sailing-dulce.nl

Logboek 2018/2 Voorjaar naar Engeland

Buckler's Hard, Beaulieu River

Buckler's Hard, het gehucht van de scheepstimmerlieden aan de Beaulieu River, naast het jachthaventje.
Buckler's Hard, het gehucht van de scheepstimmerlieden aan de Beaulieu River, naast het jachthaventje.

Zaterdag 02-06-2018

Het is een korte oversteek, krap drie mijlen, van Cowes naar de invaart van de wonderschone Beaulieu River. Nomen est omen. Het is een getijdenriviertje. We treffen het: het is zonnig bij een licht gesluierde hemel. De wind is vannacht naar het westen gedraaid en is minimaal. We zorgen dat we ruim bij opkomend tij bij de gele boei zijn, die de invaart markeert. Die invaart is betond met staken en er is een geleidelicht toren op de wal. Bij onze passage is er nog 0,6 meter water onder de kiel. Valt mee. Daarna buigt de invaart naar bakboord en loopt tussen een zandbank, Beaulieu Spit, en de vaste wal door. Verderop gaat de bank over in een laag eiland, Gull Island, dat - opnieuw nomen est omen - een vogelreservaat is. Enige jachten varen ons tegemoet en passeren en dat is gunstig, dan is de kans groot dat er plaats voor ons is. Het is zaterdag en het is mooi weer, dus het zal wel druk zijn.

     Verderop buigt de rivier landinwaarts en slingert door een uitgestrekt bosgebied, The New Forest. Dat is een uitgestrekt nationaal park met veel wild, gelegen tussen de grote stad Southampton en Bournemouth aan de westelijke uitgang van de Solent. We varen tussen dichtbeboste oevers. Aan weerszijden zijn vaste moorings voor bootbezitters. Ik was hier ooit eerder, voordat ik met Anna was. Dat was in het voorjaar van 2001 met mijn vorige boot Tyché en de Frihet van mijn zeilmentor Erik de H. (het verhaal staat hier). Toen voeren we alleen maar de rivier een eind op, bezochten het gehucht Buckler's Hard en staken dezelfde dag over naar Yarmouth op Wight. Ik had hier altijd al eens terug willen komen. Nu zullen we er een paar dagen blijven.

     Het riviertje is een pastorale droom, zoals het slingert door het woud op beide oevers. Tenslotte arriveren we bij Buckler's Hard, het gehucht waar vroeger een scheepswerf voor de Royal Navy was (foto hierboven). De huisjes van de scheepstimmerlieden staan er nog, in twee rijen met een brede strook ertussen waar toen het timmerhout lag opgeslagen. Hier is ook een kleine jachthaven, Buckler's Hard Yacht Harbour, waar in het seizoen meestal geen plaats is. Stroomopwaarts is een aan lange steiger midden in het riviertje; die heeft het nadeel dat je altijd met je dinghy naar de wal moet of de watertaxi moet oproepen. Maar het is nu geen seizoen en we boffen erg, via VHF 68 krijgen een mooie plaats langszij aan het verlengde van de bunkersteiger (foto hier). Die zit aan de wal vast. Heel dit gebied, het woud en de jachthaven, is privé-bezit van een adellijke familie, de Montagu's. Je denkt gelijk aan Shakespeare en diens Romeo & Julia. Romeo was een Montague. De huidige telg heet dus Lord Mantagu of Beaulieu en hij zal wel in het House of Lords zitting hebben. De naam Beaulieu (spreek uit 'bjoelie') komt natuurlijk uit van het Franse 'beau lieu' oftwel 'mooie plek'. Dat is een terechte naam. 's Middags kuieren we wat rond. Er zijn een steiger met een rondvaartboot, wat toeristen, een hotel-restaurant en een klein museum in het gehucht, verder een kreekje met een zwanengezin (foto hier) en een schilderachtig Hans-en-Grietje huisje dat vroeger een badhuisje was voor een zoon van de adellijke familie, die arthritis had. Nu woont er iemand (foto hier).

     De rest van de middag zitten we in de kuip en kijken alleen maar naar de wandelaars, de passerende boten en genieten. Niets over te vertellen. Het plan is om een dag of drie in dit pastorale paradijsje te blijven. Terug naar boven