www.sailing-dulce.nl

Logboek 2019/2 Voorjaar in Gorinchem

Hellevoetsluis

Ontspannen zeilen op het Haringvliet.
Ontspannen zeilen op het Haringvliet.

Dinsdag 14-05-2019

De NNO-wind doet gisteravond ons windmolentje spinnen. Hij laadt lekker op, maar vanweg de buren zet ik hem uit. Je wilt op zo'n vreedzame lokatie geen geluidsoverlast geven. Ik heb Digitenne gereset. Bij het scannen vindt hij 60 zenders, maar op het scherm krijgen we alleen de analoge netten NPO 1, 2 en 3. Wat raar. Enfin, genoeg tijd om het uit te zoeken. Opeens interesseert de televisie ons niet veel meer. Anna zit genoeglijk te lezen en ik loop in de vallende avond de steiger op voor een foto (foto hier) en het testen van de navigatieverlichting. Alles brandt behalve het heklicht. Morgen naar kijken. De wind blijft flink doorstaan, die gaat vannacht vast niet liggen.

 

Het blijft de hele nacht inderdaad doorwaaien en het is verdomde koud. We leggen een extra plaid over ons dekbed. We slapen overigens prima. 's Ochtends maakt de Webasto-kachel het snel warm, later neemt de zon het over. Anna voelt zich wonderwel. De wind is NNO Bf 4. Voor ons vertrek test ik de generator en dat is maar goed ook. Hij slaat weliswaar aan maar scheidt er na een paar tellen mee uit. "OLIE FOUT', zegt het display. In het najaar heeft hij een beurt gehad; zouden ze vergeten zijn om er nieuwe olie in te doen? Nu we nog in de buurt zijn, varen we terug naar de werf aan de overkant. Ze maken snel iemand vrij en die vindt een los contact, dat informatie aan het systeem doormeldt. Dat is alles.

      Om half twaalf gaat de Haringvlietbrug voor ons open (foto hier), we zijn nu echt op weg. We zetten zeil (alleen de genua) en de motor gaat uit. De wind is half, rust daalt neer en we zeilen geriefljk het Vuile Gat in, langs Tien Gemeten. De hele tocht naar Hellevoetsluis blijkt bezeild en ik geniet (foto hierboven). Zeilen en mijmeren, dat is pas leven. De koersen variëren langs de platen en de betonning van aan-de-wind tot iets-achterlijker dan dwars en de wind variëert in sterkte van 7 - 17 knopen. Steeds vlaagt hij weer op en waait dan een kwartier lekker door, dan zakt hij in maar keert steeds weer. Maximaal halen we 6,6 knopen. Het is stil op het Haringvliet. 

     Om twee uur bereiken we de invaart van Hellevoet met het bekende vuurtorentje, het voormalige marineziekenhuis (nu een appartementengebouw) en restaurant Acquarius (foto hier), waar we in het verleden heel wat keren gegeten hebben. Aan de oostelijke kade met de steiger is volop plek. Met ons meegeteld liggen er maar drie boten. Dat is 's zomers wel anders, dan liggen ze hier drie-dik. Het is hierbinnen lekker luw en warm. We nestelen ons in de zon in de kuip (foto hier). Ons vogeltje staat in zijn kooi op tafel en tiereliert erop los. Na een tukje vervang ik op het zwemplatform het lampje van het heklicht en loop over de brug naar het havenkantoor om twee nachten te betalen. Terug naar boven