sailing-dulce.nl

Logboek 2018/2 Naar de Scillies

Middelburg

Het begin van het kanaal door Walcheren. Wachten aan het remmingwerk voor de sluis van Veere. De sluis gaat juist open.
Het begin van het kanaal door Walcheren. Wachten aan het remmingwerk voor de sluis van Veere. De sluis gaat juist open.

Vrijdag 11-05-2018

Vandaag zijn de IJsheiligen begonnen en het is vanochtend flink koud. Aan land was er op grote schaal nachtvorst, maar dat heb je op het water niet. Het is in de kajuit maar 13 graden maar het is zonnig en het wordt snel warmer. Mijn gemoed is verheven want we gaan varen. De bestemming is Veere. Om kwart voor negen verlaten we het remmingwerk en varen het Noord Volkerak op, passeren De Galathese Haven, die per bord vraagt om passanten, maar voor een schip als het onze met een diepe kiel is het er te ondiep. We willen er ook helemaal niet heen en koffie hebben we genoeg in de thermosles die Anna vanmorgen vulde. Het is een heerlijk gevoel om over dit water eindelijk weer naar het zuiden te varen, door het Noordgaatje dat af en toe lijkt dicht te slibben. Ik zie drie keer 0.0 op de dieptemeter, terwijl we toch echt exact tussen de betonning varen. het is nog koud en we dragen de vesten en ik bij de stuurstand zelfs handschoenen.

     Om tien uur arriveren we bij de jachtensluis van de Krammer. De sluis staat nog open en heeft groen licht. We schuiven snel aan en worden vlot geschut (foto hier). Hoogte is 18,5 meter. Voldoende. Dulce komt op de Oosterschelde en is eindelijk weer terug op zout water. Op de Keeten kunnen we zelfs zeilen. We zien er ook de rug met rugvin van een bruinvis. De wind is krap Bf 3 maar komt half in en we maken flink voortgang: 8,3 knopen SOG (speed over ground op de GPS) bij kenterend tij. Ik geniet met volle teugen. Om kwart voor twaalf zijn we bij de Zeelandbrug en slaan bakboord-uit. Naar het begin van de Zandkreek hebben we wind op de kop maar de vloedstroom mee. Opnieuw 18,3 knopen SOG. In de Zandkreek varen we de wind dood. Zeil tevoren al weg. Er komt een stroom jachten ons tegemoet, allemaal net geschut. Maar de sluis staat op ons te wachten en we kunnen nog mooi aanschuiven. Zo schiet het op.

     We ontmoeten flinke drukte op het Veerse Meer. Even na half twee zijn we bij Veere. We varen omzichtig door een zeilwedstrijd; je wilt kansen niet verknoeien door deelnemers in de weg te zitten. De Kampveerse toren, hoe bekend alles. Maar bij het invaren gebaart de havenmeester dat we niet kunnen afmeren. De haven is gereserveerd voor 40 de schepen van de race waar we juist doorheen voeren. Oh, belachelijk dat dat zomaar kan, maar je doet er niks aan. We gaan door naar Middelburg, roept Anna. Even later liggen we voor Sluis Veere en moeten wachten aan het nogal krakkemikkkige remmingwerk (foto hierboven). Er is ondertussen meer bewolking. Om half drie schut men ons, onze samenwerking is opnieuw ideaal en we varen het kanaal in. Tegen drie uur draaien we de haven van Middelburg in. Ik versier een plekje aan een motorjacht in de invaart (foto hier), ongeveer op dezelfde plek waar we vorig jaar augustus lagen toen Barbara en haar gezin langskwamen. De buurman/schipper doet chagrijnig als hij thuiskomt, maar daar hebben we mooi schijt aan. Dat er iemand naast je ligt overkomt je allemaal.

     Relaxen in de zon in de kuip tot het tijd is om uit eten te gaan. Niet in Jachtclub Veere, zoals het plan was, maar ergens in de deze mooie stad vinden we Brasserie 1600 terug, waar we vorig jaar met de kinderen aten. Lekker en niet duur. Morgen verder naar Oostende. Het land uit nu het nog kan, alsjeblieft; zondag wordt het slecht weer. Terug naar boven