www.sailing-dulce.nl

Logboek 2009/1 (Malta>Çanakkale)

Kérkira (Korfu Stad) (2)

Een jongen van de havenpolitie maakt zuchtend voor ons een cruising permit in orde
Een jongen van de havenpolitie maakt zuchtend voor ons een cruising permit in orde

Vrijdag 15-05-2009

Uitstekend geslapen ondanks het af en toe heftig wiegelen van het schip. Dat komt door de deining die sommige passerende veerboten ons haventje in zenden. Het komt voor dat de branding, die ze veroorzaken, over het havendammetje slaat. Als het hiertoe beperkt blijft, dan valt ermee te leven.

Vanochtend lopen we met onze paspoorten en scheepspapieren naar het belastingkantoor. In de oude stad zijn de straatjes afgeladen met toeristen. Er zijn ook Nederlandse kranten te koop maar we hebben er geeneens zin in. Gisteravond las ik nogeens verder hoe vermakelijk in "De Zuilen van Hercules" (1995) Paul Theroux foetert over de verwording van Griekenland:

 

"Heel Griekenland maakte op mij de indruk van een goedkoop pretpark vol kapot marmer, een land waar je verheven verhalen over de Griekse cultuur te horen kreeg, terwijl een of ander donker kereltje bezig was je zakken te rollen"

"Een pretpark vol verbrijzeld marmer, kapotte beelden en verminkte geschiedenis"

"Aangetast door de nachtmerrie van het toerisme, met duizenden Zorbadisco´s, Zorbataverna´s, Zorbacafés en de bouzouki-muziek van de sound-track van Zorba the Greek, veel te luid afgespeeld in talloze souvenirwinkels"

 

Inderdaad, in de oude stad van Korfu kunnen we constateren dat dit laatste volledig klopt. Het belastingkantoor ligt in de nieuwe stad en dat ziet er grappig genoeg veel authentieker en Griekser uit. Het kantoor is een foeilelijke betonkolos (foto hier) tegenover het al even lelijke betonnen theater van de stad. Het is een doolhof van verdiepingen met kleine kamertjes, lage plafonds, piepkleine loketjes, dichtslaande deuren en Grieken die er met handen vol papier ronddwalen en trappenhuizen bestijgen, op weg naar zaken die alleen zij begrijpen. Niemand kijkt naar ons of helpt ons op weg. Op goed geluk stappen we op de eerste verdieping een pijpenlaatje van een kantoor binnen. een dame kijkt verstoord op maar ze wijst ons wel de weg, we moeten aan de andere kant zijn maar wel op de eerste verdieping. Daar is een rij loketjes met mensen die allemaal druk in de weer zijn aan PC-schermen, dikke folianten met lijsten en hoge stapels papperassen. Niemand heeft belangstelling voor ons. Ik denk aan Franz Kafka, dit is de beklemmende wereld uit zijn werk. Je moet haast onbeleefd worden om iemands aandacht te vangen achter die loketjes, bijna schreeuwen om geholpen te worden. Minachtend wijst een dame me naar het loket naast haar, waar een andere dame ons zwijgend aanhoort en tenslotte zuchtend om mijn paspoort vraagt. Daarna moet ik aan een ander loketje, diep bukkend, een man die eruit ziet als een spitsmuis € 29,50 betalen en met de kwitantie naar de eerste dame terugkeren. We ontvangen een papier waarmee we naar de Port Police moeten. Dat is een heel eind weg bij de terminal van de cruiseschepen en de veerboten, maar gelukkig zijn er veel taxi´s en ze zijn goedkoop. Bij Port Police herhaalt het proces zich, in één kamertje moeten we € 15 afrekenen en met de kwitantie naar een ander kamertje waar een dikke jongen zuchtend aanvangt met behulp van onze paspoorten en scheepspapieren een formulier in te vullen en te bestempelen (foto hierboven) Zouden yachties eigenlijk nog wel de moeite nemen om zo´n permit te regelen? Zou het nog wel nodig zijn? Jazeker, bevestigt de jongen, je moet een fikse boete betalen als je het niet kunt tonen bij een contrôle. Uiteindelijk krijgen we een indrukwekkend document van acht pagina´s, een Private Pleasure Maritime Traffic Document. We moeten het in iedere Griekse haven laten stempelen, zowel bij aankomst als bij vertrek. Het zij zo.

 

Door de stad lopen we terug, doen wat inkopen in een supermarkt en komen weer bij "onze" Venetiaanse vesting. Daar worden we teruggeroepen, we moeten eerst voor 4 euro p.p. toegangskaarten kopen, maar als we uitleggen dat we in de marina liggen met een boot mogen we doorlopen. Aan boord willen we de wasmachine laten draaien. Omdat er geen walstroom is (wel water) zet ik de generator aan, die meteen start. Maar als de trommel van de wasmachine gaat draaien levert hij te weinig spanning. Op het display zie ik dat hij terugzakt van 230 - 240V naar onder 210V. Onder die spanning stopt de motor. Wel verdraaid, wat nu weer? Ik herstart en laat hem onbelast lopen, de spanning, het toerental en de frequentie zijn in orde. In de handleiding staat dat als de uitgangspanning te laag is onder belasting, zoals nu gebeurt, de oorzaken kunnen liggen in overbelasting, het niet halen van het vereiste toerental of een kapotte condensator. We halen wat zware kledingstukken uit de trommel, schakelen andere gebruikers af en proberen het opnieuw. Nu lukt het wel, ook als ik later de acculader bijschakel. Kennelijk vereist het draaien van een volle wastrommel teveel. Ik vind dat teleurstellend en vreemd, het dïsplay vertoonde niet meer dan 65% belasting. Misschien weet Fons raad?

 

De hemel is vandaag wat gesluierd en het is benauwd. De voorspelde harde wind uit Zuidwest en later Noordwest heeft zich nog niet gemeld. Toch zakt de barometer en lijkt er een front in aantocht. Aan het eind van de middag begint de lucht te betrekken. Van Diana vernemen per SMS dat Kiara, Mermaid en Pegasus vannacht uit Santa Maria di Leuca in Italië zijn overgestoken en nu in het haventje van Kassiopi aan de noordkust van Korfu liggen. Terug naar boven