www.sailing-dulce.nl

Logboek 2020/1 Naar Antarctica

Gorinchem (182)

In de aankomsthal van Schiphol (foto: Cees)
In de aankomsthal van Schiphol (foto: Cees)

Zaterdag 21-03-2020

Wat een opluchting voelde ik toen ik gisteravond aan boord van de KLM Boeing 777-200 naar Amsterdam zat! Het toestel, dat bijna 300 mensen kan vervoeren, was tot de laatste stoel bezet. In de afgelopen dagen had ik meerdere malen het spookbeeld voor ogen gehad dat ik in Argentinië zou moeten blijven. Het toestel vertrok op tijd en meteen zet ik mijn horloge vier uur verder, Nederlandse tijd. Van de tien uur vliegen (geen 16 uur) sliep ik ongeveer de helft. Gelukkig werden er wel maaltijden geserveerd en nog smakelijke ook. Tegen kwart voor twaalf landden we op Schiphol, mijn plunjezak kwam keurig langs op de bagageband en mijn Anna en haar broer Cees stonden me op te wachten. De foto hierboven van Cees vertelt het hele verhaal. Ach, het moment van elkaar terugzien heeft weer hetzelfde fatale karakter van de eerste keer dat we elkaar zagen. Zij is het. Hij is het.

 

Met een keurige 100 km/uur rijden we naar Gorcum. Een stortvloed van verhalen over en weer. Het wordt me duidelijk dat ik in een ander land terugkom dan waar ik vijf weken terug uit vertrok. Een land dat door de corona-pandemie steeds verder commercieel ontwricht raakt en waar het openbare leven meer en meer tot stilstand komt. Hoe lang moet dat duren? Vandaag schijnt de zon hoewel het guur is door de oostenwind. Als je naar buiten kijkt zie je niks vreemds. Onze boot ligt rustig op zijn plek en over de sluis wandelen mensen, net als anders. Ik krijg bericht dat Marcel en Peter via Londen ook op Schiphol zijn geland. Bijna iedereen van onze BarkEuropa-groep is uiteindelijk thuis geraakt. Alleen Clemens is nog in Buenos Aires; hij vertrekt hopelijk maandag met AirFrance naar Parijs. Het schip zelf moest van de kade van Ushuaia vertrekken en ligt nu in de baai tot nader order voor anker. De tocht via de Chileense kanalen naar het noorden is afgeblazen. De bemanning doodt de tijd met schoonmaak en onderhoud.

 

Anna en ik ruimen mijn bagage op, de wasmachine loopt en ik neem ruim de tijd voor een bad. De weegschaal toont dat ik 3 kilo ben afgevallen. Anna en ik vertellen elkaar de oren van het hoofd. Ik meld me af bij de BuZa-informatieservice. Vanavond gaan we lekker uit eten in eigen huis. Bij kaarslicht. Morgen zien we weer verder. Ik moet ook door met de dagelijkse Antarctica-verslagen; ben bij 2 maart blijven steken, maar er zijn nog heel spannende avonturen te vertellen. Ze komen in de loop van de komende week eraan!Terug naar boven