sailing-dulce.nl

Logboek 2018/2 Voorjaar naar Engeland

Lymington

Noordoost Bf 2 - 3. Motorzeilen naar het westen (Lymington) op de Solent.
Noordoost Bf 2 - 3. Motorzeilen naar het westen (Lymington) op de Solent.

Dinsdag 05-06-2018

Zo kennen we Engeland weer: het is zwaar bewolkt en aan de koude kant. Ook nauwelijks wind. We moeten wachten op het tij om over de zandbank te geraken op de plaats waar de Beaulieu River de Solent instroomt. Om 16.30 uur is het hoogwater, maar 4,5 uur tevoren is er al genoeg water boven de zandbank. We doden de tijd met koffiedrinken in de Captain's Cabin en een bezoek aan het kleine museum van Buckler's Hard. Een erg leuk museum, vooral door de manier waarop men scenes uit het leven van de scheepsbouwers en hun gezinnen toont in de kleine huisjes. Anna was helemaal vertederd. Hier drie foto's, waarvan ze de laatste twee zelf maakte en uitzocht. Gezond wonen kan het er niet zijn geweest, vooral vanwege de smerige open haarden. De mensen leefden in de rook van slecht trekkende schoorstenen.

     Om kwart voor twaalf varen we naar de bunkerplek en nemen 165 liter diesel in. Rode diesel voor £ 1,10/l., dus vragen we een bewijs dat we de VAT betaald hebben. Soms doet de Belgische douane er moeilijk over. Daarna varen we op ons gemak de Beaulieu River af, langs Gull Island en de zandbank. Boven de uitvaartopening is 0,7 meter water onder de kiel. Daarna is het motorzeilen op de weinige NO-wind (foto hierboven) naar de invaart van Lymington. Het is slechts 10 mijlen, dus we laten de stootwillen in de gangboorden liggen. De invaart wordt gemarkeerd door een rode boei die Jack in the Basket heet. Mijn waypoint is de tegenoverliggende groene boei. Schuin in de verte zien we beruchte Needles liggen, de messcherpe witte krijtrotsen op de westpunt van Wight. Maar die zijn voor overmorgen. De invaart van Lymington is smal en maakt een paar slingers voor je in de haven bent. Daar komt ons een hoge ferry tegemoet (foto hier), de veerboot naar Yarmouth op Wight. We wurmen ons aan de kant in de smalle doorvaart. Direct erna ligt aan bakboord de enorme Lymington Yacht Haven. Volledig gevuld met polyester. Die marina is peperduur en die varen we dus voorbij. We laten ook de volgende marina links liggen, de Berthon Lymington Marina. Ook te duur. Nu wordt het steeds ondieper en we varen door een bos van moorings met scheepjes door. Goed dat het vloed is. Op geleide van onze pilot scharrelen we er tussendoor, want auteur Tom Cunliff zegt in zijn boek dat je tenslotte uitkomt bij de Town Quay, direct in het centrum van het plaatsje gelegen. Tot onze aangename verrassing is er zelfs een plek direct aan de steiger. We passen er maar nét in, maar beter kan het niet. In het seizoen kan het hier wel zes jachten dik liggen, maar nu liggen we er prinsheerlijk. Walstroom is er niet (drinkwater wel), maar dat is geen enkel bezwaar, de prijs is met 22 pond eindelijk eens betamelijk. De historische panden aan de kade herbergen zeilerspubs, restaurants en -herbergen. Mannen staan met hun pints aan de kademuur te praten. Wat een leuk oord! Hier een foto.

     Als we liggen wandelen we het knusse centrum binnen en doen boodschappen bij de Tesco op High Street. Vanavond weer eens lekker uit eten. Waarschijnlijk blijven we hier een dag liggen. Terug naar boven