Logboek 2026/3 Zomer en geen Engeland
Veere (26.193)
Vanmorgen belt Anna al vroeg met de stadshaven van Veere en slaagt erin om het schuine stukje kade bij de Jachtclub voor ons te reserveren. Ruim een uur varen zegt hij, als u om kwart over elf vertrekt bent u op tijd hier. Dat doen we, maar eerst zwaaien we om 10.15 uur Piet & Carla van zusterschip Everjoy en hun Belgische vrienden uit. Om elf uur gooien we los en even later gaat de Spijkerbrug voor ons open. Het is opnieuw mooi weer met de eeuwige noordoostenwind kracht 4. Rustig dokkeren we het kanaal af maar verdraaid - er is altijd wat op een schip - horen we achter de gasbun hoe iets af en toe tegen de gasleiding aan tikt. Ik open de bun maar het verleggen van de slang geeft weinig soelaas. Daar moeten we wat aan laten doen. In elk geval sluit ik voor dit moment de gasfles af. Nu varen we extra kalm richting Sluis Veere. Bij de nadering toont het kleine sluisje al groen licht. Invaren! Met enige gedoe omdat we van de stuurboordmuur afwaaien, leggen we aan bakboord aan. We zakken ruim een meter naar het peil van het Veerse Meer.
Om half één varen we de stadshaven binnen. Het is niet druk en de havenmeester grijnst ons tegemoet en wijst om het hoekje. Dezelfde mooie plek waar we vorig jaar lagen en eerdere jaren ook. Daar krijg je zelden buren naast je. Maar nu leg ik Dulce andersom, met de achterkant naar de hoek, zodat de NO-wind schuin van voor invalt. Die keus heeft ermee te maken dat er na een kleine week ander weer komt en de wind naar het westen draait. Dat hadden we vorig jaar ook en toen was het lastig om tegen de wind in uit de hoek te raken. Het is één uur als we liggen en alles in orde is. Morgen een foto. We lunchen in de kuip en kijken vergenoegd rond. Op de wal is het een drukte van belang. Er staat een viskraam en drommen toeristen kuieren rond over de kaai. Wat een bofferds zijn we toch! Even later komt er een groot jacht binnen, bijna 20 meter lang, een varende apenrots met een goudkleurig geschilderde opbouw. Tja, smaken verschillen. Voorlopig denken we hier een week of twee door te brengen.
Na het middagdutje laat Anna de wasmachine draaien en na wat manipulaties pompt die keurig af. Het is inmiddels 28 graden. Ik haal wat spullen uit de bakskist aan stuurboord, zodat ik achter de gasbun kan kijken met behulp van de zaklamp van mijn mobieltje. Ik zie dat een vrij grote slang erachter loopt. Verder onderzoek wijst uit dat het in elk geval niet de motoruitlaat is, maar waarschijnlijk een slang vanuit de Webasto-kachel. Hm, die brandt uiteraard niet in de zomer, maar het moet wel opgelost worden. Morgen zoeken naar een monteur. Straks een borrel in de Jachtclub en de zussen Juul & Nickey begroeten. Die weten er vast wel een.
Komt er een watertekort in Nederland? Het dreigt niet voor de eerste keer. Door de aanhoudende droogte staat het water in de grote rivieren erg laag. De Landelijke Coördinatiecommissie Waterverdeling (LCW) van Rijkswaterstaat en de waterschappen schakelde op 1 juli al over op Fase 1, een 'dreigend watertekort'. Nu denkt men over te moeten gaan naar Fase 2 van een 'feitelijk watertekort'. Gelukkig staat het niveau in het IJsselmeer dit jaar extra hoog. 'Ons appeltje voor de dorst', zegt men.
Een grote schande! Europese landen blijken in de eerste helft van dit jaar een recordhoeveelheid aan Russisch vloeibaar aardgas (LNG) te hebben geïmporteerd. Er werd in totaal 9,9 miljoen ton ingekocht. Daarmee steunen ze de facto de Russische oorlogsinspanning in Oekraïne. Op 1 januari ging een totaalverbod in op de import van Russisch LNG. Vooruitlopend op deze ban hebben enkele EU-lidstaten bijna de volledige productie van het Yamal-LNG opgekocht. Bondgenoten die Poetin helpen! Moet je dat niet verraad noemen? Het gaat om Frankrijk, België en Spanje. Hoe groot kunnen cynisme en onverschilligheid zijn? Je staat er steeds weer versteld van. Naar het begin van dit kwartaal
website maken