Logboek 2026/2 Lente en Engeland

Een groot deel van het zeeijs is deze zomer niet teruggekeerd in de Bellinghausenzee voor de kust van West-Antarctica (Credit: National Snow and Ice Data Center, University of Colorado)

Zaterdag 13-06-2026

Toen ik in maart 2000 op Esperanza Base was, het Argentijnse onderzoekstation op het Antarctisch Schiereiland, was het er +20 graden Celsius. Exceptioneel warm, maar het was er toen zomer. Nu hebben ze daar winter, maar niettemin werden er vorige week temperaturen gemeten van boven de +15 graden; +15,4 graden om precies te zijn. Dat is ruim 20 graden hoger dan gemiddeld in deze tijd van het jaar. Het is deze winter al veel langer te warm op Antarctica. Ook andere bases registreerden uitzonderlijk hoge temperaturen. Het vorige record voor deze periode lag op +13,3 graden en dateert uit 1998.

     Grote delen van Antarctica zijn momenteel ijsvrij door de hoge temperaturen en er viel bovendien veel regen in plaats van sneeuw. Eerder deze week maakte The Guardian melding van het ontbreken van een enorm veld van zeeijs in de Bellinghausenzee voor de kust van West-Antarctica. Normaal is die zee in de winter in zijn geheel bevroren, maar nu is een stuk zee 'zo groot als Frankrijk' volledig ijsvrij. Je ziet dat op de afbeelding hierboven aan de linkerzijde van de kaart.

Gisteravond aten we lekkere hapjes in de tapas- en cocktailbar Plan B aan de kade naast en boven ons. Aangename sfeer, leuke bediening, mooie muziek. Vannacht is het nog steeds winderig, maar in elk geval is er vandaag veel meer zon. De wind blijft nog doorstaan maar zou vanaf morgen afzwakken en geleidelijk naar het noorden draaien. We hopen komende maandag of dinsdag naar Dunkerque te kunnen vertrekken.

     Vandaag lees ik het gruwelijke oorlogsboek 'Aan het einde van de oorlog' van Bert Natter (Thomas Rap, 2025) uit. Hij won er dit jaar de Libris Literatuurpijs mee. Het speelt zich af in 24 uur in een concentratiekamp voor vooral vrouwen, dat sterk doet denken aan Ravensbrück. Russische troepen zijn al dicht in de buurt. De voornaamste hoofdpersoon is een evidente Nazi-schoft, een SS-Obersturmführer die Beethoven speelt. Zoals gezegd een gruwelijk boek, dat je zodanig bij de keel grijpt dat je haast niet kunt stoppen met lezen. Naar het begin van dit kwartaal