sailing-dulce.nl

Logboek 2018/2 Voorjaar naar Engeland

Weymouth (2)

In de zon in de haven van Weymouth (de foto is van gisteren).
In de zon in de haven van Weymouth (de foto is van gisteren).

Zaterdag 09-06-2018

Eerder deze week had ik een discussie met een trouwe lezer van mijn blog in het Gastenboek. Het onderwerp was de AIS, het automatisch identificatie systeem voor schepen, dat ook veel plezierjachten tegenwoordig aan boord hebben. Het is bijzonder handig bij het oversteken van drukke scheepvaartroutes, zoals in Het Kanaal, en ook bij mist. In het laatste geval is het niet 'waterdicht', want je ziet alleen schepen die ook AIS hebben; radar is bij mist beter. De discussie betrof het uitzetten van de AIS. Dat doe ik altijd na een tocht, tegelijk met alle andere instrumenten. Mijn trouwe lezer vindt dat ik hem aan moet laten staan: 'Het systeem vindt het niet leuk als je het uitzet en dan weer aan.' Waarom er dan een aan/uit-knop opzit, is me niet duidelijk. Enfin, we werden het dus niet over alles eens.

     Naar aanleiding van de discussie herinnerde ik me dat men me er al eerder op had gewezen dat Dulce op de bekende websites voor de lokaties van schepen, zoals Marinetraffic en Vesselfinder (vul naam en nationaliteit van het schip in, en je vindt waar het is), altijd op vroegere lokaties staat en nooit op de meest recente. Dat komt natuurlijk omdat ik gewend ben de AIS uit te zetten en dus mis ik de reguliere positie-updates van die websites. Vind ik dat erg? Neu. In het algemeen hoeft men niet te weten waar we precies zijn, vind ik (behalve familie, vrienden en lezrs, en die hebben het weblog). Toch nam ik gisteren eens de proef op de som en liet de AIS aanstaan na onze aankomst in Weymouth. De hele nacht. En zie: het klopt, er staat nu dat Dulce in Weymouth ligt.

     En toen zag ik (op Marinetraffic) een verrassing. Iemand had pas geleden twee foto's van onze boot geplaatst, genomen toen we onlangs zenuwachtig, bij laagwater en zonder betonning, door het ondiepe havenkanaaltje naar het sluisje van Eastbourne scharrelden. Bang dat we aan de grond zouden lopen. De vriendelijke fotograaf die ze plaatste, zijn naam Anthony Smith staat erbij, woont waarschijnlijk in een van de appartementengebouwen met uitkijk op zee en op de invaart. De beide foto's zijn van 24 mei jl. en ze staan hier). Leuk, hoor!

 

Vandaag is het niet zo zonnig als gisteren, maar niet koud, wel grijs. Vannacht en vanochten is de wind oost Bf 3 - 4. We hadden dus in de Lulworth Cove kunnen blijven, maar dat is wijsheid achteraf. We laten de wasmachine fink wassen, spannen waslijnen, gaan uitgebreis douche aan de wal en vullen de watertanks bij. Daarna erop uit. De eerste kuier door een onbekend stadje is altijd een genoegen. Het is zaterdag, de mensen zijn vrij, de vele terrassen langs het water zitten vol, er is een mooie Engelse boulevard langs het strand, er is een kleine kermis, en het is overal ontspannen en aangenaam. Er hangt een leuke sfeer in Weymouth, iets lichts en zuidelijks, Mediterraans zelfs. We drinken koffie en kopen verse zeebaars voor vanavond. En blijven nog een nacht. Het is duidelijk weekend: de haven loopt vol jachten, waaronder een club van vele jachten, die hier voor wedstrijden zijn. Visserbootjes voeren verse vis aan voor de talrijke restaurants. Aangenaam om naar al die drukte te kijken. Bovendien wordt het eindelijk - om vijf uur - zonnig. Terug naar boven