www.sailing-dulce.nl

Logboek 2019/3 Zomer in Noord-Nederland

Dokkum

De Dokummer Ee. Brugopening in Birdaard.
De Dokummer Ee. Brugopening in Birdaard.

Zaterdag 13-07-2019

Gisteravond aten we mosselen in een leuk, knus restaurant, Brasserie Marie-Louïse aan de Grote Kerkstraat. Het is genoemd naar Marie-Louïse van Hessel-Kassel, de vrouw die in de achttiende eeuw regentes was voor haar zoon, stadhouder van Friesland. De Friezen sloten haar in hun hart en noemden haar Maaike Meu. Ik herinner me dat er zelfs bij ons aan tafel in mijn jeugd nog over haar gesproken werd.

 

Vandaag tanken we de watertanks vol. De waardechipkaart met geld erop voor de walstroom kan je niet inwisselen. Wij hebben geen contant geld meer, verklaart de havenmeester trots. Mooi zeg, er staat nog EU 7,22 op en dat blijft erop staan tot we weer een keer in Leeuwarden aanleggen.

     Het is een droge en bewolkte dag. Om kwart over elf varen we door de Eebrug de stad uit, de Dokkumer Ee op. Het water slingert zich door de buitenwijken en daarna door het wijde Friese land. We passeren verschillende schilderachtige dorpjes (foto hier). Oorspronkelijk is dit water een trekvaart. De officiële diepte is 1.95 meter. Wij meten 2.00 meter, maar 17 jaar geleden voeren we hem in omgekeerde richting, dus vanaf Dokkum, toen we uit Denemarken kwamen en via het Lauwersmeer terug voeren. Dus moet het nu ook lukken, maar we hebben wel bijna permanent 0,0 meter onder de kiel (foto hier). Een enkele keer voel je dat de kiel de bodem raakt en over een oneffenheid schiet. We lopen echter nergens vast aan de grond.

     We varen in een soort konvooi van zes jachten met de voorgeschreven maximumsnelheid van 6 knopen. Uiteraard passeren we het iconische bruggetje van Bartlehiem (foto hier), in heel Nederland bekend van de Elfstedentocht. Dan bereiken we het dorp Birdaard (foto hier), waar we in 2002 aan de kade overnachtten en 's avonds patat haalden in het cafétaria. We herkennen de plek waar we toen lagen, niet ver van de brug. Daar liggen al meer schepen te wachten op de openening, maar eerst komen de tegenliggers aan de beurt. Het is een mooie plek met de karakteristieke molen op de achtergrond (foto hierboven). Na het passeren van de  tegenliggers gaat de brug even dicht om het verkeer door te laten en dan komen wij aan de beurt. Als de brug weer gesloten is, fietst de brugwachter naar de volgende brug aan het eind van het dorp. Een rustig leven hier.

     Het loopt tegen drie uur als we Dokkum binnenvaren. In de Sûdergracht zijn aan beide kanten ligplaatsen, maar voor ons is het nergens diep genoeg. De kant is niet bereikbaar. In de Woudpoortsgracht, direct voorbij de Woudpoortbrug, is echter een steiger voor diepstekende jachten en daar leggen we aan. Tegen het binnenstadje aan. Er is walstroom en water en het liggeld is slechts EU 12,50.

     We rusten uit tot het héél licht gaat regenen. Als we juist binnen zijn wordt er geklopt. Bezoek! Mijn aangetrouwde neef Harry, die hier in Dokkum woont, zag ons bij toeval liggen. We praten bij onder de koffie. Ons plan is om een aantal dagen hier te blijven. Er komen koude dagen aan. Terug naar boven