www.sailing-dulce.nl

Logboek 2019/3 Zomer in Noord-Nederland

Emden (2)

Emden. De eenzame havenpoort uit 1635 schuin tegenover onze ligplaats.
Emden. De eenzame havenpoort uit 1635 schuin tegenover onze ligplaats.

Woensdag 07-08-2019

Gisteravond aten we in de serre van Grand Café Am Stadtgarten. Een mooie plek aan het einde van de haven waar we liggen, de Ratsdelft. We voerden een ernstig gesprek: Anna wil erg graag dat we nu terug naar huis gaan. Dus niet meer verder naar Borkum en niet bovenlangs de Nederlandse waddeneilanden terug naar Harlingen. Ze heeft heimwee naar de kleinste kleinkinderen (en de anderen ook), kampt met de steeds terugkerende migraine en ziet er ook tegenop om weer de zee op te gaan. Dus hakken we de knoop door: we gaan niet verder en zullen langs Delfzijl, Groningen, Dokkum, Leeuwarden over de vaste mastenroute terug varen. Jammer, maar het is wél de bedoeling dat we allebei plezier hebben op deze tocht.

 

Vandaag wisselen zon en buien, sommige met onweer, elkaar af. Aan de overkant staat een kleine poort op zijn eentje (foto hierboven). Het is de havenpoort, die in 1635 werd gebouwd. Als vestingstad had Emden vroeger veel meer poorten, maar alleen deze is nog over. Hij bleef gespaard bij de hevige bombardementen door de Britten in WO2. In de poortboog is een latijnse spreuk gebeiteld waaruit een commerciële geest spreekt:  „Et pons est Embdae et portus et aura deus“ ('God is voor Emden brug, haven en zeilwind'). Nu staat de poort er op zijn eentje wat lullig bij, mede omdat er een openbaar toilet naast gebouwd is.

     Het gedeelte waar wij afgemeerd liggen heet de Schreyershoek, in het Oostfries (ook wel Platduits genoemd). Het is naar ik aanneem de plek waar de vissersvrouwen vroeger de terugkeer van hun mannen afwachtten. Soms bleven ze op zee. De vis wordt duur betaald. Maar die interpretatie is omstreden. Emden was een vesting zoals Gorcum, al zijn de wallen nu veranderd in parken (zoals in Utrecht). De Schreyershoek is de plek waar de verdedigingswal een scherpe hoek maakte (van schray = "scherp"). Tja. Nu is de grote industriehaven ervoor gebouwd, tussen de stad en de Ems. Men heeft er trapsgewijze houten zitplaatsen gebouwd, waar veel mensen in de zon komen zitten. Er staat een bord dat het gebruik van alcohol verbiedt.

 

We lopen met ons boodschappenkarretje de stad in. De zon schijnt fel en het is warm. Na al die dagen is het hoog tijd de voorraden aan te vullen. Er zijn behoorijk wat leegstaande winkelpanden, net als bij ons. Verder vallen de vele kwijnende Turkse en Aziatische winkels op. We vinden een Aldi-supermarkt achter de Große Straße, de voornaamste winkelstraat. Daar laden we onze kar vol terwijl er buiten een korte, felle onweersbui woedt. Wonderlijk, anders dan we gewend zijn kost het alles bij elkaar ongeveer de helft minder. We lopen terug als het weer droog is en drinken onze koffie bij Grand Café Am Stadtgarten (2 foto's hier). Voor ons zijn mannen bezig om kramen en tenten op te zetten, maar een nieuwe bui verjaagt ze. Zo gaat het de rest van de dag door. Zoals gezegd: koud is het niet. We zien wel of we morgen met tij mee oversteken naar Delfzijl. Blijven is ook niet erg; de gemoedelijkheid in dit stadje bevalt ons wel. Terug naar boven