sailing-dulce.nl

Logboek 2018/2 Voorjaar naar Engeland

Buckler's Hard, Beaulieu River (3)

Dulce (rode cirkel) in Beaulieu Marina, Buckler's Hard. Het is hoogwater. Rechts het gehucht met de vroegere scheepswerf.
Dulce (rode cirkel) in Beaulieu Marina, Buckler's Hard. Het is hoogwater. Rechts het gehucht met de vroegere scheepswerf.

Maandag 04-06-2018

Vandaag lees ik in Richard Rhodes monumentale klassieker 'The Making of the Atom Bomb' (Simon & Schuster, 1986, heruitgave 2012) de ooggetuigeverslagen van mensen die de verwoesting van de Japanse stad Hiroshima op 6 augustus 1945 overleefden. Het is tegen het einde, vanaf bladzijde 712. Dat geeft me weinig lust om onze onnozele wederwaardigheden van vandaag te vertellen. Daarom summier.

     Vanochtend is het bewolkt, de wind is gedraaid naar noordoost. We maken een kuier door het gehucht Buckler's Hard en de restanten van de scheepswerf, waar in de 18e eeuw de schepen voor de vloot van admiraal Nelson werden gebouwd (foto hier).

     Ach, laat ook maar zitten. Geschiedenis is vooral het verhaal van oorlog en de ellende die mensen elkaar aandoen. De wetenschappers die destijds betrokken waren bij de bouw van de Amerikaanse atoombom - onder hen vooral Niels Bohr - meenden dat dit het ultieme oorlogswapen was, dat oorlogen voortaan onmogelijk zou maken. Althans, wereldoorlogen, lokale conflicten kwamen er nog genoeg. De gegarandeerde wederzijdse vernietiging (MAD, mutual assured destruction) zou wereldoorlogen zinloos maken. Dat is in feite tot op heden uitgekomen. Het dwong de wereldmachten wél tot een kernwapenwedloop, omdat iedere partij moest zien te voorkomen dat al zijn kernwapens door een aanvaller in één keer vernietigd konden worden. De oorlog zou dan bij voorbaat verloren zijn, dus het hebben van second strike capability, het vermogen om na een aanval de tegenstander te vernietigen, was onontkoombaar. Ondanks latere akkoorden en reducties is die onbehaaglijke toestand nog steeds van kracht en het blijft derhalve noodzaak om het westelijk bondgenootschap in stand te houden, met zijn atoomparaplu. In mijn linkse jaren zou ik dat nooit gezegd hebben. De wispelturigheid van de huidige Amerikaanse president is bepaald niet zonder risico.

     Overigens moet ik in dezelfde context nog zien of er iets terecht komt van het aanbod van de Noordkoreaanse leider Kim-Jung Un om zijn land te denucleariseren. Wat voor belang heeft hij daar bij? Volgens de logica van hierboven is het voortbestaan van zijn regime alleen écht verzekerd, als hij een geloofwaardig kernarsenaal bezit met raketten die de VS kunnen raken. Zolang de wereld kernwapens kent en is georganiseerd in natiestaten (en conglomeraten van natiestaten), kan een land zijn kernbewapening niet afschaffen zonder het eigen voortbestaan op het spel te zetten. Dat gegeven maakte overigens juist de Iran-deal zo bijzonder en het is nogal gevaarlijk dat Trump die opzegde. 

 

Vanmiddag is het winderig en bewolkt, maar niet erg koud. We zoeken op wat voor vogels hier driftig over de slikkige oevers lopen te pikken. Het zijn dwergmeeuwtjes, scholeksters en witte kwikstaartjes. Morgen willen we naar een rivier verderop, naar Lymington. Terug naar boven