sailing-dulce.nl

Logboek 2013/3 Kreta>SiciliŽ

Uitsnede uit een kaart van 1552, getekend en ingekleurd door Sebastian MŁnster in Bazel
Uitsnede uit een kaart van 1552, getekend en ingekleurd door Sebastian MŁnster in Bazel

 

Direct naar

het laatste

verslag

 

De kaartuitsnede hiernaast toont een groot deel van het gebied, dat we deze zomer gaan verkennen. De Peloponnesos, het grootste schiereiland van Griekenland. Er liggen veel oude steden op, zoals het eens gevreesde Sparta, de rivaal van Athene, en het er dichtbij gelegen Mystras met indrukwekkende ruïnes.

 

Het is onze bedoeling om vanaf Kreta al eielnd-hoppend naar de oostkust van de Peloponnesos te gaan en daarna om het hele schiereiland heen naar de Ionische eilanden te zeilen. Daar zien we wel weer verder.

Aghios NikolŠos (10)

Kostas controleert of de glasvezelmatjes voldoende vlak zijn
Kostas controleert of de glasvezelmatjes voldoende vlak zijn

Maandag 01-07-2013

Het blijft lang hard waaien, vannacht. Om kwart voor drie ben ik even wakker. De wind is weg. Ook vanochtend blijft hij weg, maar na het middaguur staat er weer een vlagerige Bf 6 uit het westen. De weerkaartjes tonen dat het nog tot donderdag zo blijft.

 

Kostas komt de nieuwe glasvezelmatjes bijschuren. Het oppervlak moet helemaal vlak zijn, gelijk met de scheepshuid eromheen (foto hiernaast) Anders kreeg je turbulenties en kolkingen in het water, die remmend werken. Daarna smeert hij het dicht met een laag epoxy. Als die morgen goed droog is, kunnen er een paar lagen antifouling overheen en is de zaak klaar. Van buiten, althans. Als we deze week te water liggen, kan hij de zaak van binnen afmaken. Kostas heeft ook het keurig opgeknapte doorstap-plateautje naar het zwemplatform bij zich. Als het meezit, kunnen we misschien woensdagochtend - vanwege de harde wind - in het water getild worden.

 

We doen boodschappen in het nabije supermarktje en bij Wind Hellas liggen drie schrapkaartjes klaar, goed voor drie maanden Internet via de data-SIMkaart in de dongle. Je schrapt een strookje schoon en SMS't de code eronder naar Wind en daarmee activeer je steeds 30 dagen toegang tot het mobiele netwerk. Handig en geen gezeur met ongeschikte of beveiligde WiFi-netwerkjes.

 

Jansen Steur weer in het nieuws. Vandaag was de derde regiezitting van de rechtbank in Almelo. De onzalige ex-neuroloog is er zelf opnieuw niet, maar zijn advokaat meldt dat hij nu bereid is tot een gedragsonderzoek. Daarvoor heeft hijzelf een psychiater gevonden en de rechter staat dat toe. Ongelooflijk! Hoe kan de rechter daarin trappen? Ik heb dat eerder meegemaakt, in januari 2004. Die psychiater - JS had hem zelf uitgekozen, wie weet was het dezelfde - verklaarde JS gezond en in staat zijn praktijk te hervatten! Ik heb dat oordeel toen naast me neergelegd en ging door hem te verwijderen uit het ziekenhuis. Nu verwacht ik overigens dat JS er ditmaal meer bij gebaat is dat hij ziek verklaard wordt. Ziek en dus niet toerekeningsvatbaar. Einde casus JS. Ik kan me niet voorstellen dat het OM hiermee instemde, maar kennelijk is dat zo.

 

Ondertussen is het heetste deel van de dag aangebroken. In de schaduw onder de bimini is het door de wind redelijk toeven. Ik ga verder met de correcties en verbeteringen van deel 2 van mijn boek. Tegen vijf uur gaan we zwemmen bij het strandje. Meer is er vandaag niet te melden. Terug naar boven

Aghios NikolŠos (11)

Onze Dulce in de kraan boven het kraangat
Onze Dulce in de kraan boven het kraangat

Dinsdag 02-07-2013

's Ochtends begint Kostas met het gladschuren van het epoxylaagje op de herstelde plek. Daarna brengt een paar lagen antifouling aan. Hij heeft met kraanmeester Roussos afgesproken dat we om vier uur vanmiddag in het water worden gekraand. Met enige bezorgdheid kijken we naar de wind: nog steeds hard uit het westen. Met Kostas haal ik ons herstelde roer op uit zijn werkplaats. Het is te zwaar om alleen te dragen. We leggen het plat naast de boot over twee tonnen. Ook het roer krijgt een nieuwe laag antifouling (foto hier)

 

Op het kantoor van de marina betaal ik voor het kranen, het opgebokt op de werf staan en het water dat we gebruikten. Een fors bedrag. De electriciteit komt er morgen nog bij. Na betaling krijg ik het briefje voor Roussos, pas als hij dat heeft gaat hij kranen. We krijgen een plek op de B-steiger, die ik even inspecteer. Je weet nooit of er niet toch iemand ligt. Ondertussen vangt Kostas in de ruimte onder de kajuitbank, waar de boiler stond, de aan- en afvoerslangen van de hete koelvloeistof van de motor met elkaar te verbinden (foto hier) De verbinding maken we met tie-rips vast, zodat hij niet rond kan slingeren. Daarna doen we een poging om eventuele lucht uit die slangen te verwijderen. Daar toe maken we er bij de motor eentje los en gieten er koelvloeistof in met een trechter. Het werkt helaas niet; het vloeistofniveau zakt niet. Nou ja, laat maar, we zien wel wat er gebeurt als straks de motor loop. Misschien zit er helemaal geen lucht in. Kostas begint aan het wegschuren van de verflaag aan de binnenzijde van de zwakke plek, onder het bed in de voorhut. Er wordt een donkere plek in het laminaat zichtbaar, waar volgens Kostas water heeft gezeten (foto hier) Ans en ik leggen op het dek de landvasten klaar en hangen de stootwillen buiten.

 

Zo gaat de dag voorbij. De wind neemt niet af. Kostas slaat de roerstangmanchet in het roergat. Dat valt niet mee, door al die maanden is het mogelijk ietwat uitgezet. Daarom verzint hij een nieuwe techniek. Met behulp van een bok van Roussos en een houtblok dwingt hij de manchet het gat in (foto hier) Zeer vindingrijk. Om half vijf komt Roussos met de kraan aanrijden. Met grote voorzichtigheid hangt hij de boot in de hijsbanden en hijst hem hoger, zodat het roer in de manchet van het roergat getild kan worden. De windgenerator kan hij net ontzien (foto hier) Snel schroef ik binnen het logwieltje in de bodem van het onderwaterschip. Kostas en Roussos tillen het roer op zijn plaats (foto hier) en Kostas gaat binnen aan het werk om het vast te maken. Ans blijft aan boord, terwijl we langzaam over de werf naar het kraangat rijden (foto hier)

 

Na twee maanden op het droge zakt Dulce langzaam in haar element terug (foto hierboven) Ik klim aan boord en 'melk' water in de schroefaspakking. Ooit vergat ik dat en toen begon hij allengs te lekken en moesten we de wal op om hem te vervangen. Dat was ik Levkas, herinner ik me. Ans is druk bezig met de schoonmaak in de kajuit terwijl ik Kostas help bij het aanleggen van het roerkwadarant, de stuurkabels, de roetstandvoeler en de aandrijfunit van de stuurautomaat. Het gaat vlot alleen moet er wat speling uit het stuurwiel gehaald worden. Het draait ook iets zwaarder dan vroeger, maar dat wordt wel minder.

 

Ja, en dan is het grote ogenblik aangebroken, het starten van de motor. Die slaat terstond aan, de brave borst! Er komen flinke gutsen vuilbruin koelwater uit de uitlaat, maar na een minuutje is het schoon. Triomfantelijk stuur ik het kraangat uit en vaar naar de B-steiger. Daar vaar ik achteruit naar binnen en schuif de boot op de vrije plaats. Helaas, door een stommiteit van de marinero krijgen we het hulplijntje van de mooring-lijn in de schroef. Ook dat nog! Kostas gaat in een van mijn zwembroeken te water: de lijn is al stukgesneden door het mes op onze schroefas en is gemakkelijk vrij te maken. Een onschuldig restje blijft zitten aan de schroefasanode, maar kan geen kwaad, we zullen het vanzelf kwijtraken.

'

Ik leg de loopplank uit en koppel de walstroom aan. Kostas vertrekt en wij nemen een glas wijn. We hebben geen zin meer om uit eten te gaan of te koken. Een Franssprekend jongetje  komt naar ons kijken. Hij heet Pietje, voorwaar geen Franse naam. Hij blijkt afkomstig van de boot naast ons, een Zwitsers jacht. Aan boord een gemengd Nederlands/Zwitsers gezin, dat ons op de borrel noodt. Kees & Pascal, aardige mensen, zij is fysiotherapeute en hij graveur van unieke horlogeplaten. Eén zo'n horloge kost 60.000 euro! Kijk hier maar eens! Daar hebben we niet van terug. Terug naar boven

Aghios NikolŠos (12)

Een kalme dag aan de steiger
Een kalme dag aan de steiger

Woensdag 03-07-2013

Het is me de afgelopen dagen niet ontgaan: het uur van de waarheid lijkt geslagen voor de Egyptische president Morsi. De Volkskrant houdt een live-verslag van de ontwikkelingen bij. Een ultimatum van het leger loop echter vanmiddag af, zonder dat er meteen ingegrepen wordt. Lastige situatie, Morsi mag claimen dat hij demokratisch verkozen werd, maar hij maakt geen werk van de broodnodige hervormingen, vooral in de economie. Demonstranten op het Tahrirplein spreken van 'het Mubarak-moment'. Maar het leger is een dubieuze bondgenoot.

 

Vannacht en vandaag nog altijd dezelfde harde westenwind. We doen het kalm aan, om bij te komen van de inspanningen van gisteren en natuurlijk ook van de borrel bij de buren gisteravond. Kostas verwachten we niet eerder dan in het begin van de avond. Om vijf uur zwemmen bij het strandje. Ik doe wat boodschappen en bel mijn jongste zoon Bas. Die wordt vandaag 23. Helaas neemt hij niet op. Later nog eens proberen. Dat is het voor vandaag. Terug naar boven

Aghios NikolŠos (13)

Kostas repareert met glasvezelmatjes en epoxy de zwakke plek onder het bed in de voorhut
Kostas repareert met glasvezelmatjes en epoxy de zwakke plek onder het bed in de voorhut

Donderdag 04-07-2013

Gisteravond toch nog Bas aan de lijn. En president Morsi is inderdaad afgezet door het leger. Het eerste vind ik voor even belangrijker dan het tweede. Vannacht weinig wind, vanmorgen begint het donderse waaien weer. In de middag loopt het zelfs op tot een vette Bf 6.

 

Kostas belde af, gisteravond, maar vanmorgen is hij er al vroeg. Hij maakt de klus aan de scheepshuid onder het bed in de voorhut af (foto hiernaast) We zien zijn rekening met enige vrees tegemoet; die komt hij zaterdag brengen. Godzijdank kunnen we een paar uur later, als de zaak gedroogd is, de rotzooi in de kajuit - die in de vakken onder het bed hoort - opruimen. In de catacomben van het voorschip duikt een oud, ietwat verroest radiootje op. Ooit bestemd voor een gast in de voorhut, en vergeten. Ondanks de corrosie werkt het nog! Er ontstaat een enorme schoonmaakwoede, vooral bij Ans. We spuiten de boot grondig af. Ongelooflijk hoeveel zand en vuil eraf komt! Binnen lukt het me om het voorste pomptoiletje weer aan de gang te krijgen (dat deed het na de tewaterlating niet) helaas breekt de toiletbril af, dus daar moeten we een keer een nieuwe voor kopen. Op advies van Fons check ik of er lekkages zijn bij de nieuwe afsluiters; dat is niet het geval, dus daar mag hij trots op zijn.

 

Hitte en harde wind, dat is het recept van vanmiddag. Door die wind is het in de kuip wel uit te houden. In de prognoses blijft het nog zo tot na het weekeinde. 'Kreta en verder', heet deze pagina; vooralsnog zijn we helaas nog geen mijl verder. Een aantal uren werk ik verder aan correcties en verbeteringen in deel 2 van mijn boek. We maken een afspraak met Chris & Pauline, aardige mensen die we destijds in het Turkse Finike leerden kennen, om morgen met de bus naar hun huis in de buurt van Mochlos te gaan. Zometeen zwemmen. Terug naar boven

Aghios NikolŠos (14)

Ans met Chris & Pauline voor hun huis in Kavousi
Ans met Chris & Pauline voor hun huis in Kavousi

Vrijdag 05-07-2013

Vanmorgen lopend naar het busstation, vlakbij het ziekenhuis van Aghios N. Het is winderig als altijd. We nemen bus 135 richting Sitia. Een riante bus die de prachtige slingerweg langs de grote Baai van Mirabello volgt naar het zuiden en later afbuigt naar het oosten. Een dramatisch mooi landschap met hoge, kale bergen en een diepblauwe zee. In het dorp Kavouzi stappen we uit. Bij de halte staan Pauline & Chris ons op te wachten. Hun boot ligt nu in Leros op de wal en ze hebben nog een appartement in Scheveningen. We klimmen de smalle straatjes en steegjes op naar hun huis (foto hiernaast) Nou ja, huis, huizen eigenlijk met een gezamenlijk oppervlak van 600 m2. Gedeelten ervan, zoals een badkamer, zijn vernuftig in de rotsen uitgehouwen. Knusse terrasjes met onverwachte doorkijkjes en uitzichten op de bergen. Heel veel ervan moet nog opgeknapt worden, maar ze zijn vol goede moed.

 

Ze rijden ons naar een taverna in het dorpje Mogloss aan zee. De eigenaar hebben ze in de 15 jaar dat ze hier wonen, goed leren kennen.  Hij maakt een foto van ons (vooruit, weer eens een eetfoto, zie hier)Er komen mezes op tafel, kleine hapjes die je grotendeels met je vingers eet: octopus, gegrillde sardientjes, taramasalata (viskuitsalade), inktvisringen, in het zuur ingelegde visjes, tapenade van zwarte olijven en Griekse salade met feta. Een en ander afgesloten met een giftig glas zeer sterke raki. Zo brengen we gemakkelijk een aantal uren door met smullen en vrolijke gesprekken. We mogen elkaar graag.

 

Na de uitvoerige lunch rijden we ons naar een rotswand, waar je na een niet geheel ongevaarlijke klim, fossielen ziet van zeeëgels van een onvoorstelbare 28 miljoen jaar oud (hier 4 foto's) Nog vóór het Mioceen. De helling zit vol zeer stekelige, dorre planten zodat ik mijn enkels tot bloedens openhaal, maar voor de wetenschap moet je wat over hebben. Aan een nabij strandje zetten we ons weer aan de tafel van een taverna. Aan de achterkant is een kraan waar ik het bloed van mijn benen was. Ook deze eigenaar zet lekkers op tafel, waaronder verrukkelijke stukjes lever, heerlijk aangemaakt met veldkruiden. Voor ons raast de branding in de harde wind, maar toch is het aangenaam, een glas koude retsina in de hand, je zou hier urenlang kunnen toeven. We praten over filosofie, wetenschap, en wat niet al. Zij zijn geologen en ze vinden mij - als dokter - een typische leven-wetenschapper. Maar we zijn het er gloeiend over eens dat de evolutie een ongericht proces is. Enzovoorts. Van zulke gesprekken zou je opnames moeten maken, maar juist het feit dat dat niet gebeurt, maakt het zo waardevol. Ook praten we over onze voorgenomen tocht naar de Peloponnesos. 'Jullie zijn te laat om van hier naar het westen te gaan', zegt Chris, 'die harde westenwind is normaal voor de zomermaanden en neemt zelden af. Je komt er niet tegen in.' Ik was er al bang voor geworden, toen het afgelopen week zo bleef waaien. 'Beter is om aan de wind naar het eiland Astipalia te zeilen en vandaar stukjes naar het westen te hoppen langs de eilanden.' Astipalaia, daar kwamen we vandaan toen we vorig jaar naar Kreta voeren. Ik denk dat Chris gelijk heeft. Tegelijk hopen we op een weather window naar het westen.

 

Op een terrasje bij de bushalte wachten we op de bus en missen hem bijna. Om half acht zijn we terug in Aghios N. Een geweldige dag was het! Terug naar boven

Aghios NikolŠos (15)

Het lijmen van de achterkant van ons oude bijbootje
Het lijmen van de achterkant van ons oude bijbootje

Zaterdag 06-07-2013

De wind loopt vandaag op tot Bf 7. Al een dikke week arriveert noch vertrekt er iemand uit de haven. Er is meer bewolking dan anders. De Grieken vinden het vreemd, in deze tijd van het jaar hoort de hemel iedere dag wolkenloos te zijn. Enfin, het is niet zo warm meer, dus vat ik de klus aan om onze oude dinghy verder te repareren. Aan de achterzijde is de stof los van de plank aan de achterzijde geraakt. Dat moet geplakt worden. Volgt een zoektocht naar de dure polyesterlijm, die ik de vorige keer gebruikte. Uiteraard vindt Ans hem. Helaas is de vloeistof in het potje met 'activator' hard geworden. Ik heb er bezwaar tegen om nog eens van dat dure spul te kopen, want die potjes Activator kun je uiteraard niet los krijgen. In het blikje zit nog voldoende lijm. Ik schraap zoveel mogelijk gestolde Activator los en meng het door de lijm, die ik in de onderste helft van een plastic waterflesje goot. Er is altijd een kans dat het werkt, nietwaar? De aanschaf van een nieuw bijbootje kunnen we ons niet veroorloven.

 

Het eindproduct van het mengproces smeer ik binnen de gestelde tijd (10 minuten) op de beide, te lijmen oppervlakken. Met veel geduld houd ik ze tien minuten tegen elkaar geperst. Dan laat ik het los en zie, het blijft aan elkaar zitten. Dat is nog geen garantie, het spul moet 72 uur drogen. Vanwege de harde wind bind ik de dinghy vast aan de steiger. We gaan boodschappen doen, vanavond krijgen we de buren Kees & Pascale op visite met hun zonen Daan en Pietje. Bij terugkeer ligt de dinghy nog op zijn plek en de gelijmde delen zitten nog aan elkaar. Dat geeft moed.

 

's Middags komt Kostas langs. Hij komt voor de afrekening en hij heeft zijn vrouw en zijn dochtertje Nefeli meegebracht. Die is duidelijk niet ziek meer. De afrekening bedraagt de reeds verwachte rib uit het lijf, het is niet anders, we zijn tevreden over het werk dat nodig was en dat hij goed heeft geklaard.

 

De rest van de dag werk ik aan de correcties en verbeteringen van deel 2 van mijn boek. Eind van de middag lijkt de wind af te nemen. Morgen zal hij weer terugkeren. In Nederland is het een mooi, zomers weekeinde. In Gorcum treft het Hippiefestival op Buiten de Waterpoort het. Jammer dat we er dit jaar niet bij zijn. In Egypte is de situatie gevaarlijk en onduidelijk. Geen van beide partijen, de Moslimbroederschap en de demokratisch-seculiere oppositie, is sterk genoeg om de overhand te krijgen. Dus heeft het leger, dat toch al 90% van alles in Egypte bezit, het voor het zeggen. En dus zal er niets veranderen. Terug naar boven

Aghios NikolŠos (16)

Op het terras van AsterŪa aan de oude haven
Op het terras van AsterŪa aan de oude haven

Zondag 07-07-2013

De zondag passeert in - eh - gepaste zondagsrust. Niet qua wind, met noordwest Bf 5 - 6 en uithalen naar 7 is het niet erg rustig. Ik test de nieuwe SPX-30 koerscomputer. De stuurautomaat werkt, maar de streepjes van de roeraanwijzer op het klokje gaan naar rechts als ik naar bakboord stuur. Hm. Dat kan misschien verholpen worden door de rode en de zwarte draad van de electromotor om te draaien. Dat is zo gebeurd, maar nu stuurt de automaat de boot 180o verkeerd. Dus zet ik de draden maar weer terug. Met die tegendraadse streepjes op het display kan ik wel leven, zolang de automaat maar goed stuurt. Daarna verdiep ik me in de eigenaardigheden van de diverse calibraties: de user calibation, de seatrial calibration en de dealer calibration. In de laatste stel ik de roeruitslag bij en stel ik in dat we een 'zeilschip' zijn. De andere aanpassingen en instellingen, zoals me name de calibratie van de deviatie en de kompaskoers, kunnen pas onder het varen gebeuren. Verder stuur ik per mail een reserveringsaanvraag voor de komende winter naar Marina di Ragusa op Sicilië.

 

We lopen naar de oude haven om een uurtje door te brengen met ijskoffie en vers geperst sinaasappelsap op het terras van Astería (foto hierbij) Waar kennen we die plek ook al weer van? Precies, van linksboven iedere pagina, afgelopen herfst gemaakt. Niets veranderd. We kijken naar de voorbijgangers. Meer dan de helft van de passerende toeristen is zwaarlijvig en een kwart loopt hier, midden in de stad, in indecent ontklede staat. Waarom kon me dat vroeger niks schelen en vind ik het nu aanstotelijk? De lachwekkende tatoeages, de ridicule baseballpetjes, de domme blik, de vetrollen, de gruwzame lijfsbeharing - het is alsof er massa's doorvoede mensapen (pongienen) rondlopen. 'Nou, zo is het wel weer genoeg', zegt Ans, 'kijk trouwens naar jezelf.' Ze heeft als zo vaak gelijk.

 

Ik bestudeer de weerkaartjes. De harde westenwind lijkt zich rond Aghios N. en de Baai van Mirabello te concentreren. Bij Heraklion waait het bijvoorbeeld beduidend minder hard. Is er sprake van een lokaal effect? Aan het eind van de middag gaan we zwemmen. Het valt op dat vandaag na vijf uur de wind mindert. We bedenken dat we over een paar dagen vertrekken kunnen, rond vijf uur, om in Elounda het anker uit te gooien. De komende dagen verder fourageren, dus. Van Marina di Ragusa is er een verzoek een paspoort en de scheepspapieren te mailen, hetgeen ik doe, en een aanbetaling van 30% te doen van het liggeld over zeven maanden. Dat is schappelijk: € 1320 incl. BTW. Daarvoor zullen ze een contract mailen. Later komt er bericht dat ze mijn documenten niet kunnen lezen. Huh? Teveel attachments tegelijk gestuurd? Op proef stuur ik er slechts één in een nieuwe mail. Terug naar boven

Aghios NikolŠos (17)

Display van de nieuwe stuurautomaat. De streepjes van de roerstandaanwijzer staan aan de goede kant (rechtsonder)
Display van de nieuwe stuurautomaat. De streepjes van de roerstandaanwijzer staan aan de goede kant (rechtsonder)

Maandag 08-07-2013

vanmorgen gaat de telefoon: Fons. 'Ik heb je verslag van gisteren gelezen', zegt hij, 'maar je moet niet de zwarte en de rode draden van de koerscomputer verwisselen, maar de de rode en de groene van "rudder" op het stekkerblokje.' Oh! Ik had er al vrede mee dat die streepjes op het display aan de verkeerde kant zaten, maar dit is natuurlijk veel beter. Ik ga meteen aan de slag. Nu lijken de streepjes onderaan het display ietwat te aarzelen, ze springen heen en weer. Ik zet de stuurautomaat aan en die begint het stuurwiel helemaal rond te draaien. Dit is niet goed. Als ik nu eens....die rode en die zwarte van 'motor' opnieuw omdraai? Kijk, het helpt meteen (zie foto hiernaast) en de automaat stuurt weer rechtuit. Met dank aan Fons!

 

Nu wordt de geest over mij vaardig en ik test meteen de werking van de radar, de kaartplotter, de GPS en de AIS. Alles perfect in orde. Er is iets merkwaardigs aan de hand, vanmorgen. Op de gebruikelijke tijd, tussen zeven en halfacht, wil de westenwind opsteken. Maar na een paar pogingen geeft hij het op! En komt niet meer terug, terwijl Radio Irakleio op de Navtex West Bf 5 - 6 geeft voor vandaag. Gedurende de ochtend draait de wind wat rond zonder zich ergens te zetten. Eigenlijk zouden we nu moeten vertrekken, ware het niet dat morgen Pauline & Chris zullen langskomen. Overigens zouden we niet eens kunnen vertrekken, want het havenkantoor is vandaag dicht. We kunnen dus niet afrekenen. De haven is van de gemeente en de ambtenaren staken tegen de regering - die juist vandaag een accoord bereikt met de Europese Trojka. De lonen van ambtenaren moeten verder omlaag, heeft de trojka gezegd, en het aantal overheidsfunctionarissen moet nog meer worden teruggebracht. In Athene hebben leden van de ambtenarenbond de burgemeester aangevallen. Je zou natuurlijk ondanks die staking weg kunnen gaan. Moeten ze maar niet staken...maar dat wordt niet gewaardeerd en je krijgt gegarandeerd de kustwacht achter je broek.

 

Door de weinige wind is het een warme dag. Noopt tot een keer extra zwemmen aan het strandje. Op straat trekt een demonstratie van stakende ambtenaren voorbij. In de middag wakkert de wind af en toe weer aan, uit het westen. Maar het blijft bij vlagen.

 

Is de economische ellende nu de schuld van de Grieken zelf? Natuurlijk voor een deel wel. Weinigen betalen hier belasting; alles gaat nog steeds zonder bonnetje en zonder BTW-afdracht. Maar ik ben ervan overtuigd dat de toelating van Griekenland tot de euro een politiek besluit was met toegeknepen ogen. Dat de Grieken sjoemelenden en volstrekt niet konden kwalificeren, was bekend. Toch werden ze toegelaten. Nu moeten we ze redden én in het gareel dwingen. Terug naar boven

Aghios NikolŠos (18)

Alles klappert en wappert
Alles klappert en wappert

Dinsdag 09-07-2013

Gisteravond aten we hoog boven het fameuze meertje van Aghios N. bij het Hollands Restaurant, een plaats waar je ondermeer kroketten, loempia's en frikandel speciaal kunt eten. Dat is natuurlijk aardig voor een keer en het uitzicht over het meertje en de haven is mooi. De zaak zou al eens failliet zijn gegaan en is onlangs weer opgestart. We zijn de enige gasten. De pepersteak is beroerd, taai en zenig. De Nederlandse jongen die bedient klaagt dat ze sinds de grote vlucht van all-inclusive reiscontracten, nauwelijks aanloop meer krijgen. Wij worden er ook niet vrolijk van. Voor een afzakker, pardon, oppepper lopen we naar Lucia Jongbloed van de Toedeledoki Bar.

 

Vanmorgen lijkt de wind de verloren dag van gisteren te willen inhalen. In volle kracht dondert hij met felle uithalen over de haven. De wanten loeien en krijsen dat horen en zien je vergaat. Alles klappert en wappert (foto hiernaast) Het waait Bf 7 met uithalen naar 8. Goed dat we gisteren niet zijn weggegaan. We lopen naar het havenkantoortje om een verlenging van ons contract te bespreken, maar het is alweer gesloten. De gemeenteambtenaren hebben een actievergadering. Dan niet. Om drie uur komen Pauline & Chris langs.Met hen eten we een pizza bij Ela Pizzeria aan het strandje. Een garnalenpizza waar op verzoek van onze ervaren vrienden extra knoflook (σκόρδο, scordo) is toegevoegd. Smaakt werkelijk stukken beter. We drinken er retsina bij en brengen er enige genoeglijke uurtjes door.

 

Thuis werk ik de correctie van deel 2 van mijn boek af. In de komende dagen moet ik alle verbeteringen in het Word-bestand aanbrengen. Tenzij de meltemi gaat liggen; dan varen we alsnog af. Terug naar boven

page loading