Logboek 2016/3 Verder door Nederland

Tessa met haar jongste dochter Lina-Mae.

Dinsdag 30-08-2016

Om half zeven rinkelt de telefoon van Ans. We schrikken wakker. Het is Tessa, de bevalling is begonnen, ze gaat naar het ziekenhuis. Ans schiet uit bed en in de kleren terwijl ik snel een kop thee maak. De geliefde vertrekt met de hoogste spoed. Een beetje beduusd besluit ik me ook maar te gaan aankleden. Ontbijtje, de journaals, de nieuwsites. Je doet wat je gewend bent maar eigenlijk kan ik me niet goed concentreren. Een man ontkomt nooit geheel aan een gevoel van overbodigheid in zulke situaties. Dan maar even leeg glaswerk wegbrengen. Het is zonnig, er is een warme dag op komst.

Om half tien besluit ik toch maar naar het ziekenhuis te lopen. Op de kade rinkelt mijn telefoon: Ans die vertelt dat er en dochter geboren is. Twintig minuten later mag ik haar even vasthouden, Lina-Mae, 5130 gram, 53 centimeter, geboren om 9.22 uur, behalve Jeff en Ans was ook Barbara erbij. Ze ziet er sterk en mooi uit, deze rustige baby, alles is in orde, ze is stevig met veel donker haar. Dat hadden die van mij ook, zegt Ans. Voorwaar, het baby'tje lijkt erg op haar zusje Vajèn. Die weet het trouwens nog niet; ze is op school. Hier begint een hele nieuwe levenslijn, denk ik, hoe bijzonder is dat. Ik mag even de Babinski-reflex doen. De teentjes spreiden zich, geheel in orde, mooi hoor!

Familie druppelt binnen: de zus van Jeff, Michel, Derrick is onderweg uit Amsterdam, het wordt vol op de kamer. Ik besluit terug naar de binnenstad te lopen. Met lichte pas, want alles is goed gegaan. Samen hebben we nu 9 kleinkinderen; Ans 7 en ik 2. Welk een rijkdom. Hier vind je nog 2 foto's.

Veel zin om te schrijven heb ik niet, zelfs niet om Skyrim te spelen, maar ik kan wel een belofte inlossen inzake de wanstaltige pisgele hoteldoos, die men op de rand van de Duveltjesgracht wil bouwen, vlak voor het oude Tolkasteel. Zie eerder oa. hier en hier. Niemand zou zich destijds verzet hebben, toen het nog kon. Twee weken geleden vond ik echter een brief uit februari 2014 van de Stichting Stadsherstel Gorinchem (SSG) met zware kritiek (lees het hier). Die kwam hierop neer:

- Niet passend in de kwetsbare, historische context van de locatie.

- Het plan is veel te grootschalig voor de plek.

- De in de toelichting beschreven paviljoenachtige opzet herkennen reclamanten in het geheel niet in het nu uitgewerkte bouwplan.

- Er wordt een muur opgeworpen naar de Duveltjesgracht toe. Het is belangrijk doorzichten naar de gracht en achterliggende stad vanaf Buiten de Waterpoort in het plan op te nemen.

Bij de gemeente heb ik de reactie van B&W opgevraagd. Die staat in een document van voorjaar 2014 dat 'Nota van zienswijzen Bestemmingsplan Binnenstad e.o.' heet. Het komt erop neer dat de gemeente de bezwaren gewoon aan de kant veegt. Botweg, zonder op de kritiek in te gaan, bezingt men de lof van het abjecte ontwerp: 'Wij kunnen ons verenigen met het bouwplan voor de nieuwe horecaontwikkeling en vinden het bouwplan niet te grootschalig voor de locatie. Het bouwplan betekent een kwalitatieve impuls voor het gebied Buiten de Waterpoort. De huidige bebouwing is kwalitatief en esthetisch minder aanvaardbaar in de bestaande omgeving. Het gebied Buiten de Waterpoort ligt als een eiland in de stroom; een entiteit op zich omringd door lucht en water. Het ontwerp voor de horecaontwikkeling refereert sterk aan deze bijzondere eigenschappen van de locatie. Het paviljoenachtige bouwwerk is vormgegeven als een eiland in de stroom, waarbij het stabiele lichaam van de onderbouw, opgenomen in het dijklichaam, is vormgegeven als een ingetogen volume dat opgaat in het landschap en de natuurlijke omgeving. De transparante middenbouw verwijst naar de ruimtelijkheid van lucht en water op deze plek. Deze bouwlaag, waarin zich juist daarom de publiek toegankelijke functies bevinden, is zo transparant mogelijk uitgevoerd om een doorzicht te creëren naar de karakteristieke omgeving. Juist door deze  transparante laag lijkt de bovenbouw als een eiland te drijven in de ruimte, welk effect versterkt wordt door de bijzondere vormgeving en materialisatie van dit volume.'

Loop het eens langs. B&W vindt het ontwerp 'niet te grootschalig'. Waarom niet, legt men niet uit, terwijl het gruwelijke ontwerp ruim twee keer zo groot en hoger is dan het huidige Genesis-café (foto hierboven, rechts). Dan komt de lofzang op het ontwerp 'dat als een eiland op de stroom ligt'. Daarna komen erg zweverige blabla-zinnen die bij iedere architect op de plank liggen. De eigen aard van de kwetsbare, historische context komt totaal niet aan de orde. Dat is niet argumenteren, dat is poneren. Zo verknalt men weer eens de stad; geen aanpassing van het bestemmingsplan. De SSG is totaal niet serieus genomen.

Vandaag kwam ieman op Facebook met het bericht dat de gemeente zelfs van plan is om de Duveltjesgracht te koppelen met de vluchthaven, op de plaats waar de oude waterscheidingsmuur met stenen beer staat. Dan kunnen gasten met hun boten direct aan de pisgele hoteldoos aanleggen. Eerlijk gezegd komt me dat zó buitensporig voor, dat het wel een Broodje Aap verhaal moet zijn. Terug naar boven