www.sailing-dulce.nl

Logboek 2009/1 (Malta>Çanakkale)

Korinthe

Ans in een hoekje genesteld tijdens de nogal saaie oversteek naar Korinthe
Ans in een hoekje genesteld tijdens de nogal saaie oversteek naar Korinthe

Zondag 14-06-2009

De windverwachting voor vandaag is NoordOost 4 - 5, waarmee Korinthe geheel bezeild is. Maar helaas, het draait heel anders uit. We hebben een lichte zuidoostenwind op de kop. In de Egeïsche Zee schijnt het wel hard te waaien, voor het zuidelijk deel geeft de Navtex voortdurend stormwaarschuwingen. Voor ons is het een saai motortraject. Alleen een aantal mijlen voor kaap Melangávi, waar de Baai van Korinthe begint, is er opeens wél een NO-wind en een halfuur lang kunnen we zeilen. Dan zakt de wind weer weg. Enfin, het geeft me de kans om een eind op te schieten in "Ik ben een vreemde lus" van Douglas Hofstadter (ned. vert 2008, Contact) De wiskundige Kurt Gödel speelt er een prominente rol in (het doorgronden van zijn onvolledigheidsstellingen is één van de onderwerpen in mijn werkprogramma van 5 raadselachtige zaken) Het is een vermakelijk boek maar je moet je verdraaid goed je kop bijhouden. Af en toe moet ik sommige stukken meerdere keren met grote aandacht herlezen. Opeens worden we begroet door drie dolfijnen die kort om de boeg spelen. De eerste keer sinds Italië dat we ze zien. Later komt er nog een jong langs, een kalf (zeg je dat zo?) dat na een paar dartele sprongen weer verder zwemt. Hoewel we nu het wereldberoemde Kanaal van Korinthe naderen is er niet veel scheepvaart. Een coaster die er juist uit vaart en één die er heenvaart en achter ons langs gaat. De kleine jachthaven van Korinthe is vol, maar we kunnen langszij aan de kade van de commerciële haven. Nu zijn we blij dat de NO-wind niet gekomen is, want dan lig je hier uiterst ongerieflijk. Na een uurtje meert Kiara achter ons af. Morgen dus door het Kanaal van Korinthe, met zijn steile kalksteenwanden van bijna 80 meter hoog. Overigens meldde Gerda Bol van de Pegasus per SMS dat het dubbel tarief voor passage op zondagen niet meer geldt.

 

Onze touwtjes werden aangenomen door twee jongens. Later praten we met ze. Het zijn Tunesiërs die hier proberen iets te verdienen. Ze hebben geen paspoort, illegalen dus. Ze roken hashish, ze maken een jointje met halfzware Drum-shag zoals we dat veertig jaar geleden ook deden. Holland, ja dat is het paradijs, vinden ze. Daar mag je gewoon hashish gebruiken, hier mag dat niet. Wat is hun doel? Dat wordt niet duidelijk. In Tunesië is geen werk en ook geen opleiding voor ze. Hier ook niet, vrees ik. het zijn aardige jongens, maar wat een verspilling van talenten. Aan de kade parkeren een drietal campers, een Fransman en twee Slovenen. Iets verder staan vijf pick-up trucks, afgeladen met handel: tuinstoelen en -tafels en ander plastic. Het zijn zigeuners die zich al handelend door de streek verplaatsen. Voor de zekerheid leg ik het kettingslot op ons bijbootje aan. Jaap en ik halen in de stad - we liggen tegen het centrum aan - in een fast food restaurant veel te vette schotels voor het avondeten. Het is warm, we gaan vroeg naar bed.  Terug naar boven