www.sailing-dulce.nl

Logboek 2019/2 Voorjaar in Gorinchem

Terschelling (7)

Windkracht 9 uit het zuiden op het display vanmorgen. Dat is lang geleden.
Windkracht 9 uit het zuiden op het display vanmorgen. Dat is lang geleden.

Zaterdag 08-06-2019

Grappig dat het steeds begint met stilte voor de storm. Gisteravond bleef het voorspelde onweer uit, wel viel er wat regen en was het urenlang volkomen windstil. Na half elf staat er van het ene op het andere moment Bf 6 uit ZZW. De Navtex geeft gale warnings. Anna gaat slapen, ik wil het even aanzien maar om middernacht houd ik het ook voor gezien.

     Om half vier word ik wakker. Het waait Zuid 7 met af en toe een bui. Om 9.30 uur is het al Zuid 8 - 9. Op de steiger aan de overkant waait bij een jacht de genua los. Geweldig geklapper. De geschrokken opvarenden weten hem snel weer in te draaien. Ik zet de kachel aan.

     Tussen 7 en 8 uur blijft het minutenlang Zuid 9 waaien (foto hierboven). Ik ga naar buiten om de vlag op te binden en een extra spring te zetten. Op Buienradar zien we dat er voor de rest van de dag veel regen aankomt. Opvallend hoeveel meer je aan boord leeft met het weer en de elementen. Thuis zouden we er onze schouders over ophalen. Ik zet de VHF aan op kanaal 02 van de Verkeerscentrale Brandaris. Veerboot Tiger meldt dat hij in de Blauwe Slenk is. Er wordt dus nog gevaren, maar nieuwe jachten zien we niet komen. Op de AIS kan ik de Tiger volgen in de Slenk. Om 9.15 uur meldt zich een zeeschip, de MSC Oceania. We schrikken; opnieuw een containerramp? Nee, hij geeft de Brandaris door dat hij naar het noorden gaat om verder van de kust af in de deep water route door te varen. Het is overigens een cruiseschip. Dan komt de Brandaris met het weerbericht. Het blijkt dat we dit stormweer nog tot morgenochtend blijven houden.

 

Rond één uur is er even wat zon. De wind zakt iets in; we zien zelfs Bf 5. In het hele land heeft men last van de harde wind. Festivals en evenementen werden afgelast of uitgesteld, en verder het ondertussen gebruikelijke  malheur van omgewaaide bomen, afgewaaide daken en dakpannen. Hoewel ik de boot nu niet graag in de steek laat, loop ik even naar het havenkantoor om een nieuwe week liggeld te betalen. Op de terugweg maakte ik de foto hieronder. Opnieuw regen op komst:

 

CAM03744

                   Even na één uur naderen nieuwe regenbuien. In de rode cirkel onze Dulce.

 

Op de boot sjor ik wat lijnen vaster, sla een touw om de losrakende huik (rits kapot), zet een val strakker tegen klapperen, knoop de loopplank vaster aan de zeerailing, en stuw het dekzeil van de dinghy vaster. De wind gaat weer aantrekken en om kwart voor één striemt regen het dek. Zo wisselen wind, buien en korte perioden van felle zon elkaar de hele middag af. Op de AIS volg ik de veerboten, die in touw blijven. Verder is er geen mens op de Waddenzee.

 

We lezen. Ik lees Lee Smolin ''Einstein's Unifinished Revolution' (Allen Lane, 2019) uit en leg het met een daas, tollend hoofd weg. Geen boek om slechts eenmaal te lezen. Zeker niet als het hard waait 9inmiddels weer Bf 8). Smolin gaat ongebaande paden. Quantumverstrengeling is een van de constituerende factoren van het universum, evenals causale relaties, energie en momentum. Waar ik ook moeite mee heb is dat Smolin tijd fundamenteel acht en ruimte niet. Ruimte is emergent, het ontstaat als gevolg van causale relaties in de werkelijkheid. Quantumfysica zelf ontstaat uit non-lokale interacties, zoals bij verstrengeling. Enzovoorts. Je leest zo'n boek in een poging de wereld beter te begrijpen, maar het levert alleeen maar meer vragen op. Ik moet het echt nóg een keer lezen, maar voorlopig even niet. De werkelijkheid is in beginsel trouwens sowieso onbegrijpelijk, daar ben ik al jaren van overtuigd. Terug naar boven