Logboek 2008/1 (Lagos>Corsica)

Kaart van de wereld door Herodotus
Kaart van de wereld door Herodotus


Direct naar
het laatste
bericht


De opzet is hetzelfde als bij het vorige Reislogboek. Dus in chronologische volgorde. Klik op de bovenstaande link voor het laatste verslag.


Omdat we dit jaar de Middellandse Zee gaan verkennen, staat hiernaast een kaart ervan. Het is een oude wereldkaart uit de vijfde eeuw voor Christus, van de hand van de grote Griekse reiziger en historicus Herodotus. De Middellandse Zee ligt precies in het midden en vormt het centrum van de wereld. Daar komt waarschijnlijk de naam ook vandaan: de zee media terra, midden van de aarde. Voor Herodotus was de wereld plat. Hij is ook nog niet helemaal los van het concept van een symmetrische, cirkelvormige wereld, aan de randen waarvan barbaren en vreemde wezens leven. Zie bijvoorbeeld hoe de Donau en de Nijl allebei vanuit het westen afvloeien en elkaars spiegelbeeld vormen om de lengteas van de Middellandse Zee. Lees meer op de site van Livius

Nieuwjaarswens, vervaardigd door site-lezer Wim van Heel
Nieuwjaarswens, vervaardigd door site-lezer Wim van Heel

Lagos (72)

Nazit jaarwisseling aan boord van J&B: vlnr. Marina, Jaap, Ans, Jos en Diana. Linksonder Wiebe
Nazit jaarwisseling aan boord van J&B: vlnr. Marina, Jaap, Ans, Jos en Diana. Linksonder Wiebe

Dinsdag 01-01-2008
Gisteren, eind van de middag, lopen we terug naar de haven om ons aan boord netjes aan te kleden voor het feest vanavond in restaurant "O Mandarim" De eigenares had zeilster Anneke, die hier tijdelijk in een huis op de heuvel woont, gevraagd of iedereen contant wilde afrekenen. Dus proberen we onderweg ettelijke pin-automaten, maar ze zijn allemaal leeg. Geen nood, denk ik, op 1e Kerstdag kon ik ook afrekenen met mijn credit-card.
Om half acht bestijgen we met zijn allen de steile heuvel naar O Mandarim. Gelukkig is het eten ditmaal voortreffelijk, vooral het buffet met tal van oosterse gerechten. De Nederlandse tafel telt 20 personen. Aan de andere tafels zitten vooral Engelsen. De twee musici spelen uitstekende retro-pop. Vele heildronken worden uitgebracht. Uit grote wortels zijn kunstige vogels gesneden met lange, wuivende staarten. Ietwat balorig bijt ik er een de kop af. Direct na elf uur gaat iedereen bellen, in Holland is de jaarwisseling immers een uur eerder. We bellen met onze kinderen, maar het lukt niet om ieder aan de lijn te krijgen. Het laatste uur is snel om. We omarmen elkander, Ans en ik wensen onszelf een opnieuw gelukkig jaar. Alerte vrienden sturen ons SMS´jes met gelukwensen, het is bij hen al één uur geweest. Vanaf het balkon kijken we naar het vuurwerk. Omdat we bovenop een heuvel zitten is het goed te zien. In Lagos is het snel voorbij, in het oosten in Alvor hebben ze er meer werk van gemaakt. (Terzijde: al dagen verwonderen we ons erover dat niemand op straat rotjes en ander knalwerk afsteekt. Kennelijk hebben de Portugezen die gewoonte niet. Ook na het vuurwerk is het direct rustig)

Terug in de zaal breken tot onze verbazing de Engelsen al op. De eigenares maant iedereen te vertrekken. Na de jaarwisseling kennelijk geen gezellige nazit. Ook de musici, die verder wilden spelen, worden weggestuurd. We staan verbluft te kijken. Bij het afrekenen kan ik niet betalen met mijn credit-card. Waarom niet? Vorige keer kon het wel. Er staat trouwens op de toegangsdeur dat het kan. Nee, beslist de eigenares. (Het vermoeden rijst dat ze haar inkomsten van vanavond niet aan de belasting opgeeft en haar personeel zwart betaalt) Ik word nijdig, ook al pissig om het afkappen van de gezellige avond, en vertel haar dat ik nooit meer terugkom en dat ze haar geld morgen maar bij ons op de boot moet komen halen. Anneke, die alles georganiseerd heeft, zit ermee in haar maag. Ik zeg dat ze er niet haar probleem van moet maken, maar de lieverd wil het geld voorschieten. De eigenares neemt het met afgemeten gezicht van haar in ontvangst. We vertrekken, nog steeds verontwaardigd, en lopen de heuvel af. We hebben nog behoefte aan een nazit en doen de South Bar op de haven aan. Het is er niet te harden van de herrie. Jan & Baukjen bieden aan om gezellig na te borrelen bij hen op de J&B. Aldus geschiedt (zie foto) We halen wijn en en keuvelen na tot half drie. Er is ondermeer een vrolijk debat over de vraag of mannen onvermijdelijk naar de borsten van vrouwen kijken. Dus of ze willen of niet. Een curieuze jaarwisseling, al met al. Klik hier voor een zestal foto´s.

Vandaag is het zonnig. Ik schroef direct de nieuwe scheurkalender 2008 op het plankje in de kajuit, ditmaal eentje met recepten en culinaire wetenswaardigheden. Die van 2007 ging over meteorologie maar was tamelijk saai (b.v. de tien koudste decembermaanden in het verleden, e.d.) Na een laat ontbijt lopen we naar het strand. Er staat een frisse wind en geleidelijk gaan wolken uit het westen overtrekken. Voor de komende dagen worden regen met onweer en harde wind verwacht, als er een koufront overftrekt. De barometer loopt terug. Toch is het nog een aangename middag op het strand. Foto hier. Terug aan boord doen Ans en ik (bij uitzondering) een seniorendutje terwijl Wiebe en Marina twee gevulde pin-atomaten opsporen zodat we morgen Anneke kunnen terugbetalen.

Lagos (73)

Gert hangt me de versierselen om van de Zeilen Vertrekkerssite van de maand. (foto Marina met haar mobieltje)
Gert hangt me de versierselen om van de Zeilen Vertrekkerssite van de maand. (foto Marina met haar mobieltje)

02-01-2007
Gisteravond zitten we een lekkere pastaschotel van Ans te eten, als er geklopt wordt. Het zijn Anjès & Gert Reedijk van de Breeze. Ze zijn vijf weken naar Holland geweest en komen nu voor twee weken naar Lagos. Ze schuiven aan en het is heel gezellig. Dan staan ze opeens op en trekken een plechtig gezicht. Anjès haalt een geimproviseerde medaille met een lint tevoorschijn. Gert hangt hem om mijn nek en verklaart plechtig dat het maandblad Zeilen onze website heeft uitgeroepen tot "vertrekkerssite van de maand" Dat is een verrassing! Vlak voor hun vertrek lag het nieuwe nummer in de bus. Het januari-nummer, denk ik. Ze bladerden hem even snel door en zagen het berichtje. Mijn schoonzusje Marina legt de plechtigheid vast met haar mobieltje (zie bijgaande foto) Uiteraard moet erop gedronken worden.

Vannacht veel regen en een straffe zuidwestenwind. Voor het slapen check ik nog even alle landvasten. ´s Ochtends klaart het wat op maar de zuidwestenwind blijft doorstaan. Wiebe & Marina trekken de stad in. We verwachten later vandaag nog meer regen.
In de middag zoek ik op Internet naar sites over de "foute kathedraalboom" oftewel de Eriobotrya Japonica, zoals sitelezeres Marie Louïse Niemeijer een paar dagen geleden suggereerde. Ze blijkt gelijk te hebben! Ik vul het stukje in de rubriek Beschouwingen aan met een foto en de nieuwe gegevens (klik hierTerug naar boven

Lagos (74)

Afscheid van Wiebe & Marina, O Cantinha do Mar. Vlnr. AnjŤs, Tom, Ans, achterin Wiebe, vooraan Gert, daarachter Marina
Afscheid van Wiebe & Marina, O Cantinha do Mar. Vlnr. AnjŤs, Tom, Ans, achterin Wiebe, vooraan Gert, daarachter Marina

03-01-2008
Gister, eind van de middag, borrelen we bij Gert & Anjès op de Breeze. Voor het afscheidsdiner van Wiebe & Marina lopen we daarna naar ons favoriete restaurantje in het centrum: O Cantinha do Mar. Gert & Anjès gaan mee. Het eten is heerlijk en de hele avond is trouwens heerlijk. Zie de foto hierbij en (groter) hier. Prachtige - en oeverloze - debatten over waarheid, wetenschap, haptonomie, psy-fenomenen, de Utrechtse parapsycholoog wijlen professor Tenhaeff, telepathie en telekinese, kwakzalverij, gewaarworden en voelen, en weet ik wat nog meer.
Tegen half twaalf lopen we door de stromende regen naar de haven. ´s Nachts begint het hevig te waaien en te regenen. Ik lig zoals gebruikelijk "te hanewaken" en ga regelmatig even kijken. De anemometer toont Zuidwest Bf 6 - 7. In de garderobekast aan bakboord heb ik doeken tussen de leidingen gestopt om eventueel lekwater uit het gangboord op te zuigen. Tegen de ochtend trekt er snel een onweer over, vergezeld van krachtige windstoten en felle hagelbuien. Wiebe & Marina maken zich ongerust of ze straks wel kunnen vliegen. Om 12 uur brengen we ze tussen twee buien door naar het station en zwaaien ze uit. We hebben fijne gasten aan ze gehad! Toch vinden we het ook wel lekker om weer samen te zijn. In de loop van de middag trekken er voortdurend buien over, het lijkt wel herfst. We ruimen binnen en buiten de kerstversiering op, maken schoon schip en doen boodschappen in de Pingo Doce.

Gisteren haalde ik bij het havenkantoor het nieuwe boek van Mark Lynas op, dat ik via Bol.com besteld had. Het heet "Six Degrees. Our future on a Hotter Planet" (London, 2007) Vanmiddag blader ik het nieuwsgierig door. In zijn eerdere boek "High Tide" uit 2004 toonde hij zich nogal een alarmist, herinner ik me. In 2006 zei hij op televisie dat klimaatontkenning "tot eenzelfde morele categorie als Holocaust-ontkenning behoort"  Bovendien geniet hij bekendheid vanwege het feit dat hij bij een discussiebijeenkomst in Oxford klimaatscepticus Bjorn Lomborg een taart in het gezicht gooide. Geen sterke manier van argumenteren. Mijn eerste indruk is dat hij in zijn nieuwe boek wat gas terugneemt, bijvoorbeeld over de dreiging van hapering of stoppen van de Warme Golfstroom. Ik ben benieuwd en zal het boek binnenkort zorgvuldig lezen.

Ook ´s avonds blijft het weer onbestendig. De wind jankt in de wanten en regen roffelt op het dek. Af en toe zien we hoe weerlicht een bleek vlammend licht over alles legt. De olielampen in de kajuit verbleken volkomen op zulke momenten. Het is behaaglijk binnen. Na het eten kijken we naar de DVD van de beroemde film "Apocalypse Now (Redux)" van Francis Ford Coppola.  Terug naar boven

Lagos (75)

Wereldkaart van Hecateus, Ī 550 - Ī 490 v.Chr.
Wereldkaart van Hecateus, Ī 550 - Ī 490 v.Chr.

Vrijdag 04-01-2008
Om 10 uur gisteravond ontvangen we een SMS-berichtje waarin schoonzus Marina meldt dat zij en Wiebe thuis gearriveerd zijn. (Het is daar 11 uur) We brachten ze om 12 uur ´s middags naar de trein. Ze hebben er, met een tussenstop in Palma de Mallorca, van deur tot deur 10 uur over gedaan. Wat ik gisteren nog vergat te vertellen is, dat ik hen de grootzeilkar/schootblok heb meegegeven. Wiebe zal het a.s. dinsdag naar Jachtwerf Numansdorp brengen. Daardoor heeft Lowy een week extra om te bezien of hij het probleem kan oplossen. Hetzij door alsnog de U-verbinding bij te buigen zodat het schootblok losgemaakt kan worden, hetzij door een nieuwe kar te bestellen. Ik ga zelf direct op dinsdag 15-01 naar de werf toe.

Vannacht veel wind en af en toe felle buien. Bad weather, hetgeen we vertalen in bed weer, want we blijven lekken wat langer in bed liggen. Tegen twaalven komt Gerard van de Mermaid een hele doos boeken brengen. De meeste zeilers in de haven lezen veel en lenen over en weer boeken uit.

Op het plaatje hierboven zie je een oude wereldkaart, gemaakt door de Griekse kartograaf en reiziger Hecateus van Milete, die leefde van ±550 tot ±490 voor Christus. Het westen van het huidige Turkije, waar de havenstad Milete lag, was toen veroverd door de Perzische koning Cyrus de Grote. Ik vond de kaart op www.livius.org, een prachtige website met artikelen over oude geschiedenis. Zulke kaarten vind ik prachtig! Hij toont een ronde, platte wereld, zoals men zich die toen voorstelde. Aan de randen zouden vreemde wezens, fabeldieren en gevaarlijke barbaren leven, geloofden de oude Grieken en Romeinen. Mensen met hondenhoofden, tijgers met mensenhoofden, gele mensen en zwarte mensen, centaurs, Amazones, monsters, mensen met één voet, enzovoorts. Denk ook aan Homeros´ Odysseus, met bijvoorbeeld de Cycloop. In het centrum van de wereld wonen uiteraard de beschaafde mensen, de Grieken en Romeinen zélf. Dat is het gebied van de Middellandse Zee, die op de kaart redelijk correct is weergegeven. En dat is de zee die we dit jaar met onze Dulce gaan verkennen. En vrijwel in het midden ligt het Milete van Hecateus, voor hem misschien het centrum van de wereld. Vanzelfsprekend gaan we daarnaar toe. Althans naar de ruïnes ervan. Die liggen 80 kilometer ten zuiden van de grote Turkse haven Izmir (vroeger Smyrna) op een landtong in de Golf van Milete. Het echte centrum, de navel van de wereld, lag voor de oude Grieken echter in Delphi. (Misschien is dat op de Hecateus-kaart ook zo) De oppergod Zeus had dat bewezen met een mythisch experiment. Hij liet vanaf de randen van de wereld twee arenden naar elkaar toevliegen. Ze ontmoetten elkaar bij Delphi en de Grieken plaatsten er een heiligdom met een stenen monument, de omphalos (=navel), boven een scheur waaruit zwavel- of benzeenhoudende dampen kwamen. Op de omphalos zat de zieneres, de Pythia, die de toekomst kon voorspellen. De tempel werd in de 4e eeuw verwoest door de christenen. De omphalos zou in 1913 bij opgravingen zijn teruggevonden. Hij heeft een vreemde vorm, ongeveer zoals een bijenkorf. Binnenin is een holte die breder wordt naar de basis. Over de herkomst en de betekenis van de steen bestaan tal van theorieën. Het zou een gestileerde levensboom zijn, of een baetylus, een plaats waar een godheid woont (zoals bijvoorbeeld ook de beroemde zwarte steen in Mekka), of een phallus of zelfs een clitoris. Dat laatste schijnt erg omstreden te zijn. Om de verwarring nog groter te maken: er zijn meerdere van die navelstenen rond de hele Middellandse Zee gevonden.

Waarom vertel ik dit allemaal? Nou, omdat we er dit jaar heen gaan. Het is ook een prachtig voorbeeld van hoe (gebrek aan) kennis een wereldbeeld bepaalt. Onze wereld is rond, draait om de zon in een uithoek van een Melkwegstelsel, dat op zijn beurt er één van multimiljarden sterrenstelsels is - en als je Susskind ("The Cosmic Landscape", 2006) en anderen moet geloven - bevindt dat alles zich in een universum dat ergens met multimiljard andere universa in een multiversum zit dat door een Higgs-landschap wordt gevormd. Of zoiets. Veel meer kennis en een onvergelijkbaar ander wereldbeeld dan de Grieken hadden. In 2.500 jaar. Ik zou zo graag weten hoe het wereldbeeld er over nog eens 2.500 jaar eruit ziet. En of men het dan wél begrijpt. 
Enfin, ik vind het leuk om dat soort feiten bij elkaar te zoeken. Internet is daar ontzettend geschikt voor, hoewel je wél moet uitkijken, want er bestaat geen filter tegen misleiding en flauwekul. Terug naar boven

Lagos (76)

Ans in kapsalon Hair International
Ans in kapsalon Hair International

Zaterdag 05-01-2008
Een lichtgrijze dag, droog en niet koud. Zie foto hier. De barometer is gisteren snel opgelopen naar 1028 hP (was 1004 hP) en blijft nu stabiel. We gaan vanochtend naar de kapper (kapsalon "Hair International" in de Rua Vasco da Gama 12) die ons is aanbevolen door andere zeilers. Daar werkt Kelly, een vakkundige Britse kapster. Het is voor het eerst in bijna dertig jaar, schat ik, dat ik mijn haar door een ander laat knippen dan mijn vaste kapper Gerdinus Vroon in Deil. Met een kapper heb je toch een relatie met enige intimiteit, vind ik, dus ik hoop dat Gerdinus niet teleurgesteld is. Maar mijn haar is veel te lang, beslist Ans, zo kan je je niet in Holland vertonen. Zelf gaat ze ook onder het mes (zie foto). Na afloop zijn we allebei tevreden.

Het is overal uitverkoop in Lagos met kortingen tot wel 50%. We kopen een body-stocking en een zwart truitje voor Ans en voor mij overhemden, broeken, ondergoed en sokken. We zijn nu gekapt en gekleed en geheel klaar voor Holland.

In het Gastenboek lezen we verrast een bericht van mijn schoonzusje Marina. Op Schiphol kochten ze meteen het januari-nummer van Zeilen en lazen dat we niet alleen zijn uitgeroepen tot "website van de maand" maar dat we ook nog een prijs krijgen. Een mooie mobiele telefoon met een camera van 5 megapixels, van Sony, vermoedelijk de sponsor. Het is wat vreemd dat we van Zeilen nog niets gehoord hebben. En...we hadden ons ook helemaal niet eens opgegeven. Ach, we wachten het maar af.

Onze avonturen zijn momenteel weinig, of liever, niet spectaculair, besef ik als ik dit schrijf. Maar dan.... komt Ans opeens uit de achterhut. Ze heeft haar nieuwe body-stocking aan. Show time! (Het zweepje ontbreekt) Ik lig in een deuk, maar het staat haar perfect. Later vanavond hebben we een heerlijke zaterdagavond, samen in onze kajuit. We luisteren naar Brahms´1e Strijksextet (opus 18), in de beroemde historische opname van 1952 (?) op het beroemde festival in het Franse Pyrreneëndorpje Prades met Isaac Stern en (vooral) de legendarische meestercellist Pablo Casals. De opname die ik me herinner van een zwart/wit film van Louis Malle met een mooie rol voor Jeanne Moreau uit de jaren zestig. Hoe de film heette wist ik eerst niet meer, later schoot me de naam te binnen: "Les Amants"! Ik zag hem in de bioscoop Studio op de Oudegracht in Utrecht in (denk ik) 1966 of 1967. Waarom die film zo´n indruk maakte? Ik weet het niet precies. Het ging over een verwende rijke dame en een aardige geleerde in een 2CV, over overspel en romantische uitzichtloosheid. Ik was 19 of 20 en ik had geen 2CV en ook geen rijke dame. Maar dit prachtig sextet met het intense, stuwende Andante moderato is me sedertdien zó dierbaar geworden dat ik er zelfs verschillende uitvoeringen van bij me heb. Terug naar boven

Lagos (77)

Vlnr. Gert Holstege, Tom, Piet Vroon, tijdens een discussieavond op de Kunstmanifestatie BRAIN/Internal Affairs, Beatrixziekenhuis, Gorinchem, september 1992
Vlnr. Gert Holstege, Tom, Piet Vroon, tijdens een discussieavond op de Kunstmanifestatie BRAIN/Internal Affairs, Beatrixziekenhuis, Gorinchem, september 1992

Zondag 06-01-2008
Het is half drie in de nacht. We aten vanavond een lekkere vegetarische pastaschotel. Er viel wat zachte regen, maar die is nu over. De hemel is nog steeds lichtgrijs, alsof er sneeuw op komst is. Maar dat komt hier nooit voor. Ans is al uren onder zeil maar ik heb geen slaap. Een interview in het dikke kerstnummer van Elsevier houdt me wakker. De Amerikaanse psychiater Irvin Yalom zegt daarin: "Om rustig te sterven moet je uit het leven halen wat erin zit" Die uitspraak strookt met onze westerse, hedonistische levensinstelling. Toch doet het ook erg krampachtig aan: heb ik wel álles gehad? Enfin, het dreef me vannacht tot het schrijven van een Beschouwing in de gelijknamige rubriek, onder de titel "Zonder illusies ben je nog niet gek" Onder andere Piet Vroon komt erin voor, daarom staat deze oude foto hier (en hier) Die is genomen tijdens de kunstmanifestatie BRAIN/Internal Affairs, in de kerkzaal van het oude Beatrixziekenhuis, die stijf staat van de sigarettenrook. (Voor de beschouwing zelf, klik hier) Nu ben ik moe en drink een glas wijn. Ik krijg niet alle hyperlinks in orde. Wil me dat vergeven, het komt morgen - dat is vandaag - wel goed.

Opnieuw zo´n stille, grijze dag. Tijdens de zondagse koffiebijeenkomst van de Hollandse zeilers op J&B gaat het dit keer ondermeer over hout. Waar kun je hier goedkoop teak kopen? Ik heb zelf ook een blokje nodig (geen teak) voor de definitieve versteviging van de kajuitvloer. Verder verloopt de dag wat duf. Zondagmiddaggevoel. Dutje in de kuip. Kuiertje naar zee. Klusje aan boord: kapot slotje keukenkastje vervangen. Borreltje bij Jaap & Diana op de Kiara. Verlangend mijmeren over nieuwe bestemmingen dit jaar.  Terug naar boven

Lagos (78)

De klusser aan het werk
De klusser aan het werk

Maandag 07-01-2008
Nog een grijze, windstille dag. De lucht is zacht met een toets van lente. Westelijk van ons ligt de kern van een hogedrukgebied, dat nauwelijks beweegt, er is geen wind om de grijze wolkenlaag af te voeren. Ondertussen is de klimaatsimulatie die ik op mijn computer laat lopen voor Climateprediction in de zomer van 2021 aangekomen. Ik heb er een tijd niet naar gekeken. Vanmorgen zag ik echter dat de Noordpool volledig ijsvrij was. Ik weet niet hoe lang dat al zo is. Men verwacht dat dat pas rond 2040 zal gebeuren, maar onlangs verscheen er een studie die becijferde dat we een ijsvrije Noordpool al in 2013 kunnen verwachten.

Vandaag een klusdag, want anders wordt het lijstje alleen maar langer. Ik smeer de fietskettingen, de assen en andere bewegende delen van onze vouwfietsjes. Dan fiets ik met Gerard van de Mermaid naar een houthandel op de weg naar Portimão. Gerard bestelt hout voor een nieuwe bevestiging op de hekstoel van zijn buitenboordmotor en ik een blokje van 15x10x6,5 cm voor de versteviging van de kajuitvloer. Dan fiets ik door naar een Loja Chinesa in de buurt. Dat zijn Chinese warenhuisjes, het soort Winkel van Sinkel waar van alles te koop is tegen spotprijzen. Je vindt ze hier erg veel (ook in Spanje trouwens) Voor € 1,50 koop ik een voetbalpompje, dat ik goed kan gebruiken om de stootwillen op te pompen. Eén heeft een scheurtje. Op advies van Jaap van Kiara probeer ik het dicht te branden, maar dat is geen succes. Dus rommel ik in mijn spullendozen voor een waterbestendige lijm, geschikt voor rubber, en lijm er een stukje tape op (zie foto) Moet zes uur drogen. Uit een plastic waterfles knip ik een bakje, dat ik vastklem onder het brandstoffilter. Dat lekt een piepklein beetje.
 
´s Middags haal ik het houtblokje op. Ze willen er niet eens geld voor. Het past precies. Bij de chandlery op de scheepswerf van Sopromar haal ik dikke schroeven en moeren. Morgen ga ik de zaak in elkaar zetten. Het lijkt alsof bij veel zeilers de lentekriebels uitbreken. Velen zijn opeens aan het klussen geslagen. De hele dag laten we het electrisch kacheltje de klammigheid uit onze hut verdrijven.
Qua maaltijd serveert Ans vanavond een Noord-Afrikaanse couscous-schotel met lamsvlees (gemengd met komijn- en korianderzaad), tenen knoflook, aubergine, rode pepertjes, gember, kikkererwten, verse peterselie en verse koriander. Natuurlijk ook harissa (soort Noord-afrikaanse sambal in een tube) Pouff...wat lekker. Een rode Dão Reserva erbij en de lieflijke muziek van Puccini´s Crisantemi voor strijkkwartet. Als toetje ook iets bijzonders: yoghurt met aloë vera! Verrukkelijk (en goed voor de huid, zegt het etiket) Geloof doet wonderen, nietwaar? Terug naar boven

Lagos (79)

Slotfase van de vloerversteviging: het aandraaien van de moeren
Slotfase van de vloerversteviging: het aandraaien van de moeren

Dinsdag 08-01-2008
De vierde roerloze, grijze dag op een rij. We blijven knus wat langer in bed. Maar de klussen wachten! We staan tegen tienen op. Ans gaat de kuip eens goed schoonmaken. Ik pomp met het Chinese voetbalpompje de lekke stootwil langzaam op. Het stukje op het lek gelijmde tape lijkt te houden, langzaam pompend voer ik de druk op tot het stomme pompje het begeeft. Zoveel tegendruk kan het niet aan. Ik probeer het te demonteren, maar het is allemaal gelijmd dus maak je het alleen maar verder stuk. Goedkoop is duurkoop, in de vullisbak ermee. Ik zal een andere oplossing moeten zoeken.

De grote klus van vanmorgen is het steviger vastmaken van het frame van het voorste vloerluik in de kajuitvloer. Dat frame is een week of wat geleden geleidelijk gaan verzakken. Ik vermoed dat Jeanneau het na de reparatie van het kielvlak, in maart 2007, niet goed heeft vastgemaakt. Ik had het provisorisch vastgemaakt met een meubelhoekje, maar erg sterk is die verbinding niet. Gister haalde ik een blok hout, dat ik vandaag met drie stevige bouten wil vastmaken tussen het frame en een houten schot, dat op een spant steunt. Dat moet afdoende zijn. Eerst smeer ik er toch maar een beschermingsmiddel op, per slot zit het in de bilge (zij het bovenin) waar het vochtig kan zijn. Ans houdt het blok op zijn plaats. Dan boor ik drie kleine gaten in het schot en gedeeltelijk in het blok erachter. Ik steek er boutjes in, zodat de zaak niet kan schuiven. (Want dat is het risico: als het blok schuift, vindt dan die gaatjes maar eens terug!) Dan maak ik met steeds grotere boren de gaten in het schot groter, neem de zaak uit elkaar, noteer op het blok hout wat boven- en voorkant is en ga op de steiger de gaten in het blok hout groter boren. Zie foto hier. Dan pas ik het weer in elkaar en boor ik via de gaten in schot en blok, de gaten in het frame. (Kan iemand het nog volgen? Alleen Lowy, Fons en Raymond van de werf in Numansdorp, vrees ik. Die vinden zoiets een klusje, maar voor mij is het heel wat) Daarna volgt de triomfantelijke slotfase: de bouten (voorzien van ringen) sla ik voorzichtig door de hele constructie heen, zet aan de framekant de moeren - ook met ringen -  erop en schroef ze stevig (niet té stevig) aan (zie foto boven) Ik ga op het vloerluik staan en ga dan voorzichtig op en neer springen en tenslotte voer ik een olifantendans uit. Het zit als een huis. Wat een kick! Zeer tevreden ruim ik de hele boel op. Buiten is het intussen gaan regenen, toch spoed ik mij over de steiger naar de riante sanitaire ruimtes van de haven om uitgebreid te gaan douchen. Pech! Er is geen water, men is bezig het trottoir op te breken om de waterleiding te repareren die stuk is wegens grondverzakkingen door de hevige regen van onlangs. Stand van zaken klussenlijst: 32 klussen, 15 gereed.

Vanavond belt mijn broer Wiebe. Hij heeft zojuist de Amiot grootzeilkar en het kapotte Harken dubbelblok bij Jachtwerf Numansdorp afgeleverd. Mooi zo, ik ben benieuwd wat ze ervan denken. Morgen even bellen. Terug naar boven