www.sailing-dulce.nl

Logboek 2009/1 (Malta>Çanakkale)

Gorinchem (4)

Dinsdag 20-01-2009

Gisteravond een avondje Nederlandse televisie kijken. Na het eten het Journaal, daarna Spoorloos en Pauw & Witteman. In het laatste programma vertellen twee patiënten hoe ze jarenlang door een voormalige neuroloog van Medisch Spectrum Twente (MST) ten onrechte werden behandeld voor de ziekte van Alzheimer. Die hadden ze helemaal niet. Het speelde zich af in de periode 2001 - 2004, toen ik in de Raad van Bestuur van MST zat. Die verbijsterende episode keert in mijn herinnering terug. Alleen ergert het me dat men de indruk wekt dat "de toenmalige directie" van alles op de hoogte was en niet ingreep en de andere neurologen een zwijgverbod oplegde. Ook dagblad Tubantia doet dat, zag ik later. Niets is echter minder waar, integendeel, en nu de neuroloog in kwestie alle afspraken heeft geschonden die we destijds met hem maakten, voel ik me vrij om te vertellen hoe alles werkelijk is gegaan.

Tegen het einde van 2003 kreeg ik harde feiten en bewijzen in handen die wezen op een ernstig disfunctioneren van Ernst Jansen Steur, een van onze neurologen. Er waren sterke aanwijzingen voor verkeerde diagnosestellingen en bovendien bleek hij verslaafd te zijn aan een aantal geneesmiddelen. Om die te bemachtigen vervalste hij recepten van zijn collega´s. Ik heb terstond de Inspectie ingelicht en heb Ernst persoonlijk gedwongen zich onmiddelijk ziek te melden en zich te laten behandelen. Direct na de jaarwisseling heb ik hem gedwongen MST voorgoed te verlaten en geregeld dat hij een tijdje later met vroegpensioen (de OBU-regeling) kon gaan, opdat hij geen verdere materiële schade zou lijden. Per slot hoef je iemand niet helemaal de grond in te stampen. In ruil daarvoor ondertekende Ernst een document, waarin hij beloofde nooit meer zijn vak van neuroloog te zullen uitoefenen. Die afspraak heeft hij dus geschonden. De andere neurologen van MST vroeg ik om zijn patiënten waar nodig te informeren over de foute diagnoses en over te nemen, ze zo goed mogelijk verder te begeleiden en ze te wijzen op de mogelijkheid om een schadeclaim in te dienen. Zo is het gegaan, wat had ik meer moeten doen? Het is onbegrijpelijk dat Ernst Jansen Steur daarna toch weer een tijd in een Duitse kliniek aan het werk kon gaan. Wat bezielt zo iemand? En wat een stommiteit van die Duitse directie om niet eens inlichtingen in te winnen en referenties te vragen bij de vorige werkgever.


Vanmorgen schijnt de zon. Om half elf zijn we in Medisch Centrum Biltstraat in Utrecht. Kaakchirurg mevrouw Crisi kent ons nog van vijf jaar geleden, toen deed ze in Gorcum een apexresectie bij mij. Kies nr. 36 moet er bij Ans inderdaad uit, zegt ze, die is op haar 10e jaar niet goed behandeld door haar toenmalige tandarts en heeft sedertdien zitten "zeuren"  Snel en vakkundig trekt ze hem eruit. Medio mei zijn we weer in Holland, dan moet Ans terugkomen om linksonder ook de achterste verstandskies te laten trekken. Weer drie maanden later kan er dan een brug over gebouwd worden. We halen Brufen bruis bij de apotheek aan de overkant en rijden terug naar Gorcum. Vanmiddag doe ik nog wat boodschappen, vanavond eten we met Floor & Pijke in Amsterdam. Terug naar boven