partijen erop duiden dat Trump in dit geval helemaal geen exit-strategie nodig heeft - tenzij Assad direct zijn volk nog een keer bestookt met gifgas.

 

De hele ochtend heeft de zon moeite om door de lichtgrijze bewolking te komen. Tenslotte lukt het. We werken weer een aantal uren op de boot: het uitmesten van de derde slaaphut. dat is een l;eine hut met twee kooien onder en boven. In de loop der jaren was het gemakkelijke plek om vele zaken in op te bergen. Hij werd steeds voller. Nu halen we alles eruit, een deel kan weg en de rest past in de onderste kooi, de bovenste komt vrij. Zo hebben we nu een extra gastenbed, mét leeslampje. Daarna halen we alle gordijntjes van de boot van hun rails om thuis te wassen in de wasmachine. Dat is in jaren niet gebeurd.

     In de haven verschijnen leden van de plaatselijke Rotary, gehuld in gele hesjes. Met drie boten van de zeeverkenners op de Appeldijk gaan ze vandaag de haven schoonmaken. Terwijl ze allemaal aan het werk gaan, zie ik dat mijn vroegere Rivas-collega Ewald K. met een kop koffie neerstrijkt op het terras van de 3e Waterkering Noord. Hij heeft duidelijk de leiding. 's Middags hebben ze een borrel op de zuidelijke waterkering achter het passantengebouw.

     Halverwege de middag krijgen we bezoek van de dochters van Anna en hun kroost. Het is een gezellige boel. Op de Kriekenmarkt voeren onderwijl mensen met aanhangwagens de marktkramen aan voor morgen, als er hier de 5e editie van de zogenaamde Hip & Happy Market is. Die treffen het; het wordt een zonnige lentedag. Terug naar boven

Gorinchem (225)

Donkere wolken boven de stad, maar het is overwegend zonnig. De Hip & Happy Market op de Kriekenmarkt.
Donkere wolken boven de stad, maar het is overwegend zonnig. De Hip & Happy Market op de Kriekenmarkt.

Zondag 15-04-2018

Gisteren was een 'somdag': 14-04-18 ofwel 14  + 4 = 18. De som van dag en maand levert het jaar. Niets bijzonders, elke mogelijke datum heeft een somdag. Dat gaat op voor iedere eeuw. De laatste somdag van deze eeuw is 31-12-43, want groter dan 31 en 12 zijn de getallen van dag en maand niet. Tja, wie dagelijks de Wetenschappelijke Scheurkalender scheurt en leest, die leert nog eens wat.

     Vanmorgen is het grijs bewolkt na een nacht van regen. Maar het is in elk geval droog. Op de Kriekenmarkt beginnen mensen de kramen op te bouwen voor de Hip & Happy Market van dit jaar. De vijfde editie. Om negen uur breekt de zon even door. Zo is het de hele dag, hoge wolkengevaarten, soms met donkere buiken, drijven over en soms is het tussendoor een tijdlang zonnig. Om half een lopen we over de markt (foto hierboven) en drinken koffie bij een snoezig koffieautootje. Een discjockey van misschien veertig jaar speelt muziek af van onze leeftijd en staat er aanstekelijk bij te swingen. Er zijn stalletjes met warme stroopwafels, saté, pizza's , speciale bieren, wijn, kaas en worst. Het is gezellig. Vorige jaren was de markt groter; toen waren er ook kramen bij ons op het Eind. Men fluistert dat het niet meer mag, omdat er bewoners geklaagd hadden. Al die kramen voor de deur. Enfin, Anna koopt een schattig dingetje om van't zomer aan trekken op reis, bij mooi weer.

 

's Middags komen Tessa en Vajèn langs. Met zijn drieën gaan ze de stad in, op de Grote Markt bij Venezia een ijsje eten. Ik ga naar de boot en zet de moter aan. Vervolgens check ik de boegschroeven de electrische ankerlier. Alles werkt. Daar maak ik bedieningsopaneeltje van de moter schoon. Juist als ik terug thuis ben, valt er een bui. Een korte bui. Straks op de Kriekenmarkt saté halen voor het avondeten. Terug naar boven

Gorinchem (226)

Maandag 16-04-2018

Vanochtend schijnt de zon al. Vorige week werd de gevel van ons pand werd schoongemaakt. De gevelreinigers hebben overigens ook van die strips met punten op de dakranden geplaatst, tegen de duiven en hun uitwerpselen. Van de week zijn de schilders aan de beurt (foto hierboven). Vanmorgen de bekende routine: sport en boodschappen op Oost. De koffiepads zijn in de reclame, dus we schaffen er extra aan straks mee aan boord te nemen. Het zit er bijna op, want we hebben besloten om komende maandag, dus vandaag over een week, de boot naar Numansdorp te varen. Dat zal ik doen met buurman Lourens; Ans komt ons met het autootje weer ophalen. Daar moet de boot even uit het water (check op de anodes en het servicen van de vaanstandschroef). Ook enige klusjes, zoals de afgewaaide rotor van de Windex-windmeter en het palletje van de doorstap naar het zwemplatform. Daarna weg, op naar Engeland. Ik bel vandaag alvast de werf om een afspraak te maken, maar er heerst een topdrukte: ze hebben pas op 8 mei een gaatje. Had ik nou maar eerder gebeld! Enfin, het is niet anders, tot die tijd kunnen we altijd wat in Zeeland rondvaren. En mocht er eerder een gaatje vallen, dan bellen ze ons.

     Volgt een zonnige middag. Anna gaat oppassen bij Tessa en ik begin aan Simon Schama's 2e deel van zijn magnum opus over de geschiedenis van de joden: 'Erbij horen. 1492 - 1900' (Atlas Contact, 2017). Terug naar boven

Gorinchem (227)

Dinsdag 17-04-2018

De Large Hadron Collider (LHC) van CERN in Zwitserland, de grote deeltjesbotsingsmachine die ons ondermeer in 2012 de ontdekking van het Higgsdeeltje bracht, bereikt na een aantal nieuwe upgrades zijn technische limiet over 25 jaar. Het aantal botsingen per seconde en de snelheid van de botsende deeltjes kunnen dan niet verder opgevoerd worden. Dus denken fysici nu al na over een opvolger, de Future Circular Collider (FCC). De LHC heeft ons begrip van het bekende Standaardmodel van de deeltjesfysica sterk verbeterd, maar die kennis heeft zijn grenzen. Het model voorspelde tot voor kort bijvoorbeeld dat neutrino's massaloos zijn. De ontdekking van neutrino-oscillaties (het fenomeen waarbij neutrino's van de ene generatie in de ander omgezet worden) vereist echter dat deze een massa hebben. Die kan met de LHC echter niet bepaald worden; daarvoor zijn hogere botsingsenergieén vereist. Het zou inzicht kunnen bieden in de aard van het Higgsdeeltje en in de vraag waarom het heelal meer materie dan antimaterie bevat, en dus een soort inzicht in de vraag waarom het universum überhaupt bestaat. Ook voor de ontdekking van de deeltjes die verantwoordelijk zijn voor de mysterieuze donkere materie, die 80% van alle materie in het heelal uitmaakt, zijn hogere energieën nodig. De FCC moet dan ook tienmaal zo sterk worden als de LHC.

     De ring van de LHC heeft een omtrek van 27 kilometer; die van de FCC moet liefst 100 kilometer worden (zie afbeelding hierboven). De kosten zijn immens: bedroegen die voor de LHC nog 7 miljard euro, de FCC gaat minstens 10 à 20 miljard kosten. De NRC bericht vandaag over een conferentie van honderden deeltjesfysici in de Beurs van Berlage in Amsterdam over de FCC. Of het benodigde geld voor de bouw van de FCC gevonden kan worden? Indien ja, dan kan de machine omstreeks 2040 operationeel zijn. Dat is duurt tergend lang. Ik zou dan 93 zijn. Niet onmogelijk, maar ook niet erg waarschijnlijk. Het is uiteraard niet erg dat het leven verder gaat, maar wel dat je er niet meer bij bent.

 

Het is vandaag een heerlijke lentedag. Ook de verjaardag van Barbara, de oudste dochter van Anna. Anna gaat al vroeg naar Tessa voor haar oppasdag. Ik breng allerlei chemisch afval (oude electrische apparaten, afstandbedieningen, spaarlampen, batterijen, e.d.) naar de gemeentewerf. Aan boord in de kuip, lekker in de zon, frunnik ik de haakjes terug in de gordijntjes die Anna gewassen heeft. 220 haakjes. Als ik bij Bhagwan was zouden ze het worshippen noemen. Terug naar boven

Gorinchem (228)

Woensdag 18-04-2018

Vandaag hebben we een zonovergoten lentedag, zonder de lichte sluierbewolking van gisteren. Het kwik kan boven 20 graden uitkomen. De komende dagen zal het nog warmer worden. In Eindhoven hadden ze de eerste zomerse dag (> 25 graden) van 2018. Dat is drie weken te vroeg. Gemiddeld genomen wordt op 9 mei voor het eerst de 25-gradengrens overschreden op één van de officiële KNMI-weerstations, maar dat het in de tweede helft gebeurt is niet bijzonder. Ik herinner me dat april in 2007 - het jaar van ons vertrek - ook erg warm was.

 

Het is een ideale dag om opbouw en dek van de boot te wassen. Anna begint even na tien uur met grote vastberadenheid (foto hierboven) en dan moet je haar niet in weg lopen. Ondertussen haal ik nieuwe zonnecellampjes voor onze iconische kabouters en nieuwe stoppen en kettkinkjes voor de gootseenbakken en de wasbak in de douche. het vervangen van de kapotte exemplaren is een prutserig friemelklusje. daarna ga ik de gewassen en van haakjes voorzien gordijntjes op. Na een snelle lunch ga ik om half twee naar het laatste KLU-college 'Pracht & Praal van Europese steden' in het Museum. De docente vertelt twee uur lang boeiend over Bilbao en Kopenhagen en ik noteer alles nauwgezet, we komen er vast nog eens.

 

Sinds gisteren circuleert er een opvallend verhaal van journalist Robert Fisk in The Indepenent. Fisk is een van de betere journalisten in deze wereld. Destijds in 2010, toen we in Ashkelon, Israël, lagen, las ik vol waardering zijn indrukwekkende boek 'Pity the Nation' (Oxford University Press, 1990) over de Libanese burgeroorlog. Fisk, nu 71, bezocht dezer dagen als eerste het Syrische Douma, oord van de veronderstelde gifgasaanval door Assad, die meer dan veertig burgers doodde. Maar Fisk schirjft in The Independent dat hij geen sporen zag van een massale aanval met gifgas. Hij sprak een Syrische dokter in het gebied, die hij met naam noemt: Dr. Assim Rahaibani. Volgens deze arts stierven de mensen niet door gifgas, maar door gebrek aan zuurstof in de gebombardeerde huizen en gebouwen, waarin ze waren gevlucht voor de massale bombardementen door de Syrische en Russische luchtmacht. Dat is geen onzin; uit WO II zij vele gevallen bekend van zware bombardementen - vuurstormen - waarin mensen massaal stikten in hun schuilkelders. Bijvoorbeeld Dresden, bijvoorbeeld Rotterdam.

     Opvallend. Je hoort talrijke berichten van het tegenovergestelde. Gifgas of zuurstoftekort door zware bommen, wat maakt het uit? De daders zijn dezelfde en de slachtoffers zijn dood of zwaar gewond. Maar politiek maakt het wel uit. Met name de Franse president Macron beweerde met grote stelligheid al vijf dagen na de aanval dat hij het bewijs had dat er in Douma gifgas was gebruikt (lees hier). Dat bewijs moet hij maar snel op tafel leggen, want de coalitie van drie landen (VS, VK en Frankrijk) heeft immers al zijn repressaille-aanvallen uitgevoerd in Syrië. Pas sinds vandaag onderzoekt de OPCW de lokatie. Waarom mochten ze niet eerder Douma in als er geen gifgasaanval was? Robert Fisk kon er immers al twee dagen eerder zonder problemen rondlopen. De grote vraag is of de OPCW-onderzoekers er nog iets zullen vinden. Terug naar boven

Gorinchem (229)

Donderdag 19-04-2018

Vandaag worden alle weerrecords in ons land verpletterd, schrijft Weeronline. De hoogste temperaturen in Europa vinden we niet zoals gebruikelijk aan de Middellandse Zee, maar in Nederland en België. Een hogedrukgebied boven Centraal-Europa zorgt voor een droge en zeer warme zuidoostenwind. De krachtige lentezon warmt de lucht sterk op boven het Europese vasteland. Het kan bij ons wel 28 graden worden. Opnieuw denk ik terug aan 2007, het jaar van ons vertrek, eveneens in april, toen het in De Bilt net geen 29 graden werd (op 15 april). Tot de dag van vandaag is dit de hoogste apriltemperatuur ooit gemeten bij het KNMI.

 

Ik had het al voorspeld: de grote pensioenfondsen berichten vandaag dat hun financiële positie in het eerste kwartaal van 2018 is verslechterd. Ook de dekkingsgraad van ons fonds, het PFZW, gaat achteruit. De dekkingsgraad liep terug van 101,1% naar 99,8%, vooral door een negatief rendement van -0,6% op de beleggingen.  De oorzaak: de dalende boerskoersen sinds president Trump met een handelsoorlog dreigt. Dus geen kans op indexatie in de komende jaren, onze pensioenen houden al meer dan tien jaar niet eens de inflatie bij.

 

In De Volkskrant een lovend artikel over mijn vroegere ziekenhuis. 'Hoe  een streekziekenhuis het zorgstelel op zijn kop zette', luidt de kop. Geweldig hoe men er al ruim twintig jaar in slaagt om de organisatie in de frontlinie van zorgvernieuwing te houden! Niet betalen voor het aantal verrichtingen, maar afspraken maken over de inhoud en een betere organisatie van de zorg, levert op dat het ziekenhuis (in 1999 opgenomen in de transmurale zorgketen Rivas) nu op 19 procent minder herhaalbezoeken zit, op 19 procent minder opnames, 15 procent minder ligdagen, terwijl het aantal patiënten, het aantal eerste bezoeken én de patiënttevredenheid wel toenamen. In financieel opzicht lijkt dat niet slim, maar kwalitatief is het veel beter, en ik neem aan dat men met de zorgverzekeraars goede afspraken heeft om de exploitatie niet in gevaar te brengen.

 

Vanmorgen ga ik alleen sporten, terwijl Anna de boodschappen voor het weekeinde doet. Daarna loop ik de zonovergoten stad in voor de allerlaatste boodschappen. Bij het terras van de 3e Waterkering roept exploitant Berry Voet me aan. Hij is degeen die moderne hotelgruwel aan de Duveltjesgracht bouwt. Hoe ik het vind nu hij de pisgele kleur verandert?

     'Verandert waarin?'

     'Het wordt nu bronskleurig', zegt Voet.

     'Tja, Berry, ik blijf het hoe dan ook een gruwel en een verkrachting van de historische omgeving vinden', zeg ik', maar we hebben de strijd verloren. Verzet heeft geen zin meer, en ernaar gaan kijken verdraag ik niet.'

      'Kom een borrel drinken bij de opening', zegt Voet. Dat beloof ik niet, maar misschien moet ik het toch maar doen, al is het maar om te zien wat er terecht komt van het zichtbaar houden van de archeologische resten van het kasteel dat van de Graven van Holland was.

     In de Arkelstraat zie ik de aanstaande wethouder van Democraten Gorinchem staan. De man die in het late najaar beloofde om de bouw van het hotel terug te zullen draaien als hij en zijn partij aan de macht zouden komen (lees hier). Met een slag om de arm, weliswaar, maar toch. Hij zou Berry Voet ook helpen om een andere plek voor zijn hotel te vinden. Twee maanden later liet hij het al zitten, nog vóór de verkiezingen van 21 maart, zonder ook maar enige poging te hebben gedaan het onzalige proces terug te draaien (lees hier). Kiezersbedrog derhalve. 'Gewoon een ordinaire politicus', schreef ik toen. Sindsdien wil hij me niet meer kennen, ook vanochtend in de Arkelstraat niet. Overigens hoor je over de coalitieonderhandelingen helemaal niets. Net als altijd. De partij heeft als motto 'Minder politiek, meer ontmoeten!', maar gedraagt zich nu gewoon als iedere ordinaire politieke partij.

 

NASA lanceerde vannacht met succes de nieuwe exoplanetenjager TESS, de opvolger van de Corot- en de Kepler-satellieten, die sinds 2006/2007 al meer dan 4000 planeten bij andere sterren ontdekten. TESS gaat op kortere afstanden dan de voorgangers enige honderdduizenden sterren monitoren en zijn zoektocht zou ook enige duizenden nieuwe exoplaneten kunnen opleveren. Naar schatting 50 daarvan zouden buitenaards leven kunnen herbergen.

 

Vanmiddag breng ik dekbedden, kussens en een slaapzak naar de boot. Ons vertrek uit Gorcum nadert. De vraag rijst wel of het aanstaande maandag een goede dag is. De prognose is er een van weinig zon, veel wind en mogelijk regen (zie prognosekaart van WXCharts hierboven). De huidige warmte heeft zich dan teruggetrokken in het gebied rond de Middellandse Zee. Maar dat geldt voor de rest van de week nog meer, kou, regen en wind overheersen bij ons. Wat is wijsheid? In elk geval spreek ik alvast bij de Verkeerscentrale Dordrecht de brugopeningen af: de Merwedebrug Gorinchem 10.30 uur, de Baanhoek spoorbrug bij Sliedrecht 12.31 uur, de Verkeersbrug bij papendrecht 12.51 uur en de bruggen van Dordrecht over de Oude Maas om 13.21 uur. Terug naar boven

 

 

 

Gorinchem (230)

De laatste gegevens over opwarming op wereldschaal. NASA GISS 12-maands gemiddelde 1880 - heden, inclusief maart 2018.
De laatste gegevens over opwarming op wereldschaal. NASA GISS 12-maands gemiddelde 1880 - heden, inclusief maart 2018.

Vrijdag 20-04-2018

Nooit eerder was op 19 april zo warm als gisteren (sinds het begin van de metingen). Bovendien was het de eerste officiële zomerdag van dit jaar. Weerrecords vallen niet meer op als ze zo vaak gebroken worden, sinds de opwarming van het klimaat doorzet. In de grafiek hierboven het laatste nieuws: de NASA GISS registratie van de 12-maands gemiddelde temperaturen over 1880 - heden, inclusief de maand maart 2018. De piek van de laatste El Niño ligt achter ons, maar de temperaturen zijn niet teruggezakt naar het niveau van de jaren ervoor. Sinds 1880 is de wereldwijde opwarming bijna 1,2 graden Celsius. Let wel: de doelstelling van de klimaatakkoorden van Parijs 2015 is de opwarming in het jaar 2100 te beperken tot 2 graden (of eigenlijk 1,5). Trek je eigen conclusie. Ondertussen verscheen een recente studie naar het afsmelten van de Jakobshavn Isbræ, een grote gletscher in het westen van Groenland. Hier samengevat in The Guardian. Het komt erop neer dat het snelle afsmelten van deze en andere gletschers niet meer is te stoppen. Inertie is de oorzaak, een fenomeen dat ook geldt voor de opwarming van klimaat in het algemeen. Behalve het op korte termijn reduceren van de uitstoot van broeikasgassen zullen we ons dus moeten voorbereiden op een wereld met een meters hogere zeespiegel dan nu.

 

In lijn met het bovenstaande is het een prachtige, zomerse dag. Anna past op kleine Lina-Mae, want haar zusje gaat met papa Jeff naar de Koningsspelen en moeder Tessa werkt. Ik doe wat boodschapjes,  lees verder in Schama 2 en blijf grotendeels in de schaduw. O ja, ik breng de nieuwe wasmand naar de boot. Vanavond komen Wiger & Arina bij ons mosselen eten. Terug naar boven

Gorinchem (231)

Zaterdag 21-04-2018

De voorlaatste zomerdag vandaag, morgen komt er nog een en dan is eventjes voorbij. Maar voor maandag, als buurman Lourens en ik de boot naar Numansdorp willen varen, ziet het er minder slecht uit dan in eerdere prognoses. De regenfronten lijke die dag nog uit de buurt te blijven (zie prognosekaart hierboven), hoewwel het kouder en flink winderig zal zijn. Dat is te doen.

 

'Nederland blinkt uit in haatberichten op Facebook.' Dat is de kop boven een onthullend artikel in De Volkskrant. Dat er een hoop agressie, racisme en gewelddadigheid onder de mensen leeft, is geen nieuws, maar met FB is er een kanaal ontstaan waarin men het vrijelijk kan uiten. Een team van 1100 'moderatoren' in Berlijn moeten deze 'content' controleren en zonodig verwijderen.  In het voorjaar van 2017 waren er wereldwijd 4.500 moderatoren voor de 2 miljard gebruikers van Facebook. Dat aantal moet dit jaar groeien tot een kleine 9.000. Ze kunnen het werk namelijk niet aan. Teveel mensen voelen zich beter als ze anderen ongelimiteerd kunnen uitschelden en bedreigen.

 

Het is druk in de haven; veel passanten. Nog even wat aan boord gewerkt. Veel is er niet meer te doen. Vanmiddag krijg ik bezoek van Frans A. en Fred M., twee oude kameraden uit de Utrechtse studentenscene van 50 jaar geleden. Vanavond gaan we met zijn drieën eten bij Mykonos op de Langendijk. Terug naar boven

Gorinchem (232)

Zondag 22-04-2018

Natuurlijk is het verleden een prominent onderwerp tijdens het bezoek gisteren van de twee vrienden uit mijn Utrechtse studentenjaren. Daar kun je niets aan doen en dat hoeft ook niet: het verleden blijft altijd intrigeren. Denk nooit dat het voorbij is en dat je het snapt. Het is nooit definitief voorbij, zoals ik een paar keer terdege ervaren heb. Het gesprek leidt er zelfs toe dat ik vanochtend wat ideeën opschrijf in mijn dicht beschreven schrijfblok voor een mogelijk deel 4 van de romancyclus. Overigens hebben we ook over heel andere zaken, zoals bijvoorbeeld drankgebruik. Ik ben kennelijk de enige van de drie die hem soms nog behoorlijk weet te raken, zij het veel minder dan vroeger. Na het gezellige eten bij Mykonos op de Langendijk loop ik met ze mee naar het station, waar ze precies op tijd zijn voor de Q-liner van 21.42 uur naar Utrecht.

 

De laatste warme dag van een reeks van vijf. Er is veel pleziervaart in de haven. Op de boot spoelen we de drie watertanks door en vullen ze. Onderwijl passeert een kort onweer, twee keer gerommel en een roffelende regen bui van vijf minuten. Daarna is het weer volop zonnig, het koufront is nog niet voorbij, het blijft zonnig. Ik vervang de stootwillen op het breedste deel van het schip door de platte fenders, nodig om morgen het sluisje door te kunnen. Hierboven een laatste foto van Dulce aan het eind van de lange winterperiode 2017/2018 in Gorcum. Nu is alles gereed voor de tocht van morgen. Inschepen om 9 uur, door de sluis om 9.30 uur., de Merwedebrug om 10.30 uur.

 

's Middags lees ik in 'De melodie van de natuur' (AtlasContact, 2018) van deeltjesfysicus Ivo van Vulpen. Aanvankelijk ergert me de kinderachtige toon, alsof hij zijn best doet zo gewoon mogelijk te doen en niet geleerd, en zo dicht mogelijk te hurken op het niveau al die ongeleerde lezertjes. Later wordt het gelukkig beter. Hij wijst er terecht op dat zelfs na honderd jaar quantumtheorie nog steeds niemand begrijpt waarom electronen in het atoommodel alleen in bepaalde banen om de atoomkern kunnen bewegen. Wat belet eigenlijk dat ze er niet er tussen in kunnen zijn, zoals op veel grotere schaal bijvoorbeeld planeten in in een klassiek zonnestelsel? Wat bepaalt die quantisatie? Hier ontbreekt fundamentele kennis.

 

Half vijf. Opnieuw een korte onweersbui met een malse regenbui van vijf minuten. Daarna opnieuw zon. Terug naar boven

Gorinchem (233)

Maandag 23-04-2018

Een geslaagde tocht van Gorcum naar Numansdorp. Verslag volgt morgen.

Terug naar boven

Gorinchem (234)

Voor de spoor- en verkeersbrug over de Oude Maas bij Dordrecht ligt al een jacht te wachten. De hefbrug gaat al omhoog.
Voor de spoor- en verkeersbrug over de Oude Maas bij Dordrecht ligt al een jacht te wachten. De hefbrug gaat al omhoog.

Dinsdag 24-04-2018

Het verhaal van de tocht van gisteren. Al voor negen uur ben ik aan boord, tegelijk met buurman Lourens. Het is half bewolkt, dus ruimte voor de zon. Niet slecht, volgens de weerbureaus krijgen we vandaag geen regen. Anna heeft boterhammen gesmeerd en twee thermosflessen koffie, fruit en een zakje koekjes meegegeven. We maken de boot in orde en ik ontkoppel de walstroom. Het slotje breng ik naar het havenkantoor, morgen kan ik het liggeld over april afrekenen. Om half tien gooien we los en het kost moeite om tussen de meerpalen door uit de box te komen. Te krap, zelfs de platte fenders moeten omhoog. Ik draai naar bakboord en gebruik het wieleffect van de schroef om terugvarend recht voor de sluis te komen, die intussen openstaat. Voor me langs vaart een sloep naar binnen. Buurvrouw Joke maakt een foto van onze invaart (zie hier). Heel langzaam vaar ik de sluis in, de breedte is 4.50 meter en wij meten 4.25, het past nét (foto hier). Op de dieptemeter staat 0,0 meter, maar ik weet dat ik dan nog een paar centimeter over heb.

     Het schutten duurt kort, maar ik vergeet te kijken of we zakken of stijgen. Dat is van belang om te kunnen bepalen of we over de ondiepte aan de buitenzijde heen kunnen. Nou ja, we merken het wel. Uitvaart. Door de opening zie ik dat er juist een veerboot afvaart. Een tiental meters buiten de sluis lopen we aan de grond (foto hier). Het zal ook niet. Ik geef meer gas en langzaam sleept de motor de kiel door de modder heen, het duurt een seconde of tien en dan zijn we los. Triomfantelijk vaar ik langs de aanlegsteigers van de veerboten en rond de punt van Buiten de Waterpoort met het rivierbaken en de stenen tafelen met een gedicht van Ida Gerhardt. In de verte zien we de Merwedebrug, we hebben nog een halfuur. Het waait hier beduidend harder. We passeren de twee Gorcumse strandjes, de landtong De Punt en de invaart van de vluchthaven. Er wordt daar gebaggerd, staat op een bord aan de kant, er is beperkt ligplaats.

     Op een halve mijl voor de brug wachten we op stroom. Het is onrustig; ik draai kleine rondjes en wacht een tijd met de kop tegenstrooms. Die bedraagt bijna 1,5 knopen. De brug heeft inmiddels geen dubbel rood licht meer, maar één. Ik herinner me dat de brugopeningen hier altijd precies op tijd waren. Druk A27-verkeer raast over de brug. We voelen ons klein en straks moeten al die auto's voor ons stoppen. De brug wordt op afstand bediend, ik meen ergens op een centrale post in Rhoon. Niet lang geleden reed een vrachtwagen een van de slagbomen aan gort. Dan zien we dat er een groen licht verschijnt onder het rode. Exact op tijd, 10.30 uur. De bel gaat en het verkeer komt tot stilstand, de slagbomen zwaaien dicht, de brug gaat langzaam open en ik vaar op (foto hier). Je wil al die grote vrachtwagens en ander verkeer zo kort mogelijk ophouden. Bij onze doorvaart is de brug nog pas op 45 graden, maar dat is voor ons hoog genoeg. Niettemin verkort het de wachttijd voor het verkeer niet, want de brug moet zijn hele programma afwerken en helemaal open zijn voordat hij weer kan zakken. We varen langs de werf van Damen Shipyards en het natuurgebied Avelingen en kijken om, de brug gaat nu pas dicht. Ik denk dat het dik tien minuten duurde.

     Lourens neemt het roer over en ik schenk koffie in. We kunnen het nu kalmaan doen, we hebben twee uur de tijd om de spoorbrug van de Baanhoek bij Sliedrecht te bereiken. We varen op ons gemak rechtdoor, aan de stuurboordwal, de Nieuwe Merwede in. Op de werven liggen veel schepen voor reparatie of nieuwbouw, waaronder een flink aantal Rijncruise-schepen. Het gaat hier bepaald beter. We passeren Hardinxveld, Giessendam en Sliedrecht en zijn ondanks ons kalme gangetje een halfuur te vroeg bij de spoorbrug. We hangen wat rond in de rust van de haven van Sliedrecht en steken 12.15 uur de rivier over naar de brug. Daar rijdt juist de Arriva-trein over, maar de brug heeft al enkel rood. Deze brug wordt niet op afstand bedient en met de kijker zie ik achter het glas een figuurtje in de bedieningsruimte. Dat is iemand van spoorbeheerder Prorail. Vorig jaar op de tocht naar Gorcum lieten ze ons nog urenlang wachten. Inderdaad komt er een groen licht onder het rode, hij gaat dus vroeger draaien dan half één. Mooi. Ik heb intussen het roer weer overgenomen en vaar door de opening.

     We steken voorbij de brug weer over naar de stuurboordwal en hebben een halfuur voor de opening van de Verkeersbrug Papendrecht. Op stroom drijven we erheen. Ik meld me intussen op VHF 79 bij de Verkeerscentrale van Dordrecht. Vlak voor de brug, bij de Kooihaven aan stuurboord, roepen ze ons op. Er komt een duwbooot met een groet duwbak uitvaren, of ik die ruimte wil geven? Ik heb het al gezien en houd in. Dan krijg ik verlof om ruim voor hem langs naar de brug te varen, die ook al eén rood licht heeft. Alles verloopt heel soepel, we hebben 17 minuten om de verkeers- en spoorhefbrug van Dordrecht te bereiken. De zuidwestenwind trekt overigens flink aan, het water is woelig van wind en scheepvaart. Ik laat een groot afvarend vrachtschip voorgaan en zie erachter dat uit de haven aan de overkant ook al een boot met een duwbak uitvaart. We moeten hioer naar de bakboordover, maar die bak laat ik eerst passeren. Met een schuin oog zie ik dat er ook twee snelle rivierbussen afvaren, er is verder geen tegemoetkomende vaart of uitvaart uit de Noord, dus ik neem de sprong.

     We varen snel en recht in de wind langs de vele afgemeerde schepen, de majestueuze panden, het Groothoofd en de stadspoort, en de invaarten van de stadshavens van Dordrecht. Voor de bruggen ligt al een ander jacht te wachten (foto hierboven). Ook hier één rood licht, er komt nog een trein voorbij en dan komt er een groen licht bij, de hefbuig rijst snel omhoog, gevolgd door de verkeersbrug. Na de doorvaart zoeken we een gaatje om weer naar de stuurboordoever van de drukke Oude Maas over te varen. Daar motoren we naar de afsplitsing van de Dordtse Kil. Even later hebben we de groene oevers aan beide zijden, we naderen vakantieland. Tijd voor de lunch. Ook bel ik Waldi W. op, de eigenaar van Marina Numansdorp. Hij heeft een mooie plek voor ons, achterin aan de H-steiger. Ik breng Anna op de hoogte, die al in Numansdorp blijkt te zijn. Het duurt nog ruim een uur voor we aankomen, maar ze gaat ondertussen boodschappen in het dorp doen.

 

We varen het Hollands Diep op, ons thuiswater - hier begon ik in 1996 met varen - de harde en kille wind is weer op de kop. Schuilend onder de buiskap varen we voorbij de industrie van Moerdijk, het eiland met het depot voor baggerslib en jachthaven Noordschans naar het kleine noordelijke geultje, een snellere route dan de hoofdvaargeul. Het jacht voor ons slaat af naar de invaart voor het dorp Numansdorp, wij moeten nog een halve mijl verder richting Haringvlietbrug. In de marina is de wind weg, de haven ligt achter een oeverbos. Zonder problemen leg ik aan en Anna neemt de touwtjes aan. Snel brengen we Dulce op orde (foto hier) en begroeten Waldi op het havenkantoor. Dan de terugweg, we trotseren drie niet al te lange files en zijn om half zes in Gorcum terug. Daar is de kale box tegenover ons huis een onwennig gezicht. We borrelen gezellig met Joke & Lourens om de vlotte overtocht te vieren.

 

Vanmorgen is het koud en bewolkt. Anna vertrekt voor haar voorlopig laatste oppasdag bij Tessa. In de stad doe ik enige boodschappen voor aan boord, zoals een set 5W halogeenlampjes. Ook bezoek ik de kapper; een nieuwe, sinds een maand of twee is er een Syrische kapper op de Langendijk gekomen. Het is een aardige jongeman uit Damascus, waar hij ook kapper was en die in 2015 via Turkije en Griekenland naar ons land vluchtte. Roshin Style heet zijn zaak, die overigens van zijn vader is. Ik wens hem veel succes.

     In de middag is er nog steeds niets te zien van de voorspelde regen. Integendeel, het wordt geleidelijk steeds zonniger. Ik reken op het havenkantoor het liggeld af en lees met interesse 'Grote jongen zijn', poliltieke lessen van VVD'er Frank de Grave (samen met Jan Tromp, Boom, 2018). Dit is een van die leessen: 'De weg naar de top is gevaarlijk. Je zit in de flow. Je ziet niet dat je kunt struikelen. Maar het allergevaarlijkste is als je er bent, op de top. Dat is ongelooflijk gevaarlijk.' Hij geeft verschillende voorbeelden, waaronder Rijkman Groenink. En zichzelf natuurlijk, bijvoorbeeld toen hij al na een paar maanden onderuit ging bij de DSB Bank van Dirk Scheringa. Terug naar boven

Gorinchem (235)

Lisa en Thijs zingen samen uit volle borst voor de jarige Opa Tom. Hiep Hiep Hoera! Thijs draagt trots een Messi-shirt.
Lisa en Thijs zingen samen uit volle borst voor de jarige Opa Tom. Hiep Hiep Hoera! Thijs draagt trots een Messi-shirt.

Woensdag 25-04-2018

Mijn verjaardag dus, vandaag, nummer 71. Hoewel het vergaren van jaren steeds sneller lijkt te gaan, voel ik me toch blij dat ik deze mijlpaal meemaak in goede gezondheid, met zin in het leven en met zo'n enorm lieve vrouw als de mijne, plus ook nog juist op het tijdstip dat we ons opmaken om maandenlang te gaan varen. Alle reden voor een feestelijk gevoel, ik prijs mij gelukkig. We ontbijten met gekookte eitjes en zo. De geliefde kust me en morgen mag ik een mooi verjaardagscadeau ophalen (was niet eerder disponibel). We maken vandaag een verjaardagsbezoek bij iemand anders, maar voor we vertrekken haal ik nog even een zak medicijnen voor de komende periode bij de apotheek op de Langendijk, genoeg tot en met september.

     Het is een kille dag, maar wel droog. Vannacht vielen regenbuien. Even na half elf rijden we naar Amsterdam, naar Pijke & Floor. Omdat mijn kleinzoon Thijs jarig is op Koningsdag, een dag waarop er talrijke festiviteiten voor kinderen zijn, bezoeken we hem vandaag. Hij wordt 8 maar op Koningsdag heeft hij dus andere dingen aan zijn hoofd. We halen hem en zijn zusje Lisa van school, een mooie ouderwetse stadsschool aan vier kanten omringd door de achterkanten van hoge huizen. Trots laat hij me het schoolplein, de speelveldjes en zijn klaslokaal zien. Kijk opa, hier is mijn plaats! Hij zit vooraan, tegen de tafel van de schoolmeester aan. Ik zie een electronisch schoolbord en een rij van desktopcomputers. Het gaat overigens goed met hem op school; later zie ik een fraai rapport.

     Thuis zingen Thijs en Lisa voor de jarige opa (foto hierboven) en daarna zingen wij voor Thijs en genieten een gezellige lunch. Maar eerst pakt Thijs het cadeau uit dat we voor hem meenamen. Hij is een groot voetballiefhebber (net als zijn vader) en zijn favoriet is de FC Barcelona spits Messi. Hij draagt net zo'n shirt als Messi, zoals je op de foto ziet. We hebben voor hem twee voetbaldoelen (goals) meegebracht, zodat hij in het naastgelegen Vondelpark met zijn vriendjes echte matches kan gaan spelen. Op mijn beurt krijg ik de bekende hervertelling van Griekse mythen van Stephen Fry ('Mythos', Thomas Rap, 2018). Floor en haar gezin brengen de komende mei-vakantie in Zeeland door, vlakbij Veere. We spreken af dat wij daar met de boot zullen heenvaren om elkaar weer te treffen.

     Even na twee uur rijden we naar Gorcum terug. Onderweg krijgen we een paar felle buien over ons heen. Nu schijnt de zon weer. Thuis zie ik een groot aantal felicitaties op sociale media en per email. Iedereen bedankt voor de goede wensen!  Ik kijk en luister naar het debat in de Tweede Kamer over de memo's over de afschaffing van de dividendbelasting. Vanavond gaan we samen eten bij De Knijp op de Langendijk. Terug naar boven