sailing-dulce.nl

Logboek 2018/2 Voorjaar naar Engeland

Oostende

De oversteek van de Westerschelde bij Vlissingen (rechts). Dit inkomend vrachtschip laten we eerst voor ons langs gaan.
De oversteek van de Westerschelde bij Vlissingen (rechts). Dit inkomend vrachtschip laten we eerst voor ons langs gaan.

Zaterdag 12-05-2018

Vannacht een merkwaardige droom. In sommige dromen is wat niet begrepen wordt opeens volledig begrijpelijk. Mooi is dat. Ik droomde - echt waar - over het raadsel van ruimtetijd. Waaruit bestaat dat? Het was mijn moeder (al 17 jaar dood)  die zei, letterlijk: 'Gooi er een meervoud tegenaan, Tom! Een meervoud? Plotseling snapte ik het. Natuurlijk! Ik moest ervan huilen, omdat zij het zei. Het meervoud is ook een enkelvoud! Hoe stom kan je zijn. In de quantumfysica kunnen deeltjes verstrengeld zijn. Ze hebben dan dezelfde eigenschappen en als je iets verandert aan het ene deeltje, dan verandert het andere tegelijkertijd, al bevindt het zich miljarden lichtjaren ver weg. Ondanks de onmetelijke afstand tussen beide, blijft het één deeltje. Meervoud is enkelvoud. Einstein/Podolsky/Rosen. Zoiets geldt, bedacht ik, uiteraard ook voor ruimtetijd. Verstrengeling houdt het allemaal bij elkaar. Ruimte en tijd. Verheugd werd ik wakker, maar al gauw sloeg de twijfel toe.

 

Om kwart over acht vertrekken we. het lijkt een mooie dag te worden, al is er nauwelijks wind. Het Kanaal door Walcheren heeft vijf bruggen en als je uitmikt kun je ze allemaal achtereenvolgens passeren. De Blauwe Golf, heet het hier. Onze Blauwe Golf begint om 8.37 uur bij de Stationsbrug van Middelburg. We zijn het enige jacht dat mee gaat. Bijna twee uur later schutten we door de zeesluis van Vlissingen. Weer zeewater onder de kiel. Uiteraard zetten we meteen de AIS aan, zodat iedereen ons kan zien. Melden is niet verplicht voor pleziervaart. We luisteren VHF 14 uit, het kanaal van de Centrale Vlissingen, en nemen de situatie op de Westerschelde op: vijf zeeschepen in de buurt en een veerpont, die uit Breskens komt varen. De veerpont passeert snel aan bakboord en het eerste zeeschip laten we voor ons langs gaan (foto hierboven). Dan koers naar de overkant. De rest van die varende flatgebouwen  passeert achter ons. Even later zijn we de vaargeul over en varen onder de oever van Zeeuws-Vlaanderen naar de Wielingen. Op de stranden zijn de vrijwel alle badhuisjes gelsoten. Er staan alleen wat campers.

     Voorbij de nieuwe jachthaven van Cadzand, vlak voor de grens met België, draait de wind opeens 180 graden. Van zuidoost naar noordwest. En hij trekt aan tot een echte zeilwind. We rollen de genua helemaal uit en dat helpt. Het is nodig ook, want we houden nog uren het tij tegen en verliezen ruim 2 knopen vaart aan de tegenstroom. Omdat de Belgen scherp schijnen te controleren, hijs ik de zwarte kegel in het want; verplicht als je op zeil en motor vaart. Ook zetten we VHF 69 op, het blokkanaal ven Traffic Centre Zeebrugge. Dan hijs ik het Belgisch gastenvlaggetje (foto hier).

 

Na een aantal uren raakt de hemel steeds meer bewolkt en trekt de wind verder aan tot 17 - 20 knopen. Alleen op de genua lopen we permanent zeven knopen SOG. het is een dag met groot zeilgenot, maar Anna hoopt dat het niet lang duren mag. We naderen de grote industriehaven van Zeebrugge. Voor ons schuift een vrachtschip naar binnen, daarna is de passage van de grote haveningang vrij. We schommelen heftig op de onrustige kruiszeeën die hier altijd staan. Nu is het nog 12 mijlen naar Oostende. Er ligt een groot kabelleggerschip op de koers, met een stuk of vijf hulpschepen. De kabel zit ergens tussen ze in. Op de VHF waarschuwt men dat je eromheen moet en minstens 500 meter afstand moiet houden. Er ligt ook een wachtschip bij. Op het voordek van de kabellegger is een helikopterdek, waar een heli een aantal keren de landing oefent. Er is nog meer te zien, onder andere een zandzuiger die voor de havenmonding van Blankenberge bezig is. De doorgaang slibt steeds dicht; vorig jaar konden we er niet in.

 

De wind neemt langzaam af, de bewolking niet. De noordwestenwind is kil. We naderen Oostende. Voor de haveninloop zeilen enige historische zeilschepen (foto hier). We rollen de genua in. We hebben 41 zeemijlen afgelegd en het is half vier. Het havenlicht  - groen/groen/wit - geeft een vrije toegang aan. Bij de de  RNSYC, direct aan stuurboord, meren we op een vrije plek af aan de middensteiger. De zon schijnt weer en de wind zakt in. Plezante muziek komt van alle kanten vanaf de wal ons tegemoet. Zelfs horen we ergens doedelzakken. De Belgen vieren weekend. Er is een kleine kermis en groepen schoolkinderen drommen eromheen. Voorlopig blijven we in deze gezellige stad en zullen er onze motor en de generator een beurt laten geven. En uiteraard genieten van de nostalgie en de fin-de -siècle sfeer die nog steeds in deze ooit mondaine badplaats hangen. Terug naar boven